|2

Bu kitapta geçen kurum, kuruşuş ve karakterler hayal ürünüdür. Hikaye tamamen kurgudan ibarettir. Geçmiş ''Kızıl Meleğim''diyerek saçlarımı seven babamla bahçemiz de oturuyorduk. Bahçemiz direkt Borçka yaylasına bakıyordu. Babam yaylanın ortasından geçen dereye bakarken saçlarımı seviyordu. ''Baba biraz daha kalamaz mısın?''diye sordum ''Kalamam çiçeğim' 'dedi memnuniyetsizce ''Küstüm ben sana arkadaşlarımla oynamaya gideceğim' 'dedikten sonra kucağından kalkarak bahçeden çıktım. Babam hep gidiyordu. Doğum günüm de bile yoktu. Herkesin babası yanındayken benim babam yanımda olmuyordu. Ona çok kızıyordum. Evimizin karşısında ki parka gidip ağacın altına oturdum dizlerimi çekip kafamı koydum. Babam yanımda olsun istemek bile suçtu bazen annem çok kızıyordu. Dolan gözlerimi serbest bıraktım. Kısık nefeslerle ağlarken omuzuma bir el dokundu. ''Niye ağlıyorsun cadoloz kız''diyen sesle hızla ayağa kalkıp yerden elime taş aldım. ''Git başımdan Ömer''diye bağırdım. Ömer gülmeye başlamıştı ben daha çok sinirleniyordum. ''Ha şu Borçkaya atarım sana ne gülüyorsun'' diye bağırdım. Ömer elleriyle yüzünü kapatıp ''Aman çok korktum, imdat yardım edin''diyerek eğlenmeye devam ediyordu. Ömer,Ayfesa teyzenin oğluydu annemin yakın arkadaşıydı Ayfesa teyze ama ben Ömer'İ hiç sevmezdim hep saçlarımı çekip babam yok diye dalga geçiyordu benimle. ''Git başımdan istemiyorum seni'' dedim ' 'Ne ağlattı seni?''diye sordu ellerini yüzünden çekerek bir adım yaklaştı bana. ''Sana ne'' ''Ne yapacaksın dalga mı geçeceksin''dedim elimde ki taşı daha da sıktım. ''Döveceğim''derken bir adım daha yaklaşıp önümde durdu. Elimde ki taşı yavaşça alıp uzağa attı. ''Seni bir tek ben ağlatabilirim Cadoloz kız''dedi ve saçlarımı karıştırdı. ''Babamı dövebilir misin ? Hem belki gitmez''diye sordum. ''Onu dövemem ki Gonca ya''dedi Ömer ve benim oturduğum ağacın altına oturdu. ''Gidecek mi yine Metin amca o yüzden mi ağlıyorsun?''diye sordu. Kafamı sallayıp yanına oturdum. ''Babam yok diye benimle dalga geçiyorsunuz ama babam buradayken herkes korkuyor kimse dalga geçmiyor benimle''dedim isyankar bir sesle ''Ağlama dalga geçmeyeceğim artık, dalga geçenleri de döveceğim''derken beni kendine çekip sarıldı. ''İyi misin sen?''diye sorarken elimi alnına koydum ateşine bakmak için ''Allah Allah ateşin de yok''dedim dilimi şıklatıp. Gözlerini devirirken gülümsedi. ''Büyüdüm artık kızım abin oldum senin''dedi keyifle ''Ömer sen iyi değilsin, anneni çağırayım mı?''diye sordum telaşla ''İyiyim, iyiyim'' ''Metin amca dedi ki ben artık büyümüş koca adam olmuşum , seni bana emanet etti Gonca baban''dediğin de kalbime bir sıcaklık dolmuştu. ''Gerçekten sen benim abim mi oldun şimdi?''diye sordum cevabı beklemeden sıkıca sarıldım Ömer'e. Günümüz Canımı canı omuzunu tutarak yere yığılmıştı. ''Ferhan''diye bağırıp yanına koşarken koruma ateşini bırakmadım. Ferhan'ı arkaya itip ateşi bir saniyeliğine bıraktım. ''İyi misin?''dedim gözlerinin içine bakarak. ''İyiyim, kesme ateşi'' diye bağırdığı an kulağımı bir mermi sıyırmıştı. Kahretsin, yetişemezlerse .. Yerimi alıp solda ki adamı bacağından vurdum, arkasında ki adamı ise göğsünden vurarak yere düşürdüm. Ferhan'a gözlerim değdin de çok kan kaybettiğini fark ettim. ''Bende kal Ferhan kapama gözlerini''diye bağırırken ateş etmeye devam ediyordum. ''Etrafınız sarıldı, silahlarınızı bırakıp teslim olun yoksa karşılık vereceğiz''diyen sesle kendimi yere bıraktım. Gelmişlerdi, yetişmişlerdi. Ferhan'ın yarasına cebimde ki bandanayı çıkarıp bastırdım. ''Yetiştiler, bende kal kapama gözlerini kurban olayım'' dedim sakin kalmaya çalışarak. ''Gonca''diye bağırarak yanıma koşan Devran'la birleşti gözlerim. Her zaman yetişebilir miydi bana.. ''Devran yardım et''diye bağırdım. Adamlar ateşi kesmemişlerdi bizimkilerle devam ediyorlardı. Devran hızla yanımıza çöktü. Gözleriyle beni yokladı bir yerimde bir şey var mı diye ve aynı saniye Ferhan'a baktı. ''Ferhan'ı çıkaracağım koruma ateşine al''dedi ve Ferhan'ı sırtına aldı. Yanıma düşen silahı alıp yerime…