Tekrar

Söyle kumralım,için sızlamaz mı? Bilmem hatırlar mısın gözlerim ne renkti? Söyle kumralım benim adım neydi? ... Oturduğum yerde doğruldum ve gözlerimi açtım..Acildeydik..Babam ayağa kalkıp yanıma geldi. "İyi misin kızım?Bir yerin ağrıyor mu?" Cidden mi? Kolumdaki seruma baktım bitmesine az kalmıştı. Ama kaza nolmuştu?Berk? Babama döndüm. "Baba,Berk iyi mi?" "İyi iyi, bişey olmamış boynundaki dış damarlar hasar görmüş ama ciddi bişey yok hayati damarlarında zarar gelmemiş çok şükür! Birtek bilincini kaybettiği için yirmi dört saat hastanede kalacak ablası yanında bişeyi yok yani.. " Kafamı salladım.. "Onu görebilir miyim?" "İyi dedim ya.." Babamın bu huyuna deliriyorum! İyi olduğunu anladım onu görmek istiyorum! "Yine de...Yanına gitsek-" Yan taraftaki hastanın yanından gelen hemşire bana bakıp gülümsedi. Gülecek bir şey mi vardı! Kolumdaki seruma baktım serum bitmişti... Serumu kolumdan çıkartırken. "Kan değerlerin çok düşüktü,serum seni biraz rahatlatmış olmalı.." Diyerek arkasını dönüp gitti.. Alamadığım cevap için babama döndüm.. "Baba?.." Babam derince off'layarak ayağa kalkmama yardım etti. "Tamam,gidip görelim.. " *** Odanın kapısını tıklatıp kapıyı açtım... Odanın girişindeki saate baktım, kazanın üstünden henüz bir saat geçmişti..Birkaç adım ilerleyip soluma baktığımda hasta yatağında,hastane önlüğü ile oturan kişiyi inceleme fırsatım oldu. Uzun sayılabilecek koyu kumral saçları gözlerine uzanmıştı..Gözleri kopkoyu yeşildi..Hiç değişmemişti..Boynunda birkaç bant vardı..Dudağının kenarında küçük bir bant daha vardı.. Gülümseyerek yatağa yaklaştım..Babam odanın dışında kalmayı tercih etmişti.. "Selam! İyi misin?" Gözlerini telefonundan ayırıp şaşkınca bana baktı. "Selam? Sen..? " Kim olduğumu kestirmeye çalışıyorudu.. Hadi ama bir yılda beni unutmuş olamazsın! "Ben..kazadan sonra nasıl olduğunu görmek istedim.." Belki kafasını çarpınca unutmuştu bazı şeyleri!Belki de bende unutmalıydım... Hatta yakın bir zamanda mümkün olursa bande arabaların önüne atlayayım! "Saol iyiyim..." "Pekiii geçmiş olsun öyleyse.." Arkamı döndüm ve tam adım atacakken. "Bu arada tanışıyor muyuz?" Ben seni çok iyi tanıyorum... "Ha? Ben Afitap" Yüzümü tekrar ona döndüm... "Bende Berk" Gülümseyerek bana baktı.. Gamzeleri yüzünü süslüyordu... Elimi tokalaşmak için ona uzattım.Uzattığım elı sıktı. Elimi çektim.Gülümseyerek karşılık verdim. "Umarım tekrar karşılaşırız! Ama bi dahakine arabanın önüne atlama! " "Atlamam." Dedi. Arkamı dönüp odadan çıktım. Kapının önünde babam ve Berk'in ablası konuşuyordu. Berk'in ablası yirmili yaşlarında çok güzel bir kadındı..Hafif şiş gözleri ve dağnık saçları,solgun yüzü yorgun olduğunu gösteriyordu ancak bu haliyle bile çok güzeldi... Beni görünce gülümseyerek baş selamı verdi ve iyi geceler dileyip az önce çıktığım odaya girdi.. *** Eve gelip ılık bir duştan sonra saçlarımı omuzlarıma bıraktım.. Kulaklığımı takıp yatağıma uzandım.. Hüzünler başıma vurdu yine Sevginin çıkmaz yollarında senin dolaylarında.. Sana dair hasretim yüzyıllardan kalma Aklımı kaçırıyorum bu cinnet, akşamlarında... ​​​​​ Biliyorum çok aptalca..Ama Berk'i uzun zamandır seviyorum.. Yani komik geliyor bazen.. Küçük bir çocuk sayılırken ondan hoşlanmaya başladım..Henüz sekizinci sınıfa gidiyordum.. Onunla tenis kulübünde tanıştım.. Komik, eğlenceli, kibar ve herkesle samimi biriydi.. Başlarda çok iyi anlaşıyorduk..Sonra bana biraz farklı davrandığını fark etmeye başladım..İlgili..Önce rahatsız olsamda alışmaya başladım..Bazen bir şeylerle meşgulken dakikalarca beni izlediğini fark ediyordum.. Bana bakarken sürekli gözleri parlıyordu..Tenis maçları yapılırken hep bana yardım ediyordu.. Şakalaşıyor, laflaşıyor sataşıyorduk...Ama ikimizde mutluyduk.. Sanırım. Lise başladığında ikimizde aynı liseye gittik başlarda merhaba'laşsakta yavaş yavaş birbirimizden uzaklaştık.. Aramızda artık bir soğukluk vardı..Ama uzaklaştığımızda bişey fark ettim.. Ben onu seviyordum..Ama o çok değişmişti. Kaba,eskisinden daha farklı bir Berk..Okulda ne zaman karşılaşsak…