3

Sinirle bir nefes aldım, kendimi kontrol etmek istiyordum. Kenan'ın mavi gözleri endişeyle geziniyordu üzerimde. ''Gülfem, ne oldu bir tanem?'' Elimi alnıma yaslayıp saçlarımı geriye itekledim hızla, ''Anneme para gönderdin m Kenan?'' Kızacağımı bile bile, beni bile bile bunu yapmamış ol sevgilim...Lütfen yapmamış ol. Şu an sorunun ne olduğunu anlamış bir surat ifadesiyle bakıyordu bana, başını salladı usulca, ''Evet,'' diye yanıtladı sinirle sorduğum soruyu, ''Gönderdim.'' diye devam etti benim aksime çok sakin bir sesle. ''Neden yaptın? Kenan neden yaptın? Daha önce bunun üzerine defalarca kez konuştuk, benim delireceğimi bile bile neden yaptın bunu?'' ''Çünkü sen hâlâ itiraz etsen, asla kabul etmesen de biz aileyiz.'' ''Yine aynı savunmayı yapıyorsun!'' diye diklendim dayanamayarak. ''Savunma yapmıyorum, artık aileme yardım ettiğim için sana kendimi savunmak istemiyorum Gülfem.'' ''Neden anlamak istemiyorsun Kenan, senin aileme yardım etmeni istemiyorum. O bizim aramızda, aile meselelerine karışamazsın.'' ''Aileden değilsin mi diyorsun sen bana?'' ''Öyle değil, sadece borcumuz harcımız sadece bizi ilgilendirir. Daha öncekiler gibi, aileme para yardımında bulunamazsın. Bu yaptığın beni ne kadar küçülttü, sen farkında mısın?'' ''Niye küçültmüş olsun Gülfem? Onlar benim de ailemse eğer maddi açıdan her türlü yardımda bulunabilirim.'' Sakin bir ses tonuyla bana tane tane konuşması daha da sinirlendirmişti beni. ''Bulunamazsın!'' diye gürledim adeta, ''Sen benim aileme maddi açıdan destek olamazsın! Onlara bakmak benim görevim, seninle ciddi bir yola girdiğimiz ilk gün ya, ilk gün ben bunu sana söyledim! Kabul ettin, ben kendi paramı kazanıp onlara destek olacaktım, seninle bir aile kurduğumuzdan beri de bu hep böyle oldu. Ben kendi paramı her iki aileme de yetirmeye gayretliyken sen banka çeki yazar gibi benim ailemin borcunu kapatamazsın!'' ''Ben artık senin yersiz gururundan çok sıkıldım Gülfem! Yeter ne yaptım sanki? Alt tarafı 3000 lira kredi borcunu ödedim!'' ''Senin alt tarafı dediğin o miktar için her gün geberiyorum ben! Sen neyi küçümsüyorsun Kenan?!'' ''Küçümsediğim şey senin tavrın! Küçümsediğim şey senin takıntıların! Küçümsediğim şey senin yersiz gururun! Anladın mı?'' Tam karşısına dikilip öfkeyle bağırmaya devam ettim, o da bana aynı şekilde karşılık veriyordu ve bu bizim kavgamızı daha da çıkmaza sokuyordu. ''Yerli ya da yersiz 5 yıl oldu, koskoca 5 yıl! Sen beni hala tanıyamadın mı? Annem aradığında bir şekilde bana ulaşmayı denemeliydin!'' ''Telefonun kapalıydı!'' İsyan edercesine konuştum, "Aramamışsın bile!" ''Annen söyledi! Acil toplantıya girmem gerektiği için de havale ettim parayı.'' ''Edemezsin işte! Anneme seni aradığı için çok kızdım, bir daha asla böyle bir şey olmayacak! Asla!'' Elini belime sarıp bedenlerimizi birleştirdi, kavga ederken temas hoşuna giderdi Kenan'ın, elini yüzüme sarıp nefesimi kesmeye ant içmiş gibi tısladı yüzüme. ''Niye bana izin vermiyorsun Gülfem? Niye ben senden bir parça olamıyorum? Niye aramıza dağ koyuyorsun?'' Günlerin özlemi vardı aramızda, sürekli çalıştığımız için bir araya zor gelmiştik son günlerde. Ben iki dava arası bile onu görmek için delirirken o bana vakit ayıramaz olmuştu. Birbirimize tensel anlamda duyduğumuz özlem gözlerimizden okunuyordu. Kenan'ın gözleri dudaklarıma kaydığında yutkunduğunu gördüm. Bu kez de böyle bir şeye izin vermeyecektim, ama geriye de çekilemiyordum işte. ''Sen zaten bensin, aramızda dağ yok. Ben böyle rahat ediyorum. Hala direnme, anla beni Kenan, ben böyleyim.'' ''Seni anlamak istemiyorum,'' diye fısıldadı, ''Ben seninle olmak istiyorum, mutlulukta olduğu kadar zorlukta da. Kendi başına bir şeyleri halletmeye çalışmaktan... Yorulmadın mı?'' ''Yorulmadım,'' diye cevap verdim hırsla başımı kaldırarak, ''Yorulmam da, ben böyle biriyim. En kısa zamanda parayı hesabına yat-'' Sözümü kesen dudaklarıma değen dudakları oldu, elini belime sarıp beni kana kana içerken ona engel olmayı çok istesem de engel olamıyordum. Sırtımı duvara yaslayıp…