BÖLÜM 4

4. BÖLÜM × 4. BÖLÜM Yiğit'in üstü başı un olmus bir şekilde karşındam duruyordu. Gülmemek için dudaklarımı ısırdım. Az önce bana bağırmasıyla birlikte korkuyla yerimden kalkmam ile içeri gitmem bir olmuştu. Bir şey oldu diye çok korktum. O kısacık zaman diliminde bile aklıma bin tane kötü senaryo geldi. O yüzünde ki kocaman bir gülümseme ile bana bakıyordu. Başımı yan çevirdim. Yoksa daha fazla ona bakarsam gülerdim. Ama tekrar baktım. Onu baştan aşağıya Süzündüğümde üzerinde un ve krema Olmayan tek bir yeri yoktu... Kendimi tutamayıp kahkahayı bastım. ellerimi dizime vura vural güldüm. Ya nasıl becerdin bunu ya? Allah’ım altıma işeyeceğim. Gülmemi durduramıyorum. Ama telefonumu elime alıp bir kaç tane fotoğrafını çektim. Yiğit yanıma gelip koluma vurdu. Dudaklarını büzüp "abla gülme " dedi. "Tamam" dedim kahkahalarımın arasında yiğitín sinirli bakışlarını görünce gülmemi zorda olsa durdurup "Ne oldu savaş mı çıktı bu mutfakta dedim gülerek ellerini beline koyup etrafıma bakındı. Yiğit yüzüme bakıp "Yo" dedi gülmemi durdurup " Tamam ne yaptın mı?" dedim yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu. "yaptım hadi bir tadına bakalım" diye hayecanla elini nereye koyacağını bilemeden yerinde Zıplayıp duruyordu. Bende böyleydim ilk yemek yaptığımda şimdi çocuğun umutla gözlerimin içine bakması Onun kalbinin nasıl hızlı attığını bilirim. Onun elinden tutup birlikte içeri girdik. yanında bıcır bıcır nasıl yaptığını anlatması. Ben bunu bir ömür dinlemeye razıyım. O hevesi ve heyecan sönmesin canım benim. "Abla bak şimdi önce unu eledim içine şeker attım. " dedi nasıl yaptığını anlatmaya başladı. Sen hep konuş ben dinlerim. birlikte mutfağa girdiğimizde gördüğüm mazarayla birlikte Yiğite döndüm. yüzünde mahcup bir ifade ve gözleri ışıl ışıl bana bakıyor Ben nasıl kıyarım. bu tatlı balıma, onun bayuna eğilip gözlerinin içine baktım parmaklarını oynayarak bakışlarını yere dikti, Kaşlarım çatıldı Elimle çenesini tutup çatık kaşlarla yukarı kaldırdım. "Her ne olursa olsun o baş asla eğilmeyecek dedim. Ve mutfağa tekrar baktım Ellerimi belime koyup sesli bir şekilde "Hiç olmazsa benim kadar Pis çalışmamışsın" dedim ve tezgaha yaklaşıp yaptığı pastaya baktım. Yani ilk deneyime göre bayağı bir iyiydi ki benden daha ustadır diyebilirim. Gülümsedim çünkü küçük kardeşimin yaptığı pasta şekil olarak değilde yapılış olarak benim ilk yaptığım pastaya benziyor. elimi uzatıp tadına bakmak için elimi uzattım. Yiğit elimi tutup "bizimkiler de gelsin öyle" dedi. Ama ben meraktan çatlarım. Mecbur başımı Sallayıp önce pastanın Sonra da mutfağın resmini çekip aile grubuna attım. Telefonu cebime koymadan annemi arayıp pastayı dolaba kaldırdım. Annem "Efendim yavrum" dedi. "Annem kafeye gelecek misin!" diye sordum Annem " evet balım geleceğim" dedi "Annem gelirker yigite de bir kat kıyafet getirir misin? Burada yok da" dedim kıkırdayarak annem "Tamam da Annem ne Oldu?" Diye merakla sordu "Gelince görürsün annem ama kıyafetler acil olursa iyiolur" diyerek telefonu kapatıp mutfağı toplamaya başladım. Ocakta süt yanığı yerde un yumurta her şeyden vardı. Mutfağı bir kat topladıktan sonra Kapının zili çaldığı için içeri girdiğimde gelenin abim olduğunugördüm hemen etrafa bakındı. Gülerek gelip alnımdan öpüp "nasılsın gülüm" dedi bende onun yanaklarını öpüp "iyiyim benin, kahraman adamım sen nasılsın?" "iyiyim balım nerede bizim tekne kazıntısının yaptığı pasta?" elimle mutfağı gösterip "mutfakta da sen attığım fotoğraları gördün diye gülerek sordum Abim kahkaha atıp "gördümde onu gördüğüm andan beridir kahkaha atıyorum. Hatta çırak bana tuhat tuhaf bakıyordu. Kesin bu adam kafayı yedi diyordu. Bakışlarınından anladım" dedi. Bende güldüm. Yiğit abim gelmeden önce mutfağa girdi. Abim o halini görmedi. Abim ardından etrafına bakındı. "Nerede bizim küçük şef?" dedi. Yigit tam o esnada mutfaktan Çıktı. Abim yiğitin halini görünce kahkahayı koyverdi "Abim" dedi ama kahkahası ile konuşamadı gülmeye devam etti. Gülmekten iki büklümolan abim "fotoğraftan daha komik" dedi yiğit el…