2- DUDAKLARDAN DÖKÜLEN KAVİL

Lütfen oy ve yorum yapmayı unutmayın. Satır aralarında buluşmak dileğiyle, iyi Okumalar ❀ 2.Bölüm "Dudaklardan Dökülen Kavil" Şarkılar: Bu kez şarkı seçimini size bıraktım, buraya şarkı önerisi bırakabilirsiniz ♡ Kimsesizler Şehri Pars ve Hazan'ın konuşmaları bittiğinde Nova yanlarına yaklaşmıştı. Hazan daha fazla ayakta kalmasın diye onu alırken onun için hazırlattığı odaya gitmek için hareketlendi. Nova ve Hazan gözden kaybolurken, Kubilay etrafa bakınarak Pars'a doğru yaklaşmaya başlamıştı. Elini Pars'ın omzuna koyarak geldiğini beli etti. "Seninki ortalarda görünmüyor. Bana kaldın gibi..." dedi, cansız bir neşeli sesiyle. Pars'ın bakışları etrafta gezinirken gözleri Korel'i aradı. Şu an Korel'in patlamaya hazır bir volkan olduğunu biliyordu. Şimdiye kadar patlamamış olması bile şaşırtıcıydı. "Aman." Dedi, bakışlarını Kubilay'a çevirirken. "Mümkünse ben dinlene kadar ortaya çıkmasın..." Kubilay onun bu haline gülerken, yaklaşıp kolunu uzattı. "O biraz zor gibi. Gir hadi koluma yaralı zede, seni odana götüreyim." Pars ona kötü bakışlar yollarken, uzattığı koluna girdi. Birlikte merdivenlere doğru ilerlediler... Asansörden indiklerinde Esinle karşılaşmıştılar. "Sen ne ara yukarıya çıktın kız?" diye sordu Kubilay. Kaşla göz arası kaybolmuştu. "Güneşi getirdim." Derken, biraz uzaklaşıp geçmeleri için yol vermişti. Kubilay Pars'ın odasına doğru yönünü ayarlarken Esin de onları takip etmişti. "Korel, Güneşle değil mi?" diye sordu Pars yanındaki Esin'e bakarken. "Biraz önce ayrıldı. Nereye gitti bilmiyorum." Dedi Esin, odaya doğru yaklaşmaya balarken. Esin adımlarını hızlandırıp ikisinin önüne geçerek Pars'ın odasının kapısını geçmeleri için açtı. Pars ve Kubilay odaya girerken, Esin kapıyı kapatıp peşlerinden gitti. "Esin örtüyü kaldırsana." dedi, Kubilay yanında duran Esin'e dönerken. Esin ilerleyip örtüyü yatağın açarak yatağın uç tarafına çekti. Kubilay yatağa doğru ilerleyerek Pars'ı dikkatle yatağa oturdu. "Beren'i çağırayım mı?" diye sordu. Ağrısının olup olmadığını öğrenmek adına. "Gerek yok." dedi, Pars göz ucuyla Kubilay'a bakıp. Odanın kapısı büyük bir gürültüyle açıldığında, Esin irkilirken Pars kim geldiğini kapıya doğru bakmasa da biliyordu. Korel gelmişti... Korel öfkeyle odaya girerken, peşinden endişeyle Nova girdi. "Korel o yaralı." Dedi, Nova Korel'i durdurmaya çalışırken. Korel bundan gram etkilenmezken, kolunu Novanın ince parmaklarından kurtarıp odanın içine tamimiyle girerek Pars'ın gözlerini hedef aldı. " Senin derdin ne, derdin? Ne yapmaya çalışıyorsun?" derken, tanımadığı kızın yanında geceden beri tutuğu öfkesini şimdi serbest bırakıyordu. Çenesi gerilmiş, gözlerine perde inmişti. Öfkeden doğru dürüst konuşamıyordu bile. "Söyle bana! Derdin ne?" "Bir derdim yok." dedi Pars, gözleriyle sakinleşmesi için onu uyarırken. "Bir derdin yok öyle mi? O zaman ne sikime çatıdan atlıyorsun lan!" diye bağırdığında. Öfkesinin sebebini odadaki herkes biliyordu. Kaybetme korkusu. Korel'in öfkeyle bağırması ile birlikte Nova olduğu yerde sıçramıştı. Korel, sesini fazla yükselttiğini fark ederken kafasını çevirip arkasında korkmuş kıza baktı. Gözlerini kapatıp açtı, kedini dizginlemeye çalıştı. Derin bir nefes alıp sakinleşmeye denedi. Pars elini karnına koyup yataktan destek alarak doğruldu. " Korel. "dediğinde, Korel'in bakışları ona dönmüştü. " Sakinleş konuşalım. " " Neyi konuşacağız? Çatıdan atlayışını mı? " Pars'ın üzerine doğru yürüdü." Geride bıraktıklarını düşünmeyişini mi?" "Fazla sinirlisin. Yine kontrolünü kaybedeceksin. Sakinleş." Dedi Pars, Korelin boynunda belirginleşen damarlara bakarken. Korel bu sinirle yaklaşmaya devam ederse oda kontrolünü kaybedecek gibiydi. "Ne kontrolünden bahsediyorsun sen! Sikeyim kontrolünü! " derken yaklaşıp Pars'ın, hırkalarının uçlarından tutu. "Seni kaybedecektik amına koyayım! Seni!" diye bağırdı. Nova korkuyla olduğu yerde kilitlendiğinde, Esin yanına yaklaştı. Elini Nova' nın omuzuna koyduğunda kız tepki vermemişti. "Korel." Dedi Esin, uyarırcasına. Korel tepki vermedi, g…