1.BÖLÜM ÇIĞLIKLARIN SUSTUĞU YER

“YILLAR SONRA İLK DEFA BU KADAR KORKTUĞUMU HİSSETMİŞTİM” 8 yıl önce… Yatağımı topladım aynadaki kendi görüntüme odaklandım ve içeriden artık bir ses gelmesi için dua ettim. Ben kalkalı on beş dakika olmuştu ama o her sabahki gürültü bu sefer yoktu, bir süre daha sessizliği dinledikten sonra içeriye seslendim. “Hey uyanın artık”yine sessizlik… Yoktu, hiç ses yoktu. Korkmaya başlamıştım içimdeki korkuyu bir kenara bırakarak kendimi odamdan dışarı attım. Kendimi atmamla kan lekelerini görmem bir oldu.Yıllar sonra ilk defa bu kadar korktuğumu hissetmiştim. Evde dört kişiydik her sabah illaki bir ses gürültü olurdu ama o kan lekeleri bana korktuğum şeyi yaşatacakmış gibi geliyordu. Ben Mercan, Mercan Yel bu evde tıkılı kalmış bir genç kızım, benim dışımda kardeşim Gece, annem Nefes ve babam Gökhan Yel ile yaşıyorum bu evde. Salona doğru ilerlediğimde karşılaştığım manzara karşısında buz kesilmiştim, ağlamaya ve nabızlarını kontrol etmeye başladım. Annem ve babam onlar… Yaşamıyorlardı hemen kardeşimin yanına koştum ne yapacağımı şaşırmıştım hemen nabzını kontrol ettim. “Yaşıyor” ağzımdan böyle bir fısıltı dökülmüştü. Şu an tam olarak çığlıkların sustuğu yerdeydim. Ağlayarak ne yapıcağımı düşündüm, en son aklım yeni yerine gelmiş gibi 112’yi aradım. Kimsemiz yoktu bu küçücük aile ile tek başımızaydık, ama bu ailede yıkılmıştı kim yapmıştı? Neden yapmıştı? Ben artık bu soruların cevabını bulmak istiyordum. Kardeşimin günlerce yoğun bakımda kalmasının sebebini, annem ile babamın ölüm sebebini öğrenmek istiyordum… ~ Günümüz… “Gece hadi kalk, daha okula gideceksin” Evet bu olayın ardından tamı tamına 8 yıl geçmişti, o zamanlar 14 yaşında olan ben artık 22 yaşındaydım. Aslında daha üç ay var ama bence sayılır yani.”Geldim abla” evet Gece de gelmişti o da sekiz yıl önce 11 yaşındaydı o da artık büyüdü 19 yaşında üniversiteye bu sene başladı. Bense evi geçirmek için part time işlerde çalışıyorum.”Günaydın ablacım nasılsın?” Yaşadığı saldırıdan sonra astım sorunu ortaya çıkmıştı çok sık nefes sorunları çekiyordu. ”İyiyim, ama biraz daha oyalanırsak okula geç kalacağım” “tamamdır hadi hemen birşeyler ye de çık bakalım”normale göre mutlu ve durgun görünüyordu nedenini sormaktan hiç çekinmedim.”Bugün bu kadar mutlu olmanın sebebini öğrenebilir miyim?” başını hayır anlamında salladı ve sırıtmaya devam etti ne olduğunu merak ediyordum ama ısrar etmedim yinede imalı bir bakış atıp sinirli gibi davrandım.”İyi bakalım akşama patates köfte yok o zaman.” Gözlerini kocaman açtı, hemen gıcık olmuş sesini çıkartmaya başladı ve en son konuşmaya karar verip birşeyleri kafasında tarttı,derin bir nefes aldı ve”Ben birine aşık oldum” Ne, ne demişti bu kız şimdi birine aşık mı oldum dedi. “Ne?” dedim şaşkınlıkla başını onaylar bir şekilde sallayınca yanlış duymadığımı anladım ve bir anda tebessüm ederek ona baktım,nereden çıkmıştı bu aşık olma olayı bilmiyordum ama kardeşim için mutluydum. Benim mutlu olduğumu görünce tuttuğu nefesini bıraktı. “Kızmadın mı?” diye sorunca buna neden kızmam gerektiğini düşündüm. “Niye kızayım?” Hayır yani kızmam mı gerekiyordu anlamamıştım. “Bilmem başkalarının ailesi kızıyor sen de kızarsın sandım.” “Onlar gibi olmamı istiyorsan kızabilirim, ki biliyorsun bunu çok iyi yaparım” sinsice bir bakış attım ve onun korku dolu gözlerine baktım. “Yok kalsın” dedi telaşla böyle söyleyince çok komik olmuştu hemen bir kahkaha attım, zoraki gülmemi durdurduktan sonra ciddileşip asıl olaya geldim. “Evet kimmiş bu aşık olduğun çocuk” Aşık kelimesini özellikle vurgulamıştım çünkü aramızda üç yaş olduğu için çok iyi anlaşıyorduk ve ben Gece ile dalga geçmeyi kendime görev edinmiştim, “Bu aşık olduğum çocuk bizim fakülteden adı Barkın, arkadaşlarım arasında da yer alıyor ama ona karşı hislerim arkadaşlıktan öte ve bence aşık olduğuma göre yakışıklı gelmesi de normal, okulun popüler çocuğu olduğu için de bana bakıcağına zerre kadar inanmıyorum onu da bil” bak okulun popüler çocuğu olduğunu bildiğim iyi olmuştu kesin zengin bebesidir o zaman para…