NEFRET SUÇU

Medya: Dinçer Demirsoy dinç dinç diye soruyordun rahat ettin mi annemm? 🐦🌹 5 Yıl Önce- Diyarbakır Tenha kantinde, akşam yemeği saatini beklerken Fırtına timi içeriye girdi. Genelde etrafımda pek dolanmazlardı ama bu kez istikametlerinin ben olduğum, adımlarının sertliğinden belliydi. Efe, sandalyeyi gürültüyle çekip yanıma oturdu. "Nasılsın devrem?" "İyidir, sen?" dedim, demli çayımdan bir yudum alırken. Feyyaz da yanındaki sandalyeye çöktü. "Bugün sivil görevde iyiymişsin, öyle dediler." Bunu diyenin Zümra olduğunu düşünüyordum. "Sağ ol, Feyyaz." Kâzım, o her zamanki zehirli gülüşüyle araya girdi. "Götünü kaldırmayın şunun hemen, sonra indirmekle yine biz uğraşırız." Başımı ağır ağır ona çevirdim. "Senin için pek uğraşmamışlar anlaşılan, Kâzım. Hâlâ fazla havalarda süzülüyorsun." Önündeki çay bardağından höpürdeterek bir yudum aldı. "Bana karşılık verme çömez, ağlatırım seni." "Kabadayı mısın sen, yoksa polis mi?" "Delikanlıyım ben birader, sen o defterleri bilmezsin." "Delikanlılığın bu olmadığını çok iyi bildiğim bir yerlerden geliyorum ben." Gözlerinde şimşekler çaktı. "Kes çömez, kes! Çoluk çocuktan delikanlılık öğrenecek halim yok." "Öğrenilmez zaten," dedim, bardağı masaya bırakırken. "Ya içinde olur ya da seninki gibi sadece dilde kalır. Neyse..." "Susma lan karı gibi! Ne söyleyeceksen söyle, delirtme adamı!" Cevap vermek için sandalyemi geri itip ayağa kalkacakken Efe elimi tuttu. Tam o anda Zümra birden kantine girdi, ortamdaki o elektrikli havayı bir bakışıyla yardı geçti. "Ne oluyor burada?" İki masanın ortasında durdu, gözlerini Kâzım'a dikti. "Ne oluyor, Kâzım? Ne dellendin yine?" Kâzım sinirli bir nefes verdi. "Yıldırım düştü, Zümra. Onu da ben yaptım biliyorsun." "Onu da yaparsın sen. Ne uğraşıyorsun hâlâ, Dinçer'le?" Kâzım alayla gülümsedi, bakışlarını Zümra'nın üzerinde gezdirdi. "Emir mi verdiler üstlerden?" "Ne diyorsun sen?" "Diyorum ki; Dinçer'i koru kolla diye emir mi aldın yukardan? Aldım de, anlayayım." "Niye? Zamanında sen öyle bir emir aldın da mı bana yakıştırıyorsun?'' Zümra'nın bu sorusu kantindeki tüm havayı bir anda boşalttı. Kâzım'ın yüzü kaskatı kesildi. "Bana böyle bir imayla bile konuşma bir daha," diye tısladı. ''Ben mert bir adamım, delikanlıyım. Kimseyi kayırmam hele de özel harekatta.'' "Madem o kadar mertsin, bugün operasyonda dediğin şeyi yap o zaman." Hassiktir bunu görmeye hazır değildim. Kâzım'ın bakışları saniyelik olarak beni buldu, sonra tekrar Zümra'ya döndü. "Saçmalama, sus, Zümra." Zümra ise vazgeçmeye niyetli değildi. Bana dönerek devam etti. "Zanlıyı Dinçer bildi. Eğer o adamsa ne yaparım demiştin Kasap?" "Zümra, yıllardır hukukumuz var, yapma," dedi Kâzım, sesinde ilk kez bir savunma belirtisi vardı. "Hani merttin? Nerede o cesaret? Yoksa eskisi gibi lafta mısın?'' Zümra'nın bu son darbesiyle Kâzım, kuyruğuna basılmış gibi aniden ayağa dikildi. "Tamam lan! Yapacağım. Ağda getirin bana, bu çömezin gözünün önünde sözümden dönecek değilim." Zümra, sanki bu anı saatlerdir bekliyormuş gibi elindeki poşeti büyük bir gürültüyle masaya bıraktı. "Al, getirdim. Teşekküre hiç gerek yok." Zümra büyük bir rahatlıkla yanıma gelip oturdu. Kâzım ise üzerindeki tişörtü hırsla çıkartıp masanın üzerine fırlattı. O an bize bakarken gözlerinden adeta ateş fışkırıyordu. Efe ve Feyyaz ise bu durumdan en çok eğlenenlerdi, vakit kaybetmeden Kâzım'ın göğsüne ağda bantlarını yapıştırmaya başladılar. Gerçekten de nasıl bir olayın, nasıl bir deliliğin içerisine düşmüştüm ben? Kalkıp gitmekle kalmak arasında tereddüt ederken, Zümra elini koluma koyarak durmamı istedi. Başımı hafifçe sallayıp sandalyeye yaslandım. Neredeyse herkes kantine toplanmış, bu garip anı izliyordu. Ben hariç herkes durumdan oldukça eğleniyordu. "Bana bakın! Video çekip paylaşan olursa, onun başka yerlerine ağda yaparım!" diye gürledi Kâzım. "Kâzım abi, hatıra fotoğrafı çekiniyoruz," diyerek ağdalı bir fotoğraf çekti Efe. Kâzım'ın o sert bakışları yine üzerime dikilmişti. Sanki o masada yarı çıplak oturmasının tek sebebi bendim…