5 | Adayış

Sosyal Medyadan takip edebilirsiniz ♥ İnstagram: dilanwrites Keyifli okumalar ♥ ▬▬▬ "Ulan!" diye kükrerken ağzından bir küfür yuvarlandı. Hemen önündeki masaya yumruğunu geçirirken sinirden gözü dönmüş hali göz korkutucuydu. Bakışlarına sirayet etmiş delilik, o an için her şeyi yapabileceğini gösteriyordu. "Lan, ne demek Hazar Koçman kız kaçırmış?" Delirmek üzereydi. Ne diyeceğini bile bilmiyordu. Urfa'da dilden dile dolanan dedikodu kulaklarına çalındığı andan beridir gözü hiçbir şey görmüyordu. "Sakin ol oğul, kendine gel." Diyen annesini de görmüyordu. "Şaka mı lan bu? Kim sınıyor beni?" Yumruğu bu sefer hedef olarak arkasındaki duvarı seçmişti. Sinirden ölmek üzereydi. Dedikodunun çoktan kimlerin kulağına ulaştığını düşünürken deliriyordu. Bu delilik hali ile kendini kaybetmek arasında gidip geliyordu. Şimdi kime neyi anlatacaktı bir fikri yoktu. "O şerefsiz Yusuf'un da keseceğim hesabını." Derken haddinden fazla sinirlenmeye devam ediyordu. "Sen git kızı benim adımla kaçır, nerede görülmüş böyle kız kaçırmak? Kıza, Hazar Koçman'ım deyince her kız kendinin kaçırılmasına izin mi veriyor, anlamıyorum ki!" "O senin amcanın oğludur Hazar, dokunmayacaksın!" diyen babasını da duymadı. "Yeterince başımda bela yokmuş gibi bir de git bunla uğraş! Kafayı yiyeceğim lan!" derken ellerini kafasına çıkarıp sertçe saçlarını çekiştirdi. O salonun içinde volta atarken odaya giren adamı görmedi bile. "Kurban Bejindar ile Aşiretler Ağası Afran Ağa geldiler, ağam. Nereye alalım?" Adamın sözlerini işittiği an kan beynine sıçradı. Bejindarlar duyduysa, Berfe kesin duymuştur. "Lanet olsun!" diye kükrerken salondan çıkıp gitti. Avluda Afran ile göz göze geldiyse de umursamadı ve direk evden çıktı. Kimseye selam bile vermemişti. Kurban Ağa saygısız adamın gidişine bakarken, "Kızımı verdiğim adama bak!" diye hayıflandı. Afran, içinden bugün ki milyonuncu sabrını çekerken sakin kalmak için kendini zorladı. Onlar salona geçerken Hazar'da bindiği arabasını dar sokakta hızla sürmeye başladı. "Neler oluyor Dilaver Ağa?" Kurban Ağanın sorusuna karşılık utançla bakışlarını kaçırdı Dilaver Ağa. "Duyduklarınız doğru değil ağam, içiniz ferah olsun." "Nasıl ferah olsun Dilaver Ağa? Berdeli bozacak hiçbir harekette bulunmadık, ısrarcı olanda sen, abin ve oğlunken hem de. Şimdi bu rezillikte neyin nesi?" "Kardeşim Rahmet'in oğlu Yusuf kaçırmış kızı. Nasıl oldu da böyle bir şekilde yayıldı haber, hiçbir fikrim yok. Ama töre hükmünü bozacak hiçbir şey olmadığını temin ederim." *** Odasındaki arka tarafa bakan camın mermerine tırmanıp oturmuş ve puslu dağları seyrediyordu Berfe. Duyduklarının ağır yükü ile ne yapacağını şaşırmış durumdaydı. Bu saatten sonra ne olacağı ise meçhuldü. Şayet Hazar, berdeli bozacak bu hareketi yapmış olsa bile töre hükmü için yeniden bir aşiret toplantısı yapılacaktı. Ardından Berfe ile Hazar'ın berdeli bozulacak ve Berfe Hazar'ın bir küçük kardeşi Cengâver ile evlendirilmek istenecekti. Senaryo aynıydı yani. Yalnızca başrol erkek karakterini değiştiriyorlardı. Her halükârda bu evden gelin olarak çıkacaktı Koçmanlara. Lâkin Berfe'nin yüreğinin orta yerinde bir yangın vardı. Hazar Koçman'dan bin kat iyi olduğunu duyduğu kardeşi ile evlenecek olmasına sevinmeliydi. Hani denize düşen yılana sarılır misali. O yılan Hazar olacağına kardeşi olursa çok daha iyi olurdu onun için lâkin Berfe'nin yüreğini kaplayan hüznü açıklayacak kelamı yoktu. Telefonunun mesaj sesini işitmesiyle mermerden inip komidine doğru ilerledi. Mesajı atanın adını okuduğu an yüreği şaha kalktı. Yutkunurken mesajı açtı. "İn aşağı, yoksa yukarı çıkar indiririm seni." Şaka mı? "Kaçırdığın kızı karıştırdın sanırım." Mesajından saniyeler sonra telefonun çalmasıyla dumura uğradı. "Sakin!" diyerek açtı telefonu. "Ulan... Kaçırdığın kızı diyor... İn aşağı, konağı ayağa kaldıracağım yoksa!" "Kafayı mı yedin ya?" "Evet, yedim. İn aşağı! Tekrarlamayacağım." "İyi be! Bekle Allah'ın belası, bekle!" Telefonu kapatıp üzerine açık renk etekleri uçuş uçuş bir elbise giydi. Ardından te…