4-Aile

Üzerime bir an da bir ağırlık çökmesiyle uykumdan neye uğradığımı şaşırarak uyandım. Nefes almaya çalışırken zorla battaniyeme büründürülerek hareketlerim kısıtlandı. Üzerimde ki kişinin kim olduğunu tahmin etmek zor değildi. Bunu bana ancak kardeşim Ömer ya da abim ali yapardı ve uykusundan uyandırılmayı sevmeyen biri olarak tüm günümü mahfedelerdi. Aynı şu an olduğu gibi. "ÖMEEEEER!! Bittin sen oğlum sana aldığım bütün oyunları kıracağım senin. PİSLİİİİİİİK." Battaniyemin altından bağırmaya çalışarak büyük ihtimal ile Ömer olduğunu düşündüğüm kişiyi üzerimden atmaya çalışarak kendimi kurtarmaya çalıştım. " yanlış cevap küçük cadı abine dokunamazsın." Abimin konuşması ile üzerime resmen çullanmış kişinin Ömer değil abim olduğunu kavradım. Ömer'e olan tehdidim basitti ama abime daha ağır bir tehdit bulmalıydım. Biraz durarak belki üzerimden kalkar diye bekledim önce ama durmama rağmen beni battaniyemle boğmaya devam etmesi ve üzerimden kalkmadığını anlamamla yeni tehdidim savurdum. " Eğer kalkmazsan abi melek yengeme yediğin bütün haltları anlatırım." Abimin şu an evli olduğu için ağır başlı olsa da zamanın da kırmadığı ve yemediği ceviz kalmamıştı. Hayır babam gibi diniyle bir yaşayan bir adamın nasıl hovarda bir oğlu olmuştu bilmiyorum ama abim cidden çok hovardaydı bir ara. Abim beni boğmayı keserek bir müddet durdu. Sonra bir kahkaha duydum. " Neyimi anlatacaksın çok merak ediyorum cadı?" kahkahalarının arasından zar zor konuşarak beni tekrar boğmaya başladı. Abimi ittirerek en azından az da olsa kafamı battaniyeden çıkardım. Tabi çok geçmeden tekrar içine gömüldüm. "eski kız arkadaşlarının bana attığı mesajlar hala duruyor. Haaa bir de seni kız arkadaşlarınla çektiğim fotoğraf albüm de." Battaniye yüzünden boğuk çıkan sessimi ne kadar anladı bilmiyorum ama battaniyenin kafamdan çekilmesi ve abimin maviş gözlerinin dibime girmesiyle hepsini anlammış olduğunu fark ettim. " sen onları silmedin mi cadı! " şirince gülümseyerek ellerimi battaniyeden kurtararak yüzüme gelen kumral saçlarımı geriye ittim. Abimin yanaklarına ellerimi koyarak hafifçe tokatlar gibi okşadım. "senin kardeşin olduğumu bazen unuttuğunu düşünüyorum abicim. Sen nasıl benim bebeklikten kalan rezil fotoğraflarımı hala silmediysen bende senin rezilliklerini silmedim tatlişim." Abimi aynı bir bebek gibi sevmeye başladığımda daha fazla dayanmadı bu sevgiye ve üzerimden kalktı. Yatağımda doğrularak oturdum ve rahat bir nefes aldım. "ama hayır ya bu kadar çabuk bitmemeliydi!!!" benden 6 yaş küçük kardeşim ömerin konuşmasıyla sinirle baş ucumda ki masamın sandalyesine oturmuş kardeşime döndüm. O da buradaydı ve ablasını kurtarmak için resmen hiçbir şey yapmamıştı. "seni küçük velet insan ablasını kurtarmaya çalışır demi. Yok sana bir daha oyun moyun!" kardeşime laf yetiştirirken abim tarafından kafama yastık yedim. Bu sefer de sinirle ayak ucumda ki kitaplığa yaslanmış abime bakarak " bu ne için şimdi?" dedim. "bir daha beni tehdit etme diyeydi cadı kardeşim. Hem ömere niye sarıyorsun her şeyi ben yaptım." Abimin konuşmasının bitmesiyle güçlü ve yüksek sesli bir kahkaha atmaya başladım abimin söylediklerine karşı. Kendimi durduramaz raddeye gelince karnımı tutarak yatağıma devrildim. Kendimi zabdetmeye çalışırken abim ve ömerin tuhaf bakışlarıyla karşılaştım ve tekrar gülmeye başladım. "abi galiba ablamı kaybettik. Yazık çok gençti daha." Ömer konuşurken gözümden akan yaşları silerek derin bir nefes aldım. Kendimi yataktan tekrar kaldırıp oturduğumda yüzümde hala her an tekrar kahkaha atabilirmişim gibi sırıtıyordum. " sanki sana bunu yapmanı Ömer söylememiş gibi davranma abicim çünkü bu velet 1 hafta önce onun oyunlarını bunu yaptı diye parçaladığımdan beri intikam almayı planlıyor tabi kendisi tekrar yaparsa kalan oyunlarını da parçalayacağımı biliyor ve eminim ki bir kaç intikam planı daha var." Abime bakarak bunları söyledikten sonra kardeşime dönerek hinlikle sırıttım. " ama ne yazık ki kardeşim planların suya düştü. Masanın altında ki mavi karton poşeti aç…