YENİ HİSLER

İnstagram, TikTok : i.nurkarakus Beğenmeyi yorum yapmayı unutmayınnn BÖLÜM DÖRT YENİ HİSLER marsis-sevduğum şevval şam, onay şahin- çay elinden öteye selçuk balcı- verane Hayatımda sevdiklerime bir şey olmasın diye canları acımasın diye her şeyi yapabilirdim. Ablam öyle içli içli ağlıyordu ki içim yanıyordu yangın bitecek gibi de olmuyordu. “Abla,” dedim ona bir kez daha sarılıp saçlarını öperken. “Ağlama.” Diyebildiğim tek şey buydu çünkü bu durumda onun yerinde olsam ne yapardım bilmiyordum. “Gideyim ben,” dedi. Kendini geri çekerek sesi kısılmıştı bana kızarmış kahvelikleri ile bakarken yutkundum. “Size bir şey yapar gideyim ben.” “Bir şey yapamaz sen burada kalıyorsun.” Kesik bir nefes alıp tekrar bana sarıldığında iyice sardım onu “Sana yiyecek bir şeyler getireyim, sonra duş almak ister misin?” başını omuzuma yaslayıp bana baktığında başını salladı. Yanağını öpüp ayaklandığımda gülümsedi odadan çıkıp aşağı indiğimde babamı evden çıkarken buldum annem arkasından seslense bile babam durmadı. “Bırak,” dedim anneme mutfağa ilerledim. “En azından kalıp ablama laf etmedi.” “Naz!” dedi annem arkamdan uyarı dolu bir sesle herhangi bir şey demedim babam bu konuda haklı olsa bile ben olsam evladıma sırtımı dönmezdim ya da dün dediğini demezdim. Gerçi babamın ablama böyle olmasının sebebi b-ikimiz arasında en çok onu sevmeseydi. Kalan kuymaktan ısınıp ablamın sevdiği reçelden ekmekle birlikte tepsiye koydum geri odaya çıktığımda az da olsa bir şeyler yemesini izledim. Doktorun verdiği vitaminden de ne olduğuna bakmadan içti. Duş için ona yardım ettiğimde reddetmedi ki reddetse bile banyoda onu yalnız bırakmayacaktım, saçlarını kurulayıp yüzündeki yaralara vücudundaki izlere krem sürüp pansumanını yeniledim. Ben etrafı toplarken ablam çoktan yatağa girmiş uykuya dalmıştı. Bileği tam olarak iyileştiğinde hem kadın doğuma hem de psikoloğa götürecektim. Bu şekilde sürekli uyku halinde olması normal miydi bilmiyorum ama evde kimseye gözükmemek için yaptığını düşünüyordum. Saçlarını öpüp üstünde açık kalan yerleri kapattığımda odadan çıktım. Tepsiyi mutfağa koyup kendim hazırlanmak için odama geçtim. Serkan’ın telefon numarasının bende olmaması nedeniyle dün dediğini yapıp yapmayacağını bilmiyordum ama dün ki proje için zaten merkeze inecektim o yüzden üstüme geniş paça siyah pantolon içime askılı beyaz tişört üstüme de siyah ceketimi giyip saçlarımı atkuyruğu yaptım projeyi bilgisayarımı çantama koyup elime aldığımda telefonumu cüzdanımı da içine atmıştım. Annemler büyük ihtimalle otluktaydı o yüzden evde kimse yoktu Şeyma bahçedeydi. “Gelme sen,” dediğimde başını salladı. Arabama ilerledim eşyaları koltuğa atıp İbrahim dedemin evine baktım ama beklediğim kişinin sesi arkadan geldi. “Naz,” dediğinde olduğum yerde sıçradım arkamı döndüğümde arabanın kapısı koluma doğru kapanıyordu ki elini araya sokup kapıyı engelledi. “Ne diye sessiz geliyorsun,” dediğimde sesim sinirliydi ama yakın olmamız sinir ya da stres bırakmamıştı yanaklarımın kızardığını hissediyordum. “Sesiz gelmedim sen çok dikkatli eve bakıyordun.” “Yok,” dediğimde güldü. “Haber vermeden mi iniyordun?” diye sorduğunda başımı iki yana salladım. “Telefon numaran yok ya ben de haber veremedim.” “Bu telefon numaramı istediğin anlamına mı geliyor?” yutkundum berrak mavi gözleri öyle hoştu ki bir de ettiği laflar ile cidden bir yerlerimde ayı tepişiyordu. “Verme ya!” dedim ondan kurtularak arabaya binerken kapıyı çektiğimde elini çekti kapıyı sertçe kapattığımda olduğu yerde anlamamış şekilde suratıma baktı. “Ne dedim ben?” diye sorduğunda suratına bakmadan arabayı çalıştırdım. Camı indirdiğimde içeri doğru eğildi ben kendimi çektiğimde konuştum. “Kendi arabanla mı geliyorsun?” “Evet,” Cam tuşuna bastığımda kafasını çekmek zorunda kaldı. Ne olduğunu anlamadığı belliydi kendi arabasına yürümeye başladığında istemsizce güldüm. Onu beklemeden avludan indiğimde peşimden geldiğinde arkalı önlü merkeze inmemiz uzun sürmemişti telefonum çaldığında çantamdan zorlukla çıkarıp bilinmeyen nu…