1.Bölüm: Külle Çevrili Geçmiş

Başlama tarihini bu satıra bırakabilirsiniz🥢 İyi okumalar, & LAHZA Göğüs kafesimi yakan; ellerinizle verdiğiniz bu ateşi alıp gül bahçelerinizin içinden geçeceğim. Bu mumla canınızı yakacağım. Çünkü ben sizin sonunuz olacağım. & 1.BÖLÜM: Külle Çevrili Geçmiş. Isabel Larosa-Eyes Don’t Lie. Kulaklarımda babamın sözleri yeni bir başlangıçın üzerine yemini gibi yankılanıyordu. ‘ Ne yaparsan yap anlatma güzel kızım, göster. Yapacaklarını sözde değil hareketlerinle göster. Anlatıcakların göstereceklerin ufak bir fragmanıdır. Biz analinler film çevirmeyi severiz. En güzel yerinde ise avucumuzun içindeki kozları sunarız. Bu kozlar kızım.. onların zaaflarıdır. ’ O gün babamın odasında beyaz elbisemle kucağında oturuyordum. Babamla beraber yaptığımız bahçemizdeki çiçeklerden koparmış getirmiştim. Küçüktüm.Ona zaaf ne demek ve neden böyle yaptığımızı sormuştum. O ise ‘ Zamanı gelince anlarsın ladinim .’ demişti. Tam bir şey daha diyecekken odanın kapısı açılmış annem girmişti içeri. Beni çamurlu ayakkabılarla görmüş ve evi pislettiğim için azar işitmiştim. Babam ‘ daha çocuk o, pisleticek tabi ’ derken ben apartopar babamın yanağına öpücük kondurmuş ve hızlıca kucağından inip alt kata inmiştim bile. Annem ise onu hiç dinlemediğim için kızmıştı. Tabi sadece kızmakla kalsaydı.. İnattım ve babamın kızıydım, sadece o va rken . O zamanlar babamın ne demek istediğini anlamamıştım ama artık büyüdüm. Şimdi onlar yoklar ve o cümlelerin ne demek olduğunu anlamıştım. Anlamamış olmayı dilerdim. Belki onları kaybetmezdim. Akademideydim. En üst de çatı katında ayaklarım aşağı doğru sarkıtıyordum. Her boş aramda olduğu gibi yine buradaydım. Sigara ucundaki külü aşağı silkelemiş sigaradan derin bir nefes çekmiş, verirken dumanın havada süzülmesini izlemiştim.Aşağısı süs bahçesinin çimleri vardı. Akademininin dark gotik mimarisini ve bolca yeşilliklerle dolu uzun bir bahçesi vardı. Süs havuzunu unutmamak lazımdı. Tabi onun ortasındada melek heykeli durumu komik kılmıştı. Bahçesi, turnuvalar yaparken oldukça işe yarıyordu ve tabi dövüşler, yarışları unutmamak lazımdı. Uzun camları yukarıya doğru üçgen şeklini alıyordu. Bir çok oda bu camlardan yapılmıştı. İki binadan oluşuyordu. Birinci bina toplantıların olduğu, bazı işlerin yürüdüğü binaydı. Tabi bizlerin kaldığı bir yerdide aynı zamanda. Otel gibi odaları vardı hatta rezidans, oldukça konforlu ve lüks. İkinci bina ise bir arena gibiydi. Antrenman ve dövüş dersleri aldığımız yer. Kulağıma dolan zil sesiyle telefonu açmış yere yaslandım. “Efendim.” demiş sigaradan bir nefes daha çekmiştim. “Ortalıklarda yoksun yine nereye kayboldun?” diye sordu vesna, yanından irinanın sesi geliyordu, her zamanki gibi beraberdiler. ”Biz arenaya geçiyoruz. Ders başlıcak ve geç kalıp şu bayan marindanın diline düşmek istemiyorum.” hareket etsen bile hocanın gözüne batardın ya öyle hocalardandı. “Gelirim bende birazdan.” Sigaradan son bir nefes almış uzandığım yerin yanına söndürmüştüm. “Tamam. Koşu yaptıracak bugün. Spor şeyler giy ve suyumu unutmuşum bana su getirir misin?” “ Getiririm.” demiş ve derste görüşürüz diyip telefonu kapadım. Vesna Ari, darnesin kızıydı. Darnes Ari, ise bir bar işletiyordu. Kanaryanın ünlü mekanlarından biriydi. Genellikle her akşam üçümüz orda olur ve kafamızı dağıtırdık. Tek eğlencemizin bu olması acizceydi. Diğer yandan Mandon silvanusun yalakasıydı. İrina ise mandonun kızıydı. Mandon silvanus, yani akademinin kurucularından mandonun kızıydı. Şımarıktı. Çok konuşuyordu.Bazen onun neden aramızda olduğunu düşünüyordum. Kendisine paralı arkadaş tutabilirdi. Amerika futbolunun saha kenarındaki popüler kızla aynı zekayı paylaştığını düşünüyordum yani fazla burnu havada. Aslında onunla bir sorunum yoktu. Vesnanın da öyle olduğunu düşünüyordum. İrinanın arkasında babası olduğu için herşeyi yapabilirdi ki bu beni ona bir ters hareketimde akademiden de atabilirdi. Buraya tırnaklarımı kazıyarak gelmiştim ve şımarık bir kızın bir sözüyle akademiden atılmak istemiyordum.Keza akademiye giriş sınavları…