8. Bölüm: Aile Her Şeydir

Ki ben Mona Rosa bulurum seni İncir kuşlarının bakışlarında. Hayatla doldurur bu boş yelkeni. O masum bakışların su kenarında. Ki ben Mona Rosa bulurum seni. (Sezai Karakoç) ------- Ekaterina’nın öncülüğünde yatla Boğaz’daki yalıya geçtik. Yattan inerken Roza’yı Tatiana’ya verdim. Hep birlikte yattan inmiş, bir dizi Begletsı adamının koruduğu yalının kapısına doğru ilerlerken Sergey, “Hala buraya neden geldiğimizi anlamadım Spasitel’. Gül gibi evimiz dururken neden geldik buraya?” diye sordu. “İlk kez Sergey’e katılıyorum Spasitel’. Şu an neden düşman toprağında olduğumuzu açıklamanın tam sırası,” dedi Tatiana. Alihan tek kelime etmedi. Dmitry ise sanki karısının sorduğu sorunun cevabını Alihan’dan dolayı biliyormuş gibi derin düşüncelere dalmıştı. İkisinin biz kaçarken geride kalışına bakılırsa buraya gelişimizin mutlaka bir sebebi vardı. Boris ile aralarında bunun hakkında bir konuşma geçtiği belliydi. Dmitry, “Deniz manzarasının keyfini mi çıkarsan acaba güzel karım?” diye sordu. Tatiana kocasının koluna girdi. İkili önden önden gidiyordu. Fısıldaşmalarına bakılırsa gündemi benden önce Tatiana öğrenecekti. Usulca Alihan’a doğru sokulup, “Aklında ne var Alihan Sancaktar?” diye sordum. Birlikte Tatiana ile Dmitry’nin peşinden yalıya geçtik. Salona doğru ilerleyen Ekaterina’nın peşinden giderken, “Anlatacağım,” dedi Alihan. Hep birlikte salona geçtik. Tatiana’nın yanına oturdum. Tatiana Roza’yı severken başımı onun omzuna yaslayıp biraz soluklandım. Sergey salonda dolanmaktan sıkılıp içeriye kaçtı. Alihan ve Dmitry ise ayakta dikilmiş kapıyı izliyordu. “Birini mi bekliyoruz?” diye sordu Tatiana. Ekaterina, “Abimi,” diye yanıtladı Tatiana’nın sorusunu. Tatiana’nın duraksadığını fark ettim. Kızımı kollarıma bırakıp ayağa fırladı. Eli belindeki silaha uzandı. Silahı parmaklarının arasına aldığı an Ekaterina, “Yerinde olsam o silahı yerine geri koyardım,” dedi. Tatiana’nın dudaklarından alaycı bir kıkırtı döküldü. “Sen istesen de yerimde olamazsın zaten. Yine de uyarmış olayım. Abin bu kapıdan içeri girdiği an öleceği için gözlerini kapatmak istersen seni yadırgamam Ekaterina.” Ekaterina kaşlarını çattı. Tatiana ise bu konuda ne kadar kararlı olduğunu Ekaterina’nın gözüne sokmak istercesine silahına tek tek mermi doldurdu. Tam o sırada sadece Tatiana’nın beklediği misafir değil yalının içinde küçük bir keşif yapan Sergey de çıkageldi. Boris, “Nerede kalmıştık?” diye sordu içeri girer girmez. Tatiana, “Sen ölüyordun. Bizde gidiyorduk,” diye yanıtladı Boris’in sorusunu. Boris’in dudakları usulca yukarı kıvrıldı. Alihan ile Dmitry’nin tam karşısında durup önce Tatiana’nın ona doğrulttuğu silaha hemen ardından da bana bakmıştı. Beni görünce genişledi gülüşü. Alihan, “Sen hesapsız hiçbir şey yapmazsın Boris. Şu ana kadar dünyaya karşı hiçbir iyilikte bulunmadığını da düşünürsek bizi buraya iyi bir şey için çağırmış olamazsın,” dedi bir yandan da Tatiana’nın çektiği silahı tek bir dokunuşuyla indirmesini sağlarken. “Dünyanın bana tek bir iyiliği bile dokunmamış ki ben kendisine iyi bir şey yapayım Alihan Sancaktar. Sende bilirsin ki bu dünyada ayakta kalmak için merhameti derinlere gömmek gerekir. Haddinden fazla merhamet gösterirsen devrilirsin. Devrilirsen ezilirsin. Ezilirsen de bu dünyadan silinir gidersin.” Alihan’ın onunla aynı ortamda bulunmaya tahammülü bile yokken bir de onun boş laflarıyla vakit kaybetmek daha da sinirlendiriyordu onu. En çok da Boris’in çalışma odasında gördüğü tablo diri tutuyordu öfkesini. Hiçbir şey için olmasa bile söz konusu ben olduğum için onu bu eve gömeceğini en iyi ben biliyordum. “Sadede gel,” dedi Alihan sert bir şekilde. “Sadet denilen şey benim buradaki varlığımdan bile daha çok canını sıkacak Alihan Sancaktar. Uyarmadı deme sakın.” Boris birdenbire karşısında beni görmesine engel olmak üzere bir duvar misali dikilen dört Yandaş lidere baktı tek tek. Sergey, Tatiana, Dmitry ve Alihan yan yana Begletsı lideri Yegor Boris Orlov’un tam karşısındaydı. Bu apaçık bir mesajdı. Bir aile olduğumuzun ve…