BÖLÜM 2

2. BÖLÜM 02.09.2024 Kekrenin anlamı aslında olan şeyleri tek kelime ile açıklamasıydı. Adıda buradan geliyor. Aynı hayat gibi, yaşam gibi, bazen buruk olurdu, bazen de acı ya da ekşi olması bizim tat duyumuza hitap etmesiydi. Kekre: tadı acımtırak, ekşimsi ve buruk olan Ben en çok tatlı ve ekşi olmasını severim. Her türün ekşisi beni kendine çeker. Hele tatlı yapmak benim için terapi yöntemi. Mutfağa girdiğimde her şey sıfırlanıyor. Geriye sadece yapacağım tatlı ve ben kalıyoruz. O derece kendimi kaybediyorum. Ama sonuç için değiyor. Bugüne kadar ne istediysem ailem elinden geldiğince yapmaya çalıştı. İçimizde bir burukluk kalmadı. Zor durumda olduğumuz zaman bile babamın işi yokken annem çalıştı. Yanında çalıştığı çiçekçiyi babam daha onda anneme aldı. Şimdi bizimdi. Babama aylarca iş vermediler. Bütün kapıları yüzüne kapattılar. Ama babam bizi bir kere bile yatağa aç yatırmadı. Yatırmadılar. Annemle el ele vererek birlikte mücadele ettiler. Bu gün bu durumdaysak hep onların arkamızda durup bize destek olmasıydı. Bundan altı ay önce ben bir yere işe girip rezil olmayayım başkasının yanında çalışmayayım diye bu fikri ileri sürdüğümde babam hemen destek çıktı. Abim elindeki birikmişi elime verdi. Ben her ne kadar istemesem de hep yardım ettiler. Hepsi ise bütün varlığını yoklarını buraya döktüler. Kısa sürede şu an sahip olduğum yerdeyim. Burayı batırırım diye çok korkuyorum. Ama buraya ettikleri masrafı altı ayda fazlası ile çıkardım. Ve en önemlisi geri ödedim. Hatta ben birçok mutfak dolabı fırın derken birçok eşyayı bile almıştım. Çok şükür aldığım parayı geri ödedim. Çok değil ama az da olsa bizimde bir kaç çevremiz vardı. Öyle çok değildi. Ama sağolsunlar destek oldular. Hatta gençler sosyal medyada fotoğraf çekip içeri üretmek için benim kafemi tercih edip gelmeye başladılar. Benle işbirliği yapıp içerik ürettiler. Bunu yapanlardan Onları takip edenler gelince başkaları da duyup geldi. Ben kimse gelmez sinek avlarım diye düşündüm ama şuan yanıldığımı çok sonra farkına vardım. Tabi birde Yiğit’in zekasını da yabana atmamak gerekti. Ailem hep arkandayım dedi. ve iyiki varlar. Onları çok seviyorum. Anne babam o yokluğun içinde iki güzel evlat yetiştirmiş ikisini de iş sahibi yapmıştı. Allah izin verirse yiğitte de yaparlardı. İlk günden bu güne kadar hep çalıştım. Bu meslek benim çocukluk hayalimdi. Bir zamanlar hevesimi kıranlara inat çok çalıştım. Yurt içi yurt dışı derken kendimi bayağı bir geliştirdim. Önünde durduğum kafeye hülyalı hülyalı bakmayı kesip birkaç adımla kapıya geldim. Anahtarı çıkarıp kapıyı bismillah diyerek açıp içeri girdik. İlk önce yiğit ardından da ben sağ ayakla girdim. İçerisi biraz daha karanlık olduğu için ışığı yaktım. Kafenin dışarıdan görünüşü biraz eski görünüyordu. Zaten her yerde evler olsun dükkanlar olsun taştandı. Bizde bu görünümü bozmadık. bozsak bir önemi kalmazdı. Ben eski evler olsun, tarihi yerler olsun çok hoşuma gider. Burası da bunlardan sebep seçildi. Hatta duvarlarını bile öyle düzenlenmişti. Orijinal halini bozmadan yaptık. Bunun için yiğit fikir vermişti. Bir yerde gördüm böyle olsun diye sormuştu. Ama içerisi son derece moderndi, sandalyeleri, masaları her şeyi. Duvarlarda ise sevdiğimiz sanatçıların resimleri ve küçük dekor bir tanede kitaplık vardı. Masalar beyaz oturulacak yerleri, ayak kısımları ahşaptı. Cafenin iç boyası ise beyazdı. Masa ise kare şeklinde onun beyazdı. Mutfak ayrı bir alandaydı. Hemen kapının karşısında büyük geniş bir ada tezgah gibi bir yer vardı. Birde yemekler için ayrı küçük bir mutfak daha vardı. Onun üstü de ahşaptı. Önünde ise bar tabureleri vardı. Onlar da beyazdı. Ada tezgahın arkasında dolap vardı. Işıklandırma ise aşağı sarkan avize modelleri vardır. Onun arkasındaki duvarda içecekler ve hemen duvarın dibinde ise tatlıların olduğu büyük dolap vardı. İçerisinde çeşit çeşit tatlılarım vardı. Özenle yaptığım tatlılar Kapının hemen yanındaki camların önünde ise annemin özenle seçtiği çiçekleri vardı. Menekşe, bir kaç tane de kaktüs, orkide,…