Giriş Dalgası

Ben bir cephede savaşmış ve mağlubiyetimin sonucunu ait olmadığım sıralarla ödemiştim. Bir insan hayatında kaç kere ters köşeye uğrardı? Ya da kaç kere çıkmaz sokağa girerdi? Ben saymadım. Saymayı çok uzun süre önce bıraktım ve o sokaklarda kayboldum. Zamanla neredeyse her şeyden vazgeçtim. Sadece nefes alıp veren ve yaşamış olmak için yaşayan bir hâle büründüm. Ben Deniz. Deniz Seyda Aytekin. Genelde Deniz'i kullanırım çünkü Seyda isminin anlamını taşıyan biri olmadığımı düşünüyorum; bu yüzden kullanmayı tercih etmem. Seyda; lider, yol gösteren, hidayete ermiş kişi demekmiş. Oysa ben, kendi yolunu bile göremeyecek kadar körleşmiş, karanlıkta kendi kendine ilerlemeye çalışan biriyim. Kimseye rehberlik edecek ya da arkamdan sürükleyecek gücüm yok. Kendimce ben, dalgaları sayesinde oradan oraya savrulan, yorgun bir denizim. Tekrarlıyorum, ben Deniz. Yönümü birçok kez kaybettim. Pusulam birçok kez avuçlarımın içinde kırıldı ve ben hiçbir şey yapamadım. Sanki artık çaba ve emeğin hayatta bir yeri yoktu. Sanki kürek çekenler değil, o küreği alabilenler kazanıyordu. Sessiz bir kabullenişin içinde olduğum o dönemde hayat bana tekrar göz kırptı. Tekrar umut oldu ve ben şansımı bulduğuma inanmaya başladım... Herkesin bir hikâyesi vardır. Farklı şekillerde başlar ve genelde umulmayan şekilde biterdi. Bazı kişilerin hikayesi ise hiç beklenmeyen anda birleşir, bütün bir hikâye hâline gelirdi. Benim hikayeme eşlik edecek biri var mıydı? Sanmam. Bu da benim hikâyem. Hikâyeme hoş geldiniz.