KIZIL Gölge

Ameliyat masasının üzerinde bulunan genç kızın bedeni günden güne rengini kaybediyordu. Dr. Walker, elindeki deney tüpünü mikroskobik yapısını incelemek için biyokimya analizöre yerleştirdi. Kafasında milyonlarca neden, nasıl soruları dönüp dolaşıyordu. ömrünü adadığı bu projeden artık sıkılmak üzereydi, denekler sürekli hata veriyor, kendisinin en başa dönmesine sebep oluyordu. Dr. Walker, biyokimya analizöre doğru ilerlerken, arka taraftan duyulan kırmızı alarm sesiyle irkildi. Koşarak deneğin bulunduğu odaya girdi, deneğin vücudu tamamen siyah bir boya kutusuna düşen bir nesne gibi olmuştu. Ağız ve burun dan siyah kan ise deneğin yine başarısız olduğunu gösteriyordu. Dr. Walker, dışarı daki asistanina odayı temizlemesi gerektiğini hayal kırıklığı içinde söylerken, onu bekleyen asıl korku gelmek üzereydi. Bu projeyi üst düzey devlet buyuklerin gizli proje adında, eşi benzeri olmayan bir suikastçı yaratmaktı planları. Dr. Walker insan Dna si üzerinden araştırmalar yapıp, bu konularda başarılı olan tek doktordu. Siyah takım elbiseli iki koruma gelerek doktor walkerin önünde durdular. “Dr. Walker, sizi bekliyorlar.” dr. Walker gözlerindeki gözlüklerini cikartip, olabildiğince Sakin kalarak onları arkadan takip etmeye başladı. Korku, endişe sonunun ne olacağını bilmeden adımlarını atiyordu. Geçtikleri her kolidor, sanki onun eceline çağırıyor gibi boğuk bir havası vardı. Son kapıdan geçtikten sonra, Çelik kapıdan içeriye girdi. İzramitin Keskin kokusu, dr. Wlakerin burnunu sizlattı. Devletin en üst yetkisi ajan Ryan ağzındaki proyu yavaşça masasının üzerinde ki küllüğe bastırdı. Yüzü gergindi, sol tarafinda bir çok bilgisayar vardı, onun her hareketini, her adımını buradan takip ediyorlardı. Ajan Ryan, masasından yavaşça kalktı, yüzünde hafif bir tebessüm vardı. Dr walker, onun çok acımasız olduğunu ve gözünü kırpmadan karşısındaki kişiyi öldürdüğünü biliyordu. Anlinda küçük küçük terler akiyordu, gözlükleri elinde biraz daha kalırsa kirilacaktı. Ajan Ryan, üst düzey tarafından bu proje için seçilmiş bir piyondu. Ailesini kaybetmiş, acımasızlığı ile ün salmıştı. Arka plandaydı, kimse onun nerede olduğunu bilmezdi, verdikleri her görevi eksiksiz bir şekilde yapardı. Bu görev içinde onu secmislerdi, ajan Ryan dr. Wlakerin ensesinden tuttuğu gibi bilgisayar masasının üzerine yatırdı. “Usttekilerin artik Sabrı kalmamış Dr. Tam tamına beş yıl. Hiçbir ilerleme yok, sen çocuk oyunu mu saniyorsun bu işi haa.” Dr. Walker otuzlu yaslarindaydı hayatı boyunca insan Dna üzerinde bir çok deneyler yapmış, ailesini bu projeler yüzünden kaybetmişti. Bir gün bir kaç proje üzerinden çalışırken labaratuvarina baskın yapılmisti. Gözlerini açtığında kendisini burada bulmuştu. Dr. Wlakerin korkuyu en derinden hissediyordu. “Efendim, getirdiğiniz deneklerdeki dnalarla yaptığımız serumlar uyuşmuyor. Bu imkansız size defalarca kez imkansız olduğunu söylüyorum. “ Ajan Ryan, gözleri koyulasti. Bu konuşmaları yıllarca kez duymuştu, üst düzeydekiler neden demiyordu, sonuca bakiyordu. Sinirle geriye dönüp, duvara sert bır yumruk attı. “Kahretsin,” burnundan soluyordu. Odada bir kaç tur attı, öfkesi dinmiyordu. Doktora kesinlikle dokunulmayacak diye bir emir olmasaydi ajan Ryan onu binbir parçaya bölerdi. Derin derin nefesler aldı, tam tamına bir ayı vardı ona sunulan bir ay. Eğer bir ay içinde sonuç almazsa denek olarak kendisinin olacağını söylemişlerdi. Bunca siniri bu yüzdendi, o ameliyat masasında yaşanılanları binlerce kez izmelmisti. Kendisinin o yatağa yatması demek izlediği herşeyi yaşaması demekti. Buradan kaçış yoktu, elinde bir silah kendisini öldürecek bir şey de yoktu. Çünkü onu da izliyorlardı.. “Bak doktor, bir ay veriyorum bir ay içinde bir sonuc çıkmazsa olacaklardan ben sorumlu değilim. Şimdi götürün doktoru odasına daha fazla çalışması için sürekli yanında durun, uyutmayın gerekirse yemekte vermeyin. Belki beyni calisirda bizi burdan bir an önce kurtarır.” Dr. Walkerin kolundan tutan iri yarı adamlar onu bir çöp yığını gibi yerde sürükleye…