Depresyon?

Sınıftan gelen sesleri duymamaya çalışarak Berk'e baktım.. Uyuyordu... Birkaç gündür uyumak dışında hiçbirşey yapmıyorduk zaten...Avmye gittiğimiz günden bir gün sonra okuldayken tuhaf bir mesaj aldım. ** 'Bilinmeyen numaradan bir mesaj. -Selam Afitap bugün son kez adını söylüyorum.. Sana bugüne kadar verdiğim, tüm rahatsızlıklardan dolayı özür dilerim...Bu sıralar piskolojik olarak iyi değildim..Ama bugün çok mutluyum biliyor musun?Adımı yazıp keyfini kaçırmak istemiyorum ama sen zaten anlarsın.. Sonsuza dek hoşçakal.. Kendine iyi bak. Ne demekti bu? -Talay? Mesajım iletildi ama mavi tik olmadı.. Ogün sürekli mesajı okudum... Ertesi gün okulda herkesin ağzında 11-A'dan Talay Kayacı'nın intiharı vardı... Onu sevmiyordum.. Ama o gün üstüme bir yük çöktü sanki... BİRİNİN ÖLÜMÜNE SEBEP OLDUM. BEN BİRİNİ ÖLDÜRMÜŞ SAYILDIM. BİR ZAMANLAR EN YAKIN ARKADAŞİM OLAN KİŞİYİ ÖLDÜRECEĞİMİ HİÇ DÜŞÜNMEMEİŞTİM.. BEN K-KATİL MİYİM? TALAY BENİM YÜZÜMDEN ÖLDÜ. ---------- Okula girdiğimiz andan itibaren bir kargaşa ve sessizlik vardı.. Herkes panik ve korku halinde ordan oraya gidiyordu ama ilginç bir sessizlik hakimdi.. Noluyor?.. Sınıfa girdiğimde Asude yanıma koşup bana sarıldı.. "Afitap?! " "Asude? Ne oldu..? " Zehra sırasında bana döndü.. Ve ilk kez cırtlak sesini kullanmadan sakince konuştu.. "Talay.. İntihar etmiş.. " Sonra korkutucu bakışlarını gözlerime dikti. "Acaba kimin yüzünden? " Ne?.. Ne dedi o.. Talay intihar mı etmiş?.. "Ne saçmalıyorsun sen be?! " Yüzünde okuyamadığım bir ifadeyle bana baktı.. "Utanmıyor musun kendinden! Çocuk senin yüzünden ne halde haberin var mı!" Ayağa kaltı ve üstüme doğru geldi. Asude aramıza elini uzatıp beni geriye çekerken yüzüme yaklaştı. "Sen birinin ölümüne sebep oldun Afitap." Asude'ye döndüm doğru muydu bu?... Yüz ifadesi evet diyordu.. Olmaz olamaz ki.. Yapmamıştır.. sınıftakilerin bakışlarını üstümüze çekiyorduk... .. Panikle arkamı döndüm ve sınıftan çıktım.. Arkamdan bağırdıklarını duydum.. Ama koşarak kendimi okulun bahçesinde attım.. Arka bahçedeki kapının önünde duran merdivene oturdum.. Göz yaşlarım gözlerimden hızla akarak yarışıyordu birbirleriyle.. Her ne kadar şey yaşamış dahi olsak.. Onunla iyi bir geçmişimiz olmuştu.. İyi bir dosttu bir zamanlar.. Dakikalarca ağladım.. Gözlerim bulanık görüyordu.. Yanımda birinin varlığını hissedip döndüm. Göz yaşlarımdan dolayı yüzüme yapışan saçlarıma uzanan elleriyle yüzümden çekti saçlarımı. Bişey söyleyemiyordu. Belkide diğerlerine hak veriyordu.. Yanımq oturup bekledi.. Birşey söylemese dahi varlığı rahatlatıyordu.. Başımı omzuna yasladım Berk'in. Telefonum çalmaya başladı.. Göz yaşlarımı silip bilinmeyen numaraya baktım.. Ve telefonu açtım. "A-alo-" "Sen ne iğrenç ne aşşağılık bir kahpesin! Tiksiniyorum senin gibilerden aptal! Sen katilsin biliyorsun değil mi! Abimin intikamını çok pis alacağım senden anlıyor musun beni! Abimin yapamadığı her şeyi yapıcam sana! O abime söylediğin her kelimenin karşılığına o ağzını konuşamaz hale getiricem! Abimi öldürdün sen farkında mısın! ABİMİ ÖLDÜRDÜN! SEN ABİMİ.. " Öylece dinliyordum telefonu sesler giderek bir çınlamaya dönüşüyordu zihnimde.. Berk telefonu elimden çekip kapattı. Gözlerimden akan yaşı sildi ve saçlarımı topladı.. Zaman sanki durmuştu.. Ben ne yapmıştım böyle?... ** İki günden beri sadece uyuyorum.. O sevdiklerime, bana zarar verdi ama onun için sanırım.. Üzülüyorum.. Berk başını sıradan kaldırmadan bana gülümsedi. "Bugün daha iyi misin güzelim? " Cevap vermedim... Konuşmaya bile halim yok.. Asudeye ait olduğunu düşündüğüm ses bize yaklaştı.. "Berk kantine gidiyoruz gelmek ister misin? " "Yok teşekkürler ben burda kalayım bana iki t..... " Duymak.. Duymak bile saçmaydı... Hiçbirşey duymak istemiyorum şuan. Berk yeni iyileşen eliyle saçlarımı okşamaya başladı.. O giderken verdiği zararı ve izleri de alıp gitmişti sanki.. Onu sevmememe rağmen bu hale geldiysem? Berk giderse o zaman ne yapardım?.. Telefonuma düşen mesaja baktım bilinmeyen bir numaradan hakaretler... Gözlerimi kapattım.. "Güzel…