III BÖLÜM HER ŞEYİN DEĞİŞTİĞİ GECE

Saat gece yarısını geçmişti. Telefonumun ekranına son kez göz gezdirdim. Ev her zamanki gibi sesizdi. Dışarıda yağan yağmur camlara usulca vuruyor ,odamdaki loş ışık duvarlara gölgeler düşüyordu. Tam yatağımı uzanacakken koridordan gelen hızlı ayak sesleriyle irkildim. kapım sertçe çalındı. "içeri gel" kapı açıldı. babam karşıyımdaydı. üzerinde günlük kıyafetleri yerine siyah bir takım elbise vardı. Yüzü ilk defa bu kadar gergindi. "Baba... ne oldu" cevap vermedi. "Hemen hazırlan. beş dakikan var" "Ne? Ama nereye gidiyoruz?" "Bunu yolda konuşacağız" ses tonu itiraz kabul etmiyordu. Dolabımı açarken ellerim titriyordu. Rastgele bir kaç kıyafet bavula attım. Kalbim o kadar hızlı atıyorduki, nefes almakta zorlanıyordum. Koridorda çıktığımda annem beni bekliyordu. Gözleri kıpkırmızıydı ama ağlamıyordu. sadece saçımı okşayıp sesizce, "Her şey düzelecek." dedi. Aşağı indiğimizdeki evde çalışan herkes sesizdi. Güvenlik görevlileri kapının önünde bekliyordu. siyah araçların motorları çoktan çalışmıştı. Tam arabaya binecekken dönüp eve son kez baktım. içimde tuhaf bir his vardı. Sanki o kapıdan çıktıktan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Arabaya bindim. Kimse konuşmuyordu. Telefonum titredi. Ekrana baktığım an nefesim kesildi. "Ünlü iş insanın kızı hakkında şok iddalar.." Devamını okumaya cesaret edemedim.