GİRİŞ

"Kirli." Aynı ses tonu. Aynı gölge. Yatağın boş ve soğuk köşesine iyice sinmeme sebep oldu. Koridordaki ışığa vuran gölgesi hâlâ olduğu yerde, kıpırdamıyordu. Karanlıkta beni bulamazsın. "Buradaymışsın." Adım seslerini dinledim. Gözlerimi kapattığım için göremeyecek olduğum yüz, zihnimde şekillendi. Aynı yüz. Beni buldu. "Ne yapıyorsun? Neden gözlerini kapatıyorsun?" Yanıma oturdu, sanki bana yaklaşması doğruymuş gibi. Nefes alamadım. "Abinin yüzüne bak hadi."