Bölüm 1

Bölüm 1 – Başlangıç İstanbul’da sonbaharın en soğuk akşamlarından biriydi. Yağmur ince ince yağıyor, kafelerin camlarını buğulandırıyordu. Şehrin en popüler mekânlarından biri olan “Noir Cafe” yine her zamanki gibi kalabalıktı. Kapı açıldı. İçeri önce Ela girdi. Omuzlarına dökülen kahverengi saçları yağmur damlalarıyla ıslanmıştı. Gülümseyerek masaya doğru yürüdü. “Yine en son ben geldim galiba.” “Yok,” dedi Defne kahkahasını bastırarak. “Aras hâlâ ortalarda yok.” Ela başını iki yana salladı. “Yine geç kalıyor.” Tam o sırada kapı yeniden açıldı. Aras içeri girdi. Üzerinde siyah deri ceket, yüzünde her zamanki kendinden emin gülümsemesi vardı. Ela ayağa kalkıp ona sarıldı. Masadakiler onları alkışlamaya başladı. “Yeter artık,” dedi Mert gülerek. Kimse fark etmiyordu… Mert’in gözleri Ela’nın üzerindeydi. Yıllardır. Kimseye söylemediği bir gerçek vardı. En yakın arkadaşının sevgilisine âşıktı. ⸻ Saatler ilerledikçe sohbet koyulaştı. Eski anılar anlatılıyor, kahkahalar yükseliyordu. Bir anda Aras’ın telefonu masanın üzerinde titredi. Ekran sadece birkaç saniyeliğine yandı. Defne istemeden telefona baktı. Mesajı okudu. “Dün gece harikaydı. Seni tekrar görmek istiyorum.” Defne’nin nefesi kesildi. Gönderen kişinin adı kayıtlı değildi. Telefon birkaç saniye sonra karardı. Defne hiçbir şey söylemedi. Sadece sessizce Aras’a baktı. Aras da onun gördüğünü anlamıştı. İkisi birkaç saniye boyunca göz göze kaldılar. Aras’ın yüzündeki gülümseme kayboldu. ⸻ Gece bittiğinde herkes evine doğru dağıldı. Ela mutluydu. Çünkü bir hafta sonra Aras’la üçüncü yıldönümlerini kutlayacaklardı. Ama bilmediği bir şey vardı. Aras, o gece eve gitmedi. Siyah arabasını tenha bir sokağa park etti. Beş dakika sonra bir kadın arabaya bindi. Kadının yüzü görünmüyordu. Aras onu öptü. Tam o sırada… Karşı kaldırımda bir telefon kamerasının flaşı yandı. Biri o anı fotoğraflamıştı. Ve o kişi… Arkadaş grubunun içindendi Evet arkadaşlar ilk kitabım düşüncelerinizi yorumlara yazın lütfen…🫶🏻