1- Rüyalar

Kendimi pelerinli bir kahraman olarak görmektense başörtülü bir kahraman olarak görüyorum. Neden mi? O zaman size hikayeyi rüyalarımı anlatmakla başlayayım. Geçmiş-8 yaşında Bir rüyanın içindeyim. Bunun farkındayım çünkü etrafım gerçek olamayacak kadar güzel. Etrafım da birbirlerine paralel sadece bir kenarını görebileceğim bir şekilde daire olarak dizilmiş içleri gördüğüm kadarıyla dolu olan raflar var. Kafamı yukarı kaldırdığımda beni galaksi karşılıyor. Yıldızlar ve gezegenler sanki onlara dokunabilecekmişim gibi hem çok yakınlar hem de çok uzaklar. Ayaklarımın altıda aynı şekilde tek fark ayaklarımın etrafında sanki suda yürüyormuşum gibi dalgalar oluşuyordu. Üzerimde ki kedili pembe pijama altının etekleri de sanki suya girip çıkmış gibi ıslak ve ağırdı. Rafların sonu da aynı şekilde yıldızlarla doluydu ya da bana öyle geliyordu. Etrafıma incelemeye devam ederken bir anda yüksek bir çığlık duydum. Her yerimi korku kaplamıştı kitap raflarına bakarken. Bir çığlık daha yükseldiğinde bunun bir erkek ve kadına ait olduğunu anladım. Çünkü iki çığlık vardı aynı anda. Çığlıklar bir kaç dakika arayla gelmeye devam ederken korkuyla dikkat kesildim nereden geldiğini anlamak için. Maalesef ne kadar korksam da bir o kadar da meraklıyım ve neden böyle güzel bir yerde çığlık atıyorlar anlamaya çalışıyorum. Bir kaç çığlık sesinden sonra sağ tarafımda ki raflardan geldiğini fark ettim sesin. Yavaş hareketlerle sağımda kalan raflara yaklaşarak boyumdan kat kat büyük rafları izledim. Belirli sayılar ile bölünmüş raflar çığlık sesi geldikçe daha çok korkutucu gelmeye başladı gözüme. Yine de cesaretimi toplayıp sesin nereden geldiğine dikkat ettim. 7 numaralı rafa geldiğimde çığlık sesleri daha yüksek geliyordu artık. Ne kadar korksam da sanki ayaklarım oraya girmem gerektiğini biliyormuş gibi ilerlemeye başladı. Biraz ilerledikten sonra boyumun hizasında ki rafta bir kitabın hareket ettiğini ve çığlık sesinin bu kitaptan geldiğini fark ettim. Kitabı elime aldığımda hareket etmeyi bıraktı ve sesler kesildi. Kitap en sevdiğim küçük prens romanıydı. Kitabın kapağını açıp neden çığlık sesi geldiğini anlamak istedim ama kitabın kapağını açmamla yatağımdan fırlayıp oturmam bir oldu. "BABAAAAAAAA!!!" korkuyla yatağımda ki kedi şeklinde ki yastığımı alıp sarıldım ve ağlayarak babama bağırmaya başladım. "BABAAAA!!" ne olduğunu anlayabilmiş değilim sadece rüyamda ki çığlıklar hala kulağımda çınlıyordu ve bu beni daha çok ağlamaya itiyordu. "Baba neredesin?" ağlamaktan artık bağıramaz hale gelmiştim ki odamın kapısı sert bir şekilde açıldı. İçeri giren babam koşar adımlarla yanıma gelip yatağımın yanında diz çöktü. "Prensesim ne oldu güzel kızım?" babam endişeyle kocaman avuçlarını yanaklarıma yerleştirip göz yaşlarımı silmeye başladı. Babamı gördükten sonra korkum biraz olsun azalmış ve çığlık sesleri de gitmişti. "baba çok korktum. Çığlıklar vardı." Kollarımı babama sarıp yüzümü uzun boynuna gömdüm. Babamda çöktüğü yerden kalkıp bana sıkıca sarılarak kucakladı ve yatağıma oturdu. " abin sana benden habersiz yine korku filmi mi izletti prensesim?" babam kocaman elleriyle saçlarımı okşarken ağlamam kesilmişti. Kafamı babamın boynundan çıkarıp ellerimi omuzlarına koyarak babamla göz göze geldim ve kafamı hayır dercesine sağa sola salladım. " hayır abimle film izlemedik baba. Bir kitapçıdaydım sanırım ama uzayda olan bir kitapçı. Bir kitap çığlık atıyordu benim en sevdiğim kitap küçük prens. Tam elime alıp ne olduğuna bakmak isterken de uyandım. " rüyamı babama kısaca anlattığımda artık daha sakin hissediyordum. Sanki kitaplar gerçekten çığlık atabilirmiş gibi değil de her zaman oldukları gibilermiş huzur veren masallarmış gibi. Babam rüyamı anlattıktan sonra endişeli gözleri gitmiş yerine sanki bir hazineye kavuşmuş gibi mutlu bir hal almıştı. "sonunda" diyerek beni daha da şaşırtmıştı babam. "Ne sonunda baba?" babam kahkahalar atarak bana tekrar sıkıca sarılıp ayağa kalktı ve beni kendi etrafında döndürmeye başladı. Ne olduğunu anlamasam bile babama d…