BÖLÜM 3

3. BÖLÜM × 3. BÖLÜM 06.09.2024 07.09.2024 19. 10. 2025 Yatağıma girdiğim gibi yaşlar düşmeye başladı. Gözüm gelirken o eve bir kere bile değmedi. Biraz kendime gelince umaylarin evinden çıkmıştım. Eve doğru yürüyordum. Bizim mahallenin evleri sokağın iki yanında uzanıyor her bir evin önünde küçükde olsa bahçeleri vardı. Ve büyük öınar veya ceviz yada meyve ağaçları vardı. Hele yazın dibinde oturup çay içmek ayrı bir güzel olurdu. Hele de meydandaki o koca anıt çınarın altında oturmak var ya Mahallede Ama aile apartmanı da vardı. Bizim ev üç katlıydı. Zamanında babam almış bu evi ve yıllardır bu evde yaşarız. Kızların evleride iki veya üç katliydi. dördümüzünde evleri aynı sokakta oturuyorduk. Bize evi en uzak olanda umay'dı. Onların evi sokağın diğer ucunda bizimki diğer ucundaydı. Mahallenin evleri genelde eski evlerdi. Burada herkesin maddi durumu orta seviyedeydi. Sokağın sonunda ise küçük bir manav ve bakkal vardı. Bir erkeklerin oturduğu kahve vardı o daha çok meydan dediğimiz kısımda kalıyordu. bizim evin oldugu Sokakta tek zengin evi ise bizim evin tam karışındaki evdi. Yani Yamanların o büyük eviydi. Kızlar içinde- ailesinin maddi durumu diğerlerine göre daha iyi olan Nil'in ailesiydi. Babası mimar annesi ise avukattı. İkisi birleşince bayağı bir zenginler diyebilirim. Ama Nilin anne babası o kadar iyi insanlar ki kimseyi Paralarıyla ezmeye kalkmadılar. Tek bir harekette bile bulunmazlar. Aksine iyi davranırlar. Hal hatır sorarlar. Hepimizin ailesi, birbiriyle karışırdı. Çünkü çocukları en yakın arkadaşlar bizimle birlikte ailelerde kaynaştı. Bazenleri her zaman olmuyor maalesef akşamları birinizin evinde toplanir yemek yerdik. Bu yemeklerin tadı bir başka olurdu. Adımlarım evimize yaklaşınca yavaşlamaya başladı. Bakışlarım ayak uçlarimdaydı. Kızlarin yanından nasıl kalktım kendimi Sokağa nasıl attım inanın hiç bilmiyorum. Kızların burada kal demelerini dinlemeden evden koşarak çıktım. Attığım her adımda Ellerim yanımda yumruk oldu. Ben ne güzel atlatmıştım. Neden tekrar geri geliyorlarki? Gelmesinler. Derin derin nefesler çektim içime ama hiç nrfes almışım gibi hissetmiyorum. Tam iki evinde ortasına gelince hızlı ve sarsak adımlarla bizim evi yoldan ayıran bahçe kapısını açıp bahçeye koşarak girdim Bahçe kapısını ardımdan sertçe kapattım. bahce kapısından girip kapıyı açmak için çantamdan nahtarı çıkarıyordum. Saat gecenin üç'ü idi ve bu Saatte herkes kaçıncı uykusunda olduğu için sessizce κapiyı açıp içeri girdim. kapıyı arkamdan Sessizce kapatıp derin bir oh Cektim. Tam Merdivenlere adım atmıştım ki holün ışığı Yanınca çığlık atmamak için iki elimle birden ağzımı kapattım gözleri i açıp başımı kaldırınca babanla göz göze geldik. Elimi ağzımdan çekip kalbimin üzerine koydun "Babam sen bu saatte ne yapıyorsun?" dedim ne dediğimi bilmez bir halde. Aradan geçen bir kaç saniye sonra bir parça kendime gelip. Çekirdekten değilde babam yüzünden öteki tarafa gidecektim. Babam korkudan bembeyaz olan suratıma baktı. Babamın gözleri dikkatle yüzümde gezinipg özlerimde durdu. Kesin ağladışkm için gözlerim kızarmıştı. Kaşları çatıldı. "sen neden ağladın?" Şokla ağzım açıldı. "Ne?" ses çıktı. Babam sinirli bir sesle "Kim ağlattı benim kızımı Seni o furkan şerefsizi mi?" Ne furkan ne alaka ben boğazıma çekirdek kaçtı diye ağladım. "Ha" basimı ili yana sallayıp "hayır kızlarla çekirdek yerken birden çekirdek boğazıma kactı, şuanda oradan geliyorum" dedim. Babam endişeyle "iyi misin?" başımı tekrar sallayıp "iyiyim babam" dedi. Babam “yavrum dikkat et” dedi. Yine devam edecek olan babamın bir şey demesine izin vermeden "Babam çok uykum var. sende uyu bende yatmaya gidiyorum" diyerek arkamı dönüp merdivenden çıkmaya başladım. daha fazla konuşacak halim yoktu. Hatta ayakta durmaya mecalim bile yoktu. üzerimdeki pijalalarla kızların yanından çıkmıştım. Direkt yatağa yatıp yorganı başıma kadar çektim. başım Yastığa koyduğum an yaşlar yine tek tek düşmeye başladı. Acaba nasıl birisi oldu? Yine eskisi kadar yakışıklı mı? Ben bunları neden…