11

Kız kardeşimin ölümüne sebep olacaktım. O an arkadaşıma sinirlenmiştim. Keşke sinirime hâkim olabilseydim de Sare’ye zarar vermeseydim… Keşke. Ne yapacağımı bilmiyordum. Sare’ye kendimi nasıl affettirecektim? Bilmiyordum. Belki ömrü boyunca beni affetmeyecekti. Keşke ona zarar verecek hamlede bulunmasaydım. Ne yapacağımı bilmez halde sigara içiyordum. Normalde sigara içen biri değildim ama bu haldeyken içiliyordu işte. Ben Sare’me zarar verecek bir insan değildim; nedense arkadaşım yüzünden ona zarar verdim. Halime’nin geldiğini görmemiştim. “Abi, ben çöpleri çıkaracağım,” deyip çıktı ve ben yalnız kalmıştım. Annemle babamı ve sevdiğim kızı Rukiye’yi düşünmeye başladım. Rukiye Kazakistanlıydı. Onu tanıdığımda 19 yaşındaydım; Rukiye ise 17 yaşındaydı. Onu bir trafik kazasında kaybettim. Rukiye’ye olan sevgim hiç bitmemişti. Ölümü beni yıpratmıştı. Henüz 25 yaşında olmama rağmen yaşlı bir insan gibiydim. Bir yandan annemle babamı düşündüm. Babam, annemi terk ettiğinde ben 6 yaşındaydım; Halime ise 9 aylıktı. Annem bizi terk ettiğinde ben 11 yaşındaydım; Halime 9, Sare ise 4 aylıktı. Bizi babaannem büyütmüştü. Ama babaannem yaşlandığından dolayı biz taşınmaya karar verdik. Arada ziyaretine gidecektik. Halime geç kalmıştı. Onu telefonla arayarak nerede kaldığını soracaktım ki, “Aradığınız kişiye ulaşılamıyor,” cevabını alınca iyice korkmaya başlamıştım. Sonra kapı sesi geldi. Ayağa kalkıp kapıya doğru yöneldim. Gelen Halime’ydi. — Neredesin kızım? Telefonunu aradım, “Aradığınız kişiye ulaşılamıyor” dedi. Korktum. — Abi, korkma. Arkadaşımla karşılaştım. Telefonum da odamda şarjdaydı, kapanmış. — Halime ya… Zaten iyice korkuyorum. Sare beni affetmezse ben ne yaparım? O benim minik kelebeğim. Ona bilerek kızmadım, sadece arkadaşıma sinirlendim. Yoksa Sare’ye zarar verecek biri değilim. Zarar verecek olsam sana da veririm. — Abi, haklısın. Sare şimdi sana sinirli. O yüzden biraz kızgın. Ama kızgınlığı geçince yine sana “abi” diyecek. Bunu duyunca biraz rahatlamıştım. Sare’nin siniri hemen geçmese de, geçtiğinde sevdiği insanlara asla kıyamazdı. Ben kız kardeşimin damarını biliyordum. Onun bu huyu anneme çekmişti. Keşke annem bizi terk etmeseydi… Bunun sebebi babamdı. Annemi kaçırıp ona tecavüz etmiş, sonra da hamile kalmıştı. Annem istemeyerek babamla evlenmişti. Ardından Halime’ye hamile kalmıştı. Babam o zaman Halime’yi erkek bekliyormuş. Halime’nin kız olduğunu duyunca anneme şiddet uygulamaya başlamıştı. Ben çok iyi hatırlıyorum: Annemin sırtında bir sandalye kırılmıştı. Korkumdan ne yapacağımı bilmez halde odamda ağlıyordum. Annem 10 yıl sonra Sare’ye hamile kalmıştı. Babam ise sarhoş bir şekilde annemin karnına bıçak saplamıştı. İşte o an, ben de babama yumruk atmıştım. ---