8

Sare’yi kaybetme korkusu beni sarmıştı. Abim yüzünden, kardeşimi ve arkadaşımı kaybetme korkusuyla karşı karşıya kalmıştım. Arabaya bindiğimde aklımda sadece Sare vardı. Öndeki araba, Timur’un arabasıydı. Korkum her geçen saniye artıyordu. Camdan dışarı bakarak düşüncelerimi uzaklaştırmaya çalıştım. Hastaneye geldiğimizde Timur’un sesini duydum. O kadar acı bir şekilde bağırıyordu ki, gözlerimden yaşlar süzüldü. Ne yapacağımı bilemez halde, abime bağırdım: “Senin yüzünden kardeşimiz ölecek! Seni hiçbir zaman affetmeyeceğim, bunu bil abi!” diyerek arabadan indim ve Timur’un yanına koştum. Sedye üzerinde yatan minik kuşuma baktım, gözlerim yaşardı. O sırada Timur, elini omuzuma koyup Sare’nin iyi olacağını söyledi. Gözlerim yaşlı bir şekilde Timur’a döndüm, kahırlanıp ağlamaya başladım. Timur bana sarıldı ve sırtımı sıvazladı. Sonra beni abimin yanına gönderip, Sare’yle gitti. Bir süre sonra, yanımıza gelip abimin yakasından tutup sarsarak bağırdı. O anda ne yapacağımı bilemedim, bir çığlık gibi sessiz kaldım. Doktor Bey gelip Sare’nin durumunu Timur’a söyledi. Timur, abimden özür dileyip, Sare’nin yoğun bakıma alındığını belirtti ve hastaneye doğru yürüdü. Ben de arkasından gittim. Yoğun bakım ünitesine girdiğimizde, Sare’nin elini tuttum ve bir tepki verdiğini gördüm. Yavaşça, “Seni seviyorum,” diyerek çıktı. Beni görünce ise, bir tepki verdiğini söyledi ve tam arkasını dönecekti. Ben, “Sare’ye iyi bak,” diyerek, kardeşimi izlemeye başladım. O an, yaşadığım acıyı tamamen unuttum çünkü Sare, Timur’a tepki vermişti. Timur’un hal ve hareketlerinden, ona aşık olduğunu anlamıştım. O kadar güzel bakıyordu ki, bunu fark etmek çok kolay olmuştu. Abim geldiğinde, düşüncelerimden sıyrıldım ve ona sarılarak, “Abi, Sare Timur’a tepki verdi,” dedim. O sırada, Mustafa Bey gelip, “Sare’yi normal servise alabiliriz, tepki veriyor,” diyerek gitti. Timur’un yanına gidip, “Sare’yi normal odaya alacaklar,” diyip yanına oturdum. Timur çok sevindi ve “Benim güzel kızım, uyandın mı?” diyerek bana sarıldı. Sonra, Sare’yi odaya aldılar. Timur, bizden önce odaya girdi ve Sare’yi gördüğünde, çok mutlu oldu. “Güzel kızım, uyandın mı?” diyerek başına öpücükler kondurdu. Abim suçlu bir şekilde yanıma geldi. Sare’nin uyandığını görünce hemen yanında durdu. “Özür dilerim,” diyerek elini tutmak istedi ama Sare, elini çekip Timur’un elini tuttu.