Bölüm 4

KIRIK YEMİNLER Bölüm 4 – Geçmişin Gölgesi Duru’nun eli telefonun üzerinde donup kaldı. “Sen… sen kimsin?” Karşı taraftan hafif bir kahkaha duyuldu. “Demek sesimi unuttun.” Telefon kapandı. Duru’nun yüzü bembeyaz olmuştu. Melis korkuyla ona baktı. “Duru, ne oldu?” Duru derin bir nefes aldı. “Bu… mümkün değil.” “Kimdi?” “Kerem…” Melis’in gözleri büyüdü. “Kerem öldü.” “Ben de öyle sanıyordum.” Bu sırada Aras, Ela’nın evinin önündeydi. Defalarca zile bastı. Ela kapıyı açmadı. Telefonlarına da cevap vermiyordu. Tam arabasına binecekken arkasından bir ses geldi. “Mücadele etmeyi bırak.” Arkasını döndüğünde karşısında Mert vardı. “Ela seni affetmeyecek.” Aras öfkeyle Mert’in yakasına yapıştı. “Sen bunu fırsata çevirmeye çalışıyorsun.” Mert, Aras’ın elini itti. “Hayır… Ben onu yıllardır seviyorum.” Aras donup kaldı. En yakın arkadaşı sonunda gerçeği söylemişti.