BÖLÜM 7

Beğeni ve yorumlarınıza talibim "İLK ŞÜPHELİLER " Arin'in telefonundan çıkan yedi saniyelik ses kaydı, soruşturmanın seyrini değiştirmişti. Artık bu dosya yalnızca bir kayıp vakası değildi. Birileri, Arin'in kaybolduğu gün onun yanındaydı. --- Ertesi sabah... İstanbul Emniyeti, Cinayet Büro. Başkomiser Yalçın, toplantı odasındaki masaya Arin ve Efe'nin dosyalarını yan yana koydu. Karşısında Derin ve Gökhan oturuyordu. Yalçın söze girdi. — Artık iki dosyayı birlikte yürüteceğiz. Gökhan kollarını masaya yasladı. — Çünkü ikisi arasında bir bağlantı olduğundan eminiz. Yalçın başını salladı. — Efe'nin telefonu incelendi. Derin merakla öne eğildi. — Bir şey bulabildiniz mi? Yalçın dosyadan birkaç çıktı çıkardı. — Silinmiş mesajların bir kısmı geri getirildi. Odadaki sessizlik derinleşti. Yalçın ilk mesajı okudu. «"Bunu kimse öğrenmeyecek."» İkinci mesaj... «"O konuşursa hepimiz biteriz."» Gökhan düşünceli bir ifadeyle konuştu. — "O" dedikleri kişi Arin olabilir. — Biz de aynı ihtimal üzerinde duruyoruz, dedi Yalçın. --- Yaklaşık iki saat sonra... Toplantı sona ermişti. Derin, Arin'in odasını yeniden incelemek için eve döndü. Gökhan ise Başkomiser Yalçın ile birlikte Özel Demirhan Koleji'ne gitti. Müdürün odasında beş öğrenci bekliyordu. Hepsi Efe'nin en yakın arkadaşlarıydı. İfadeler tek tek alındı. — Arin'le pek konuşmazdık. — Efe sadece şakalaşıyordu. — Kimseye zarar vermek istemezdi. Gökhan öğrencilerin yüzlerini dikkatle izliyordu. Verdikleri cevaplar sakindi. Ama elleri... Titriyordu. --- İfadeler bittikten sonra öğrenciler koridora çıktı. Tam o sırada içlerinden biri, Mert, cebindeki telefonun titreştiğini hissetti. Ekranda numara görünmüyordu. Tereddüt ederek açtı. — Alo? Karşı taraftan boğuk bir erkek sesi geldi. "Polise anlattıklarını unut." Mert'in yüzü bembeyaz kesildi. Ses devam etti. "Bir daha konuşursan..." Kısa bir sessizlik oldu. "...Efe'nin yanına gidersin." Hat kapandı. Telefon Mert'in elinden kayarak yere düştü. Koridorun sonunda yürüyen Gökhan sesi duyup arkasını döndü. — İyi misin? Mert hızla telefonu yerden aldı. — B-ben... Telefon elimden düştü. Ama yüzündeki korku başka bir şey söylüyordu. Gökhan, Mert'in yalan söylediğini anlamıştı. Ve ilk kez düşündü: Efe'nin ölümü, sandığından daha fazla kişiyi korkutuyordu.