Giriş

“Baba hayır, o adamla evlenmeyeceğim.” diye bağırmıştım ona. O ise karşımda bacak bacak üstüne atmış sigara ve prosunu içiyor beni umursamıyordu. “Evleneceksin, benim canıma karşılık sen Asra. Babanın hayatını kurtaracaksın.” “İstemiyorum, istemiyorum baba bak çalışırım. Öderiz borcunu ama lütfen, lütfen baba beni onla evlendirme.” Babam bir mafyadan iki trilyon borç para almıştı ve geriye ödeyememişti. Adamlar babamın peşine düşmüş canıyla tehdit etmişlerdi ve ne kadar ciddi olduklarını bir gece yarısı evimizi kurşunlayarak göstermişlerdi. Bir anda ayağa kalkıp karşımda dikildi. “Babana karşı mı geliyorsun? Ben senin de geleceğini kurtarıyorum, adam zengin, güçlü, yakışıklı daha ne istiyorsun…” “Baba, benim sevdiğim var.” Bir anda yüzüme inen tokatla yere düştüm. Yanıma çömelip saçlarımı tuttu ve çekti “Sen benim canımdan daha önemli değilsin. Sevdiğin mi var? O zaman unutsan iyi edersin çünkü yarın düğünün var.” Yaşlar gözlerimden firar etmeye başlamıştı. Annem olsaydı böyle olmazdı, annem beni kurtarırdı ama o ölmüştü. Kanserine yenik düşüp beni babamla tek bırakıp gitmişti. Bana acıması için ağlarken ona baktım “Baba, baba lütfen bunu yapma bana.” Gözlerini pörtleterek saçımı biraz daha çekti. Acıdan inler ve ağlarken sinirle fısıldadı. “Benim canıma karşılık sen. Şimdi kalk ve odana git” beni geriye doğru itmiş ve ayağa kalkmıştı. “Yarın büyük gün.”