SARMAL: 0.0 Alıntı

☽☾ Küstahça bana bakmaya devam ediyordu. Parti alanı büyük bir yemek salonuydu, ama Rayman Boyka Gaynell. Salonun diğer ucunda olsa da dibimde olan etkisi başımı döndürmüştü. “Laralina, bu gece de sarhoş edecek güzelliğinle buradasın.” bakışlarımı ona döndürmemiş olsam da konuşanın Arian Reyes olduğunu o iğrenç sesinden anlamıştım. “Bu güzel davette, böylesine hoş bir kadını yalnız görmek için gözlerimle de sorun olduğunu düşünmüştüm.” Sanırım bu gece gerçekten kabus olacak gibiydi. “Gözleriniz de olmasa da kafanızdaki sorunla siz ve bütün kepazeliğiniz buradasın, Bay Reyes.” ona bakmadan konuşmuştum. Masasında davete katıldığı kadın varken burada bu saçma tiyatroyu sürdürmesi mide bulandırıcıydı. Çünkü davetin ortasında midemi boşaltmak asla bir hanımefendiye yakıştıracakları bir olay olmazdı. Ah, Lara sen bir Hanımefendi değilsin. Kandırma kendini. Kandırlan zaten ben değildim. Arian Reyes, bu kez bedenini harekete geçirerek ondan uzakta tuttuğum gözlerini, gözlerimin tam önünde durdurarak, “Sanırım seni rahatsız ettim, Laralina.” yüzünde rahatsız etmiş olan bir insanda olacak mahcubiyet yoktu. O sapkın ve rahatsız edici tacizci ifadesi her zaman olduğu gibi yerli yerindeydi. Anlık masamdan üç-dört adımlık mesafede tetikte duran Damir’e baktım. İşareti almış gibi bulunduğum masaya yaklaşacağı sırada ensemde hissettiğim bir ürperti, hemen ardından büyük bir vücudun varlığı yerini aldı. Arian’ın gözleri başını geriye yatıracak şekilde hissettiğim varlığa baktı, “Arian, hiçbir zaman nerede durman gerektiğini bilmeyeceksin.” tehlikeli ses havaya karışmış Arian’ın aldığı nefesi zehirli kılmışçasına Arian Reyes’i öksürtmüştü. “Rayman,” dedi adını bastırırcasına. “Arian,” diyerek karşılık almıştı. ☽☾