BÖLÜM 4

Rica etsem beğenip yorum yapar mısınız? Takip ederseniz sevinirim 🤍 İLK KURBAN Arin'in kaybolmasının üzerinden dört gün geçmişti. Ne polis ne de Gökhan tek bir somut ipucu bulabilmişti. Dosya giderek çıkmaza giriyordu. ... Aynı akşam... Efe, arkadaşlarıyla vedalaşıp ailesinin villasına döndü. Evde kimse yoktu. Annesi ve babası bir davete gitmişti. Çantasını koltuğun üzerine bıraktı. Tam mutfağa yönelmişti ki telefonu çaldı. Arayan numara gizliydi. — Alo? Karşı taraftan yalnızca derin bir nefes sesi geldi. — Kimsiniz? Sessizlik... Sonra hat kapandı. Efe sinirlenerek telefonu masaya bıraktı. "Biri saçmalıyor." Efe telefonunu masaya bıraktı. Ev sessizdi. Yağmur yeniden başlamıştı. Üst kata çıkarken arkasından hafif bir ses duydu. Bir an durdu. Arkasını döndü. Kimse yoktu. "Herhâlde rüzgâr..." diye mırıldandı. Bir adım daha attı. Ve o gece... Efe Yılmaz, son nefesini verdi. --- Ertesi sabah saat 07.18. Derin'in telefonu çaldı. Ekranda "Başkomiser Yalçın yazıyordu daha önce numarasını ona vermişti — Alo? — Derin Hanım, günaydın. — Arin bulundu mu? Telefonun diğer ucunda kısa bir sessizlik oldu. — Hayır... Ama sizin de bilmeniz gereken önemli bir gelişme var. Derin'in kalbi hızlandı. — Ne oldu? — Kardeşinizin okulundan bir öğrenci bu gece ölü bulundu. Derin nefesini tuttu. — Kim? — Adı... Efe Yılmaz. Derin'in eli titremeye başladı. Çünkü bu isim, Arin'in ona anlattığı isimlerden biriydi.