Buluşma

Okul çıkışı buluşma ayarlamıştık ama kavgadan ötürü iptal olmuştu herhalde. Berk'in kolu için hastaneye gitmişti. Babası ile gittiği için yanında gidemedim. Dudağım hala çok kötü annem bu halimi görünce epey korkmuştu. Eve gelelim çok olmamıştı telefonumu açtım.Hüseyin mesaj atmıştı. Hüseyin* -Ne o kavga çıktı diye buluşmaktan kaytarıyor musunuz Afitap hanım? " -yani o kadar yumruktan sonra kendinize gelebildiyseniz..Benim için sorun yok gelirim. -Tamam her zamanki parka gel. Biz dayak yemedik. Yedirdik ayrıca hedi Allah'a emanet. -üff ne boş yaptın be. Tamam geliyorum. Hava daha kararmamıştı üstüme rahat bir şeyler giyip çıktım.Annem dudağımdan dolayı zorla izin verdi. Ne alakaysa? Tam binadan çıkacakken Berk ve babası ile karşılaştım. "İyi akşamlar! " "İyi akşamlar kızım. " Sese bak sanki oğlunu ben dövdüm? "Nasıl oldun? " Berk'e döndüm. "İyi, gayet iyiyim" Babasına bakıp tereddütle devam ettim. "Bizimkilerle buluşmaya gidiyorum gelmek ister misin? " Berk babasına baktı. İsmini sürekli öğrenmeme rağmen unuttuğum karşı komşumuz, oldukça bitgin görünüyordu. Yaşlanmaya başlayan göz çevresi uykulu ve yorgundu.Berk'e baktı.. Sonra yorgun gözlerini bana çevirdi.Dudağıma baktı. "Tamam gidin kendinize dikkat edin. " Muhtemelen kendinize 'dikkat edin'i ikimizde yara aldığımızdan dolayı söylemişti. Birlikte epey yürüdükten sonra parka gelmiştik tam telefonumdan Hüseyin'i arayıp nerde olduklarını soracakken Berk onları gördü ve yanlarına gittik. Mert ikimize bakıp muzipçe . "Hayırdır siz niye birlikte geldiniz?!" Bu soruyla neyi ima ettiğini anlamak hiç zor değildi. "Çünkü aynı yerde oturuyoruz. " Bu cevapla Ömer araya girdi. "Ee hani sizin misafirler? " Bu cevapla Berk eliyle beni gösterince bende ona aynısını yaptım. "Ooooooo bir dakika doğru mu anladım?! " Hakan oldukça heyecanlanmıştı...Hüseyin eliyle bankın boş kısmını gösterip. "Ya bir geçip otursunlar öyle darlayın. " Gülüp banka oturdum solumda Hüseyin, karşımda da diğerleri vardı. Sağ tarafıma da Kazazedem oturdu. "Şimdi soruları tekrar alalım. " Berk sırıtıp bana baktı. Kaşınıyor bu çocuk. Gözlerimi ayırıp ona baktım ve sessizce "Berk-" "Siz şimdi sevgili oldunuz yani doğru muyum.? " Sanki hayatlarında hiç çift görmediler aq.. "Evet Allah'ın cezası Ömer, evet. " "Tamam abla ya.Ne kızıyorsun. " Birazcık daha bu aptalca sorular sorulduktan sonra çekirdek kolaları önümüze aldık ve öyle konuşmaya başladık. Geçen yıl Hakan'ın ve Hüseyin'inde kız arkadaşları yanımızdaydı.Hatta kızlarda çok tatlılardı. Ama Hüseyin'in kız arkadaşı benden ötürü çirkefleşmişti. Neymiş benim erkek arkadaşım yokmuş ben kendisinin erkek arkadaşına yanlıyormuşum? Pardon! Biz diğerlerine göre Hüseyin'le bir tık daha samimiyiz Hüseyin sürekli bana birşeyler danışır konuşur.. Yani daha abim gibi davranır bana ikimizde bu konuda aynı düşünceye sahibiz ama işte sevgilisi beni çekemedi ve artık onlarla olmamı istemedi.. Ve şaşırtıcı şekilde ben mesafe koymaya çalışırken Hüseyin sevgilisinden ayrıldı. Hakan'ın da çok güzel bir kız arkadaşı vardı.. Hep neşeli eğlencesi biriydi.. Hakan'ı bırakıp kendi okulundan biriyle çıkmayı tercih etti. Sonra bir tek ben kaldım.. Çok pick me gelebilir ama onlarla takılmaya devam ettim.. "Ee gençler ne var ne yok?Bir şey olmuş ki toplandık? " "Şeyy bir tık ufacık yardımına ihtiyacım var.. " Hüseyin'e döndüm. "Hangi konuda? " "Hüseyin kız arkadaş yapmış! " "Ne? Gerçekten mii senin adına çok sevindim.. " "Ama kız biraz utangaç konuşmaya filan çekiniyor.. Buraya çağırdım ee kız olarak ne bileyim gidip kızla falan konuşamaz mısın? " "Tabi ki konuşurum adı ne? " "Büşra.Bizden bir yaş küçük bide," "O gelene kadar,..şu şerefsiz ne manyak çıktı be?" Bugünkü çocuk.. "Harbi oğlum ya elemanın arkadaşı formamı yırttı! " "Senin elin nasıl oldu Berk? " "İyiyim ya orosp- " Bana baktı.. Ve sonra kalan cümlesine devam etti.. "O.... Ee şerefsiz! Birde geldi revirde sataştı... Deliricem adam manyak gibi ya ama eminim o yine karşıma çıkıcak... Sadece takıma alınma ihtimalımden değil başka birşeyde…