6. Bölüm - Gelinin İlk Günü

Sabah ezanının sesiyle birlikte Karahanlı Konağı yeniden hareketlenmişti. Meryem, neredeyse hiç uyuyamamıştı. Sessizce odasından çıkarken, uzun taş koridorda derin bir nefes aldı. Tam merdivenlerden inerken karşısına Cihan’ın annesi Hatice Hanım çıktı. Hatice Hanım yüzüne yumuşak bir gülümseme yerleştirdi. “Hayırlı sabahlar kızım.” Meryem başını eğdi. “Hayırlı sabahlar…” Hatice Hanım koluna nazikçe dokundu. “Bugünden sonra sen de bu konağın gelinisin. Kim ne derse desin, dik dur. Gel, seni mutfağa götüreyim.” İkisi birlikte mutfağa girdiler. İçeride onlarca kadın kahvaltı hazırlıyordu. Meryem içeri girer girmez konuşmalar bir anda kesildi. Hatice Hanım başka bir işle ilgilenmek için mutfaktan çıkınca fısıltılar yeniden başladı. “Baksana… Aslanoğlu’nun kızı.” “Daha düğünün dumanı tüterken bu konağa gelin oldu.” “Allah bilir, uğursuzluk da onunla gelmiştir.” “Kan davasının ortasına düştük.” Meryem, duyduklarını duymamış gibi davranmaya çalıştı ama her kelime yüreğine saplanıyordu. Yaşlı aşçı kadın önüne bir tepsi koydu. “Al bakalım gelin. Ağaların kahvaltısını sen götüreceksin.” Meryem sessizce tepsiyi aldı. Avluda uzun sofra çoktan kurulmuştu. Cihan, Mustafa, Osman ağa Hatice Hanım ve konağın büyükleri sofradaydı. Meryem titreyen elleriyle çayları dağıtmaya başladı. Tam Cihan’ın babaannesi Fatma Hanım’ın önüne geldiğinde yaşlı kadın sert bir bakış attı. “Dur!” Meryem olduğu yerde kaldı. Fatma Hanım küçümseyerek başını salladı. “Bizim soframıza düşman aşiretinin kızı mı hizmet edecek şimdi?” Sofradakiler sessizliğe büründü. Meryem’in elleri titremeye başladı. Fatma Hanım sözlerine devam etti. “Gelin olmuş diye Karahanlı soyundan sayılmaz. Kanı yine Aslanoğlu kanı.” Meryem’in gözleri doldu. “Ben kimseye kötülük yapmak istemiyorum…” Fatma Hanım alaycı bir gülümsemeyle cevap verdi. “İstesen de istemesen de senin geldiğin evin ardından kan gelir.” Tam o anda Cihan kaşığını masaya bıraktı. “Yeter babaanne.” Herkes şaşkınlıkla Cihan’a baktı. Cihan ayağa kalktı. “Meryem bu konağın gelinidir. Ona edilen her söz, bana edilmiş sayılır.” Fatma Hanım öfkeyle ayağa kalktı. “Bir yabancı için bana mı karşı geliyorsun?” Cihan gözlerini hiç kaçırmadı. “O yabancı dediğin kadın benim eşim.” Meryem ilk defa Cihan’ın kendisini herkesin önünde savunduğunu gördü. İçindeki korkunun yerini tarifsiz bir güven duygusu almaya başladı. Meryem cihan için sofraya oturdu. Erkekler kahvaltılarını yapıp çıktılar.