|3

Bu kitapta geçen kurum, kuruşuş ve karakterler hayal ürünüdür. Hikaye tamamen kurgudan ibarettir. Geçmişi silemezsin ama unutabilirsin derdi annem hep. Ben ne silebilmiştim ne unutabilmiştim geçmişimi. Kapatmak istemiştim onu da becerememiştim. ''Baban mı?''Diye sordu Devran. Kafamı hayır anlamında salladım. Kim dercesine bakıyordu gözlerime. ''Sevil teyze bize gelecek, beni eve bıraksanız olur mu?''diye sordum. Cem ile aynı anda ''Ben bırakayım''demişti Devran. Cem, Devran'ın sözünden sonra dudaklarına fermuar çeker gibi yapıp sandalyesine sindi. Devran masanın üzerinde ki telefonu ve araba anahtarını alıp ayağa kalktı. Arkasından bende kalktım. Devran önden giderken bende arkasından yavaşça yürüdüm arabaya kadar. Devran arabanın kilidini açarken ondan önce arabaya binip kemerimi bağladım. Devran arabayı çalıştırırken ben Sevil teyzeyi arayıp telefonu kulağıma götürdüm. ''Efendim kızım'' ''Sevil teyze ben eve geçiyorum 15-20 dakikaya evde olurum'' ''Tamam kuzum benim de az kaldı işim Cihan bırakacak görüşürüz'' dedikten sonra telefonu kapattı. Telefonu kucağıma koyarken Devran arabayı sürüyor bana bakmıyordu hiç. Kısa bir sessizlikten sonra ''Benden şüphen mi var?''Diye sordu. Bakışları yoldaydı. ''Ne gibi?''Diye sorarken başımı cama yasladım. ''Sana aşık olmasam sekiz yıldır hayatımda biri olmaz mıydı?''Diye sordu. ''Bilmekle hissetmek farklı şeyler Devran'' ''Sen beni seviyorsun bunu biliyorum hatta çok seviyorsun ama ben ne sevgini ne de aşkını hissetmiyorum senin'' dedim çatallaşan sesimle. ''Ben babamın karşısına geçip Devran ile buluşacağım diyebiliyorum ama den bana sarılmak için ya yalnız olmayı bekliyorsun ya da başıma bir şey gelmesini mesela'' ona doğru baktım. ''Kalplerimizin hızı bir değil''söylediğim cümleler canımı yaksa da gerçekler buydu. Devran gözlerini yoldan ayırıp bana çevirdi birkaç saniye kırıklıkla baktı bana. Bir çok söyledi gözleri belki de ama ben duymadım bu sefer. Duymak istemedim. Eve kadar ikimizde konuşmamıştık. Arada bir birbirimize baksak da ne o ne de ben bir kelime etmiştik. Evin önüne geldiğimizde arabayı durdurdu. Kemerimi çözerken ''İyi geceler'' dedim yüzüne bile bakmamıştım. ''Gonca''derken kapılı kilitlemişti. ''Seni seviyorum'' ağzından çıkan kelimeler kalbimin ritmini hızlandırırken vücudum alev almıştı. ''Seni tanıdığım günden beri hayatımda başka kadın istemedim, seni öpememek, sana sarılamamak siktiğimin görevlerinden daha zor'' ''Görevde gözüm kapalı kendi canımı emanet ettiğim heriflerle güldüğünü gördüğüm de bile çıldıracak gibi oluyorum Gonca. Söylesene bu aşk değil mi?'' diye sorarken eliyle direksiyona vurdu. ''Baban'' güçsüz bir şekilde nefes verdi. Onu anladığım için kendime kızıyordum. Ona hak verdiğim için kendime kızıyordum. ''Baban bize engel olmasın diye bu halde kalmayı seçmek zorundaydım'' ''Evet korkağı'' ''Babana hayır ben kızını seviyorum onunla olacağım dediğim ya seni ya beni yollayacaktı.'' ''Seni görmeden yaşayamam Gonca'' Art arda gelen itirafları kalbimi yerinden çıkaracak kadar hızlı attırıyordu. ''Devran sen elimden tutsaydın bize kimse engel olamazdı'' yönümü biraz daha Devran'a doğru çevirdim. ''Ben bizim için çabalarken sen ne yaptın Devran?'' ''Sen sadece kolayı seçtin'' direksiyonu sıkan ellerine baktım. ''Ben artık yoruldum Devran. Ya gel elimi tut ya da artık bitsin bu belirsizlik'' dedikten sonra kapıların kilidini açıp hızlıca indim arabadan. Yüzüme çarpan soğukla derin bir nefes aldım. Yıllardır beklediğim cümleleri ard arda duymak iyi gelmemişti sanırım. Elimi kalbimin üzerine koyup yürümeye başladım. ''Gonca'' diye bağıran Devran'a döndüm yavaşça. Arabanın kapısını kapatıp bana doğru geliyordu. Elimi kalbimin üzerinden çekerken Devran karşımda durdu. ''Seni görmediğim her an cehennemde yaşıyorum ben Gonca. Senin nefesinle nefes alırken nasıl uzak durayım senden?'' cümlesini bitirdikten sonra ellerini belime sardı. Kalbim daha da hızlanırken tenim yanıyordu. ''Söylesene Gonca bu adam sen diye ölürken senden nasıl uzak dursun?'' dudakları dud…