10.Bölüm

Üzerime giyindiğim siyah takım elbise gerçekten çok güzel durmuştu. Giydim takıma uyumlu makyajım ile neredeyse hazırdım. En son takılarımı da taktıktan sonra bakışlarımı Meryem'e çevirdim. O ise elbisesini ayarlayıp son kez bana baktı. "Emin misin Yaren? Resmen çakallar sofrasına gidiyormuşum gibi hissediyorum. Kurt demek istemedim kurtlar çok sevdiğim için onlara hakaret olarak sayıyorum." Gülerek ona baktığımda lavabodan çıktık ve uçağa doğru ilerledik. Profesörden izin almak neredeyse imkansızdı, özellikle de son olaylardan sonra bana biraz fazla kızgındı. Bir de el mahkumu yalan söyleyerek dışarı çıkmıştık. Hızlı bir şekilde havaalanına varıp üstümüzü lavaboda değiştirip uçağa doğru ilerliyorduk. Uçağa bindiğimiz sırada hızlı bir şekilde koltuğu oturdum. Biraz uzun bir yolculuk olacaktı o yüzden Vip uçuyorduk. İstem dışı bakışlarımı yüzük parmağıma indirdim. Galiba onu özlemiştim... Başımı sağa sola sağlayarak kendime gelmeye çalıştım. Tamam kabul ediyorum onu aylardır görmüyorum ve hiçbir şekilde konuşmuyorduk. Ama kendisi de beni aramamıştı belki de artık beni merak etmiyor. Belki o kadar fazla işi vardı ki beni bile aramaya vakti olmamıştır. Sanki şu an kendimi kandırıyormuş gibi hissediyorum. Bahane uydurma Elif... Sıkıntılı bir şekilde nefes verdikten sonra geriye doğru yaslandım ve kendimi uykunun kollarına bıraktım. Çok yorgunum ve beynim aşırı doluydu. Onunla nasıl konuşacağım ya da durumu ona nasıl izah edeceğime dair en ufak bir fikrim yoktu. Sadece bir deli cesaret ile Dubai'ye gitmek istiyordum. Acaba bana yardım edecek miydi? Ya da en son ki konuşmalarımızdan sonra belki de beni görmek istemiyordu. Haklıydı da... İçim sıkıldı ve sıkıntılı bir şekilde nefes verdim. Kulaklıklarımı takıp dışarıyı izlemeye başladım. Yorgundum ama beynim o kadar doluydu ki bir türlü uyuyamıyordum. En son hatırladığım kafamın yavaş bir şekilde cama düştüğü ve ben ise gözlerimi kapatıp uyudum. O kadar derin uyuyordum ki birinin omuzumu delmesi sonucunda gözlerimi açtım. Zorlukta gözlerimi açtığım sırada Meryem bakışlarını bana çevirmiş bir şekilde bakıyordu. "Uyan artık uyan! Millet indi uçak kalkıp gidecek başka sefer almaya sen hâlâ yatıyorsun." Hızla doğrulduğum zaman gerçekten de birçok kişiyi indiğini fark ettim. Ben de ayağa kalkıp uçaktan indiğim sırada karşımda gördüm VIP insanlar ile şaşkınlıkla Meryem'e baktım. "Demek ki Zahir görgüsüz bir adam değilmiş. Bir dakika o altından elbise miydi bana mı öyle geldi?" Şok içinde meryem'e baktığımda dirseğimle karın boşluğunu hafifçe vurdum. "Kendine gel!" Aşağıya indiğimiz sırada gerçekten yanınızdan geçen insanları baya bir gösterişi meraklısı olduğunu fark ettim. Kendimi sönük bir lamba gibi hissettim. "Kafında ki altın benim sülalemde yok, Elif şuna bak!" Meryem'e sert bir bakış attıktan sonra hızla kendini toparladı. Millet sanki özel bir davete gidiyormuş gibi uçaktan iniyordu. Ve evet Meryem haklı az önce altın kaplama bir elbise ile yanımızdan bir kadın geçti. Onun arkasından neredeyse her yerine sözel tasarım altın takılarla bir kadın geçti. Para çok olunca nasıl harcayacaklarını bilmiyorlar... Valizlerimizi aldıktan sonra dışarıya çıktık ve karşıda bulunan herhangi bir tane taksiye binip evin adresini ona verdim. Adam bir an durdu ve bana baktı. "Emin misiniz Hanımefendi? Orası özel bir mülk ve biz giremeyiz. Eğer oraya girersem başım derde girebilir." Sıkıntıyla nefes verdiğim sırada tam bir şey söyleyecektim ki Meryem araya girdi. "Ya sen paranı almayacak mısın zaten sürsene kardeşim. Parasıyla değil mi? Özel mülk olabilir, zaten bunu biliyoruz ama biz oraya davet edildik." Gözbebeklerim büyümüş bir şekilde Meryem'e baktığında bana gülümseyerek baktı. Adam ise şaşkınlık içinde bize baktı. Sıkıntılı bir şekilde nefes verdiğimiz sırada geriye yaslandım ve taksi hareket etmeye başladı. "Hanımefendi beni yanlış anlamayın ama şu an orası biraz karışık durumdaymış. Aile ile alakalı bir sorun var galiba iflas etmişler diye duydum. Ailenin reisi Emir Zahir El-Mansur bayağı sıkı…