Katran Karası

Katran Karası | Prolog

Yazar:

Katran Karası – Ayşenur. kitap kapağı
Katran Karası – Ayşenur. kitap kapağı

Kıraç, Taş Duvarlar 'PROLOG' Bedenini amansız bir suçluluk duygusu sardığında olduğu noktada huzursuzca kıpırdandı, Hale. Hale . Herkesin çevresinde birer ışıktı, ancak bunu göremeyecek kadar karamsardı. Ona göre artık o bir hiçti, anlamsızdı. Cihan, ağır ağır üzerine doğru adımladığında dolan gözlerini sıkmak istemedi. Sıkarsa engelleyemediği yaşların boşalacağını biliyordu. Bunun yerine kesik kesik nefesler alıp vererek göğsüne sertçe çarpan kalbini dizginlemeyi tercih etti. Karşısındaki uzun boylu adam, onun her tepkisine şahit oluyordu. Ondan kaçmadığını görünce uzun sayılabilecek bir süre onun yeşillerine baktı ve, "Daha şimdiden yakmışım canını." dedi. Sesi, Hale'nin kalbinin derinlerinde yankılandı. Aralarında küçük bir mesafe vardı ancak sesinden çıkan tonlar tenini okşuyormuş gibi hissettiriyordu. "Daha şimdiden yeşillerinden yaş akıtmışım." Hale, dudaklarını sıkıca birbirine bastırdığında onda tuttuğu gözlerini çekip bir an etrafında dolaştırdı ve yeniden baktığında az önce göz bebeklerinden geçen o hissi sakladı Cihan. "Hikayemi duydun." dedi, pürüzlü bir sesle. Kambur gibi duran sırtını dikleştirdi. "Sekiz yıl önceki o adam olmadığımı da gördün." Söyledikleriye titrek bir nefes verdi ikisi de. "Git Hale." Hale'nin tam göğsünün ortasında derin bir sızı meydana geldi. "İnsanlar susmayacak. Konuştukça seni yaralayacaklar. Sonra kaçmaktansa şimdi kaç, git Hale." Kara gözlerini son bir kez daha onun yeşil gözleriyle buluşturdu. Bu defa saklamayamadı hislerini. Silik bir şefkate sarılmış bir hüzün vardı. Yine de son sözleri, bakışlarında taşıdığından çok uzak, buz gibiydi. "Bu evlilikten vazgeç, git." Ona git dedi, ancak Hale'nin diyeceklerini duymadan kendisi yanından çekip gitti. Burada bir başına kalarak çıktığı kapıya baktı, Hale. Kalçasını geriye doğru yaslarken elini sol göğsüne yerleştirip ağır ağır ovaladı. Kalbi çok ağrıyordu. Bugün çok kez duygu değişikliği yaşamıştı, ancak bu en farklısı, en acılısıydı. Elleri kalbini ovaladıkça ovaladı. Gözleri çıktığı kapıdan ayrılmadı. İçinde beliren duygunun adını bilmekse yüreğini hengameye uğrattı, katran karasına bulandı. ••• Selam! Yeni kurgumun ileride olan bölümünden kısa bir kesit okudunuz. Size önden onları sunmak istedim. Biraz daha bölüm stokladıktan sonra size düzenli olarak bölümleri atmaya başlayacağım. Umarım bu kısacık kesitte bile ilginizi çekmişizdir. Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın lütfen. Böylece buradan aldığım geri dönüşlerle daha büyük bir hevesle bölüm yazıp daha kısa bir zamanda size ulaştırabilirim. 🫶🏻

Bölümün tamamını WritePad'de oku