Bölüm | 11

Rafat Hasanlı, Eserdin Tenimde 'KAHIRLANMIŞ GEÇMİŞ' "Çok güzelsin..." "Cihan..." Adını öyle bir söylemiştim ki sesimi bir an ben bile tanıyamadım. Elleri vücudumun her bir noktasında geziniyordu. Dudaklarımı öyle bir öpüyordu ki, şiştiğini hissediyordum. "Çok güzelsin ve benim karımsın..." Bulunduğumuz oda gözlerime bulanık gelirken her şeyin arasında bir tek o netti. Siyah dalgalı saçlarının dibi terlemişti. Onun dudakları da öpüştüğümüzü belli edecek kadar kızarmıştı. Yorgun bir şekilde harelerine bakmaya çalışırken bacaklarımın arasında başımı döndürecek bir sızı hissetmeye başladım. O üzerimdeydi. Sıcaklığını her yerimde hissederken çıplak kolunu sıvazlayıp ona bakmaya devam ediyordum. "Çok güzelsin.... Çok güzelsin, Aylin." Duyduğum kadın isminden sonra zevk aldığım o kuyuda boğuldum. Artık odanın görüntüsü netti, o bulanık. Tenime değen vücudu buz kestiğinde çoktan üşümeye başlamıştım. Bana karşısında ben varmışım gibi bakmıyordu. O daha önce bana hiç böyle bakmamıştı. "Ben Aylin değilim." dedim, donup kalırken. "Aylin'sin." diye baskıladı. Yattığım yatakta onun altındayken başımı iki yana sallamaya çalıştım. "Değilim..." dedim, titrek bir nefesle. "Değilim!" Gözlerim bir anda açıldığında artık o loş odanın içinde değildim. Kuş seslerinin cıvıltısını işitirken yattığım yatakta göğüs kafesim şiddetle kalkıp iniyordu ve biraz önce gördüklerimi o an idrak edebildim. Rüya görmüştüm. Hayır, hayır. Bu bir kabustu. Yutkunarak yatakta doğrulmak istedim, lakin bedenimi yatağa kilitlenmiş gibi hissediyordum. Omuzumdan gerdanıma doğru vuran ılık rüzgarı da kavramaya başladığımda iyice kendime gelerek omzumun üzerinden arkama bakmak istedim ve anında Cihan'ın uyuyan çehresiyle yüz yüze geldim. Dudaklarım bir miktar aralanırken üzerimizdeki yorganı biraz olsun itmeyi başardığımda beni kafese sokmuş gibi göğsüne bastıran kollarını vücudumda gördüm. Kaçacakmışım gibi sımsıkı sarılıyordu. Gördüğüm rahatsız edici o kabustan sonra belki de kaçabilirdim. Sert bir soluk verip bir an onun kolları arasında olmak istemedim. Güçlükle onları üzerimden çekip kollarının arasından sıyrıldım ve yatakta doğruldum. Masumca uykusuna devam eden yüzünü birkaç saniye daha izledim. Dün gece bana yaşattıklarından sonra rüyamda daha yakın halini görmüştüm, ancak rüya da olsa bana karısının adıyla seslenmişti. Bununla bir kez daha yüzleştiğimde midem ekşidi, mutsuzlaştım. Ben bütün ilklerimi onunla yaşasam da o tattığı ilk zevkin kırıntısını sevse de sevmese de eski karısıyla yaşamıştı. Belki de geçmişi şimdi öne sürüyor olmak hataydı ve eminim Cihan geleceğini bilseydi o kadınla bir geçmişi olmazdı. Düşüncelerim sabah sabah başımı ağrıtırken harelerim dudaklarında gezindi. Aynı anda parmak uçlarım dudaklarımın üzerine dokundu. Beni öpmüştü, onu öpmüştüm. Bunun bu kadar güzel bir şey olacağını düşünmezdim; ama onun tarafından yapıldığında güzel gelmişti. Parmaklarımı iç çekerek dudaklarımdan indirdiğim esnada bakışlarım bu defa karnına değdi, kaşlarım belli belirsiz çatıldı. Sağ tarafına doğru beş santimetre kadar bir dikiş izi vardı ve ben bunu dün değil, bugün fark ediyordum. Oraya dokunup dokunmamak arasında kararsızlık yaşarken yattığı yatakta kıpırdanmaya başladı ve sonra gözlerimiz buluştu. Ben yutkunarak ona bakarken onun dudaklarında sersem bir tebessüm vardı. "Günaydın." Sesi, sabah uyanmanın verdiği mahmurlukla oldukça boğuk çıkarken, "Günaydın." diye karşılık verdim. Cihan, yataktan kalkmadan önce açılan üstüne baktı. Bakışlarına bu kez muziplik yüklendiğinde tek kaşı da havalanmıştı. "Sabah sabah beni mi izliyordun?" Bir an boşluğuma gelerek, "Evet." dedim; fakat ne anlamda sorduğunu fark edince, "Hayır!" diye panikle reddettim. Yattığı yatakta doğruldu. Sırtını yatağın başlığına yaslarken, "Evet mi hayır mı?" dedi. Bu kez, "Hayır." derken sesim kendimden emin çıkmıştı. "Sadece," Gözlerimle karnındaki izi işaret ettim. "Onu yeni fark ettim." Cihan'ın gözleri işaret ettiğim noktaya kaydığında sabah keyfi dudaklarından silindi. Parmakları benim yer…