Yuva'ya Dönüş

İki günlük detaylı hazırlanmadan sonra, Karan kendini Rusya’da buldu. Saint Petersburg’da Neva nehrinin kenarında bir araç içinde detaylar konuşuluyordu.Saint Petersburg geceleri tuhaftı. İnsan, şehrin güzelliğine birkaç saniyeden fazla bakınca altında saklanan çürümüşlüğü fark ediyordu. Neva Nehri’nin kıyısına kurulmuş sarı ışıklar, tarihi binaların üstüne çöken pus ve gökyüzünden ağır ağır süzülen kar… Her şey fazla estetikti. Fazla temiz. Sanki şehir gerçek değilmiş gibiydi.Ama Karan Alp Sencer güzelliğe bakmıyordu.Belly Dym’in karşısındaki siyah aracın içinde oturmuş, malikânenin giriş çıkışlarını izliyordu. Önündeki tablette güvenlik akışları açıktı. Haktan’ın sisteme sızdırdığı kamera görüntüleri sürekli değişiyor, korumaların rotaları saniyesi saniyesine işleniyordu.“Sol girişteki iki koruma değişti.” Dedi Yaman kulaklıktan. “Yeni gelenlerden biri eski Alfa timi.”Karan gözünü ekrandan ayırmadı.“Silah taşıma şekli?”“Profesyonel.”“Parmak?”“Sağ işaret tetikte geziyor.”Karan kısa bir süre sustu.“Demek ki aceleci.”Haktan araya girdi. “Şu adamı üç saniyede nasıl analiz ediyorsunuz siz manyak mısınız?”Esra’nın sesi geldi. “Yeni mi fark ettin?”Kardelen hafifçe güldü. “Bir keresinde Karan sadece yürüyüşünden adamın dizinde eski kurşun yarası olduğunu anlamıştı.”“Vardı zaten.” Dedi Karan düz bir sesle.Araçta kısa bir sessizlik oldu. Herkes geçmişte Karan ile Kardelen’in beraber çalıştığını anlamıştı.Sonra Gökçe Alkar konuştu.“Odaklanın.”Tek cümleydi. Ama herkes sustu.Çünkü Gökçe’nin sesi değiştiğinde ekip anlardı. Gerildiğini belli etmeyen bir kadındı ama tonundaki küçücük sertlik bile yeterdi.Karan bunu fark etti.Ama üstüne gitmedi.Önündeki dosyayı kapattı. Bu gece Karan Alp Sencer değildi. Saint Petersburg’a üç gün önce giriş yapan Leonid Arsenyev isimli enerji yatırımcısıydı. Sahte şirket kayıtları, banka hareketleri, geçmiş davet fotoğrafları, sosyal medya geçmişi… Her şey hazırlanmıştı.Adamın çocukluk arkadaşı bile vardı sistemde.Çünkü bu seviyede çalışan insanlar “rol yapmazdı.” Yaşardı.Karan kapıyı açıp araçtan indiğinde soğuk hava direkt yüzüne çarptı. Belly Dym’in önünde duran siyah araçlar, ağır kürklü kadınlar, takım elbiseli oligarklar ve sürekli hareket eden güvenlikler gecenin normal parçası gibiydi.Karan yürürken kulağındaki sesler devam ediyordu.“Esra içeride.”“Kardelen servis katında.”“Haktan sistemde.”“Ben girişteyim.” Dedi Yaman. “Magazin ekibi hazır.”Plan basitti.Önce Vera’yı psikolojik olarak sıkıştıracaklardı.Yaman ve Haktan, magazin muhabiri kimliğiyle Vera’nın geçmiş röportajlarında hassas olduğu bütün noktaları kaşıyacaktı. Özellikle vitiligosu. Çünkü Vera Dragunova’nın hayatındaki en büyük takıntı buydu.Kadın güzel olduğunu biliyordu. Ama insanların önce eline baktığını da biliyordu.Ve bundan nefret ediyordu.Karan’ın görevi ise tam tersiydi.O eli normalleştirecekti.Kadını, yıllardır özlemini çektiği şekilde hissettirecekti: görülmüş.Belly Dym’in içine girdiğinde klasik müzik sesi yankılanıyordu. Kristal avizelerin ışıkları siyah mermer zemine vuruyor, salonun ortasında küçük bir orkestra çalıyordu.Ve birkaç saniye sonra Vera göründü.Merdivenlerden ağır ağır iniyordu.Uzun siyah elbisesinin tek kolu uzundu. Sağ elini yine saklıyordu. Her zamanki gibi.Yaman harekete geçti.Это правда, что вы все время прятали руку, госпожа вера?“Elinizi sürekli gizlediğiniz doğru mu Vera Hanım?”Kadının yüzü değişmedi.Ama omuzları gerildi.Haktan ikinci soruyu sordu.“Что вы прокомментируете по поводу того, что ваш супруг Тарик Аль-Мохаммад Шах, известный по прозвищу Шах, оставил вас в покое в последние месяцы?”“Şah lakabıyla bilinen eşiniz Tariq Al-Mohammad Shah’ın sizi son aylarda yalnız bırakmasıyla ilgili yorumunuz nedir?”İşte bu.Vera’nın bakışları sertleşti.Korumalar hareketlendi.Kadın dönüp uzaklaşmaya hazırlanırken Karan yürümeye başladı.Ne hızlıydı ne yavaş.Ama insanların arasından geçerken herkes istemsizce yol veriyordu.Çünkü bazı insanlar dikkat çekmeye çalışmazdı. Dikkat zaten onlara giderdi.Vera tam arkasını dönec…