ESKİ ANI

İnstagram, TikTok: i.nurkarakus Beğenmeyi yorum yapmayı unutmayınnn BÖLÜM ALTI ESKİ ANI berk baysal-yaralarını ben sarayım zeynep başkan- de bağa yaşar-bir tanem Bazen düşünmeyi ertelediğim zamanlar kendimi eski zamandaki halim içinde buluyordum. Okula neşeyle giden her saatini kendine ayıran kendini fazla mutlu eden dersleri iyi olan resim yapan müzik dinleyen o kıza dönüyordum. Ablam ben lise sonda üniversiteyi bırakıp kaçtığında hayatım olduğu yerden fazlası ile sallandı. Babamın hiçbir zaman ablama ya da bana şu bölümü okuyun sonra şirkette çalışın gibi şeyler asla dememişti ama ablam çok isteyerek okuduğu ilkokul öğretmenliğini bırakıp kaçınca benim son sene yetenek sınavlarına girmem babamın suratını ekşitmesine neden oldu. O sene ailecek çöküş içinde olunca ne yetenek sınavına girdim ne de normal sınava çalıştığım için normal bir sınava girdim. İbrahim dedemin hastalığı sonrasında şirkette yaşanan bazı sorunlar ki bunlar hala vardı. Annemin ablamın yaptığından sonra aylarca yataktan çıkmamışı babamın gece uykusuz kaldığı günlere şahit olunca ablama çok kırıldım sonra babamın karşısına geçip diyemedim ben resim okuyacağım diye. Okulu kazandım. Bitirdim. Şirketin başına geçtim. Ablama kırgınlığım geçti, babama karşı olan üzüntümde geçti, annemin arkamda durmamasını unuttum ama bunlardan sonra kendime kızdım. Ailemi düşündüm, ablam hakkından ileri geri konuşan kişilerin susmasını istedim kendimi hayallerimi kenara koydum kendi mutluluğumu kenara koydum. Kendimidüşünmediği için o on sekiz yaşındaki kıza kırgındım. Büyüdükçe nefret ettim kendimden şimdi aynanın karşısında saçımı uzun zaman sonra yavaşça taradığımı anladığımda elim saçımda asılı kaldı. “Naz…” ablamın sesi ile kendimden bakışlarımı çekip ona döndüm. Yeni uyanmıştı ve yüzü gözü dün akşam yemeğinden beri uyuduğu için gözleri şişmiş yanakları kızarmış dudakları da şişmişti. Güldüm bu haline gözü nü ovuşturdu. “Günaydın,” dedim. Durdu birkaç saniye etrafa bakındı arından elini karnına atıp yüzünü buruşturdu. “Ne oldu.” “Midem yandı gene ne zaman geçecek bu.” Bir şey diyemedim yanına oturup karışmış saçlarını düzelttim. “Gidelim mi doktora?” diye sorduğumda bakışları donuklaştı ve yutkundu. “Randevu alayım ben hem de Serkan boşanma avukatı olan bir arkadaşını çağırmış o gelecek onunla da buluşursun indiğimizde.” Derin bir nefes aldı. Benden bakışlarını çekip etrafa bakındığında dolu gözlerini gördüm sadece ona sarıldım o ise ağladı. “Kontrol iyi olacak inan bana yarın için randevu bakayım mı?” onu kendimden çekip yüzüne bakarken gülümsedim. Başını salladı. Yanaklarındaki yaşları silip yanaklarını sıkıca öptüğümde bana gülümsedi. Ablamın pansumanını değiştirdim, ardından annemin hazırladığı kahvaltıdan ona çıkardım kendim de giyinip sofraya indim. Babam hala ablamı sofraya davet etmiyor, ablamda gelecek gibi değildi yani en azından bileği iyileşene kadar gelmezdi. Hemen karşıma Serkan’ın oturmasını beklemediğim için bir an afalladım çünkü o suratıma gülümseyerek bakıyordu sanki bir saat öncesine kadar yüz yüze değilmişiz gibi. Onun gülümsemesine karşı artık dudaklarım kendiliğinden iki yana kıvrıldığında babamın kolunu önümde görmeyi beklemiyordum. Bakışlarım ona döndüğünde kaşları çatık bir şekilde bana baktığını gördüm. “Baba?” “Canım kızım tuzu uzatır mısın?” sofraya bakındım tam biraz ben de uzakta kalsa bile verecektim ama Serkan benden önce davrandı. “Buyur Mehmet amca,” dediğinde babam bir ona bir uzattığı tuzluğa baktı. “Sana mı dedim ben lan!” babamın değişen ses tonu ile annem babamın koluna vurduğunda babam bir çocuk gibi yanaklarını şişirip tuzluğu aldığında yarım bir ağızla teşekkür etti Serkan bu durumu bozuntuya vermemiş tabağına yemek almaya başlamıştı. Dedem babamın bana ve Serkan’a yaptığı şeyden sonra yanında kalan oğluna yanaşmıştı babam ona ne dediyse Serkan’a kaşları çatık baktı. Serkan bunu da umursamadı baya acıkmış gibi kahvaltısını da yaptı. Şeyma bugün sınavı olduğu için kahvaltı masasında bile ders çalışırken ​Uğur ablasından farklı Serk…