1.Bölüm

O patlamalar......hala burnumda olan barut kokusu.....ve annemin bana haykırışı...... yüzüme çarpan soğuk su ile uyandım.karsimda 3 adam vardı.yuzlerinde ellerinde kollarında her yerlerinde yara izleri vardı.sokak serserisi derler ya işte bu adamlar tam olarak onkardandi.ben bunları düşünürken karşımdaki kapı açıldı ve içeri tanıdık bir yüz girdi.edward.en son onunla dönüvusurken omzuma bir darbe yiyip bayıldığımi hatırlıyorum.bana doğru yaklaştı. -Selam bugün nasılsın küçük esir,diye beni kucumsedi edward.basimi kaldırıp ona baktım.tek tek yüzündeki izlere baktım ve gülümsedim. -Olmedim Edward yani iyiyim denebilir. adamlardan birisine dönüp "istediğinizi yapın ama ölmesin bugün hükümet askerleri gelicek" dedi.demek beni hükümete verecekti.eminim güzel bir Mevla kazanacaktır.adamlar bana doğru yürümeye başlayınca gulumsemem soldu.ve ciğerlerime derin nefesler çekerek genişletmeyi denedim.3 adamdan ikisi omuzlarimdan beni tuttu diğeri ise kovayı getirdi.onume koyup bana doğru gülümsedi.aci çekmem hoşlarına gidiyordu.ben ise inadina onlara acı çektiğimi göstermiyordum.adam kafamı bastırdı.kulaklarima kadar kafamı soktu suya.ancak sıkıntı olan şey dalamadan nefes almamış olmamdi.su önce burnumdan girdi.genzime kadar her yerime su doldu.ben çırpınırken adamlar ise kahakaha atıyorlardi.bir süre sonra sesler uzaklaştı ve bedenim halsizlesmeye başladı.hareketlerim durunca beni geri çıkardılarsudan yeni çıktığım için gözlerim yanıyordu..sacimdan tutan "nasılsın hmm?" Diyerek güldü.kucuk bir kikirti çıkardım.adam bunu görünce sinirlendi.tekrar suya sokcakken edward onu eli ile durdurdu.buyuk bir ihtimal hükümet askerleri gelmişti.edward"onu çözün hükümet bağlı görürse sıkıntı çıkabilir."dedi.adamlardan biri başını sallayıp ellerimi çözmeye başladı.edward ise gözüme bakıp "burda 4 kişiyiz ellerini açsak dahi bizi yenemez" haklıydı yenemezdim.hayir güçsüz olduğum için değil aç olduğum için.bana yemek vermedikleri için basım dönüyordu.ancak bu zekam ile onlardan kacabilecegim gerçeğini değiştirmez.edward'a döndüm. -sence hükümet beni bu pis kıyafetlerle görürse ne yapar bunuda düşündün mü zeki çocuk?dedim Edward beni baştan aşağı süzdü.ustumde bana büyük olan erkek kıyafetleri vardı. -İyi tamam içeri geç giyin tabi kadın kıyafeti bulabilirsen,dedi ardından adamlarından birisine beni kapının önünde beklemesini söyledi ve hızlı adımlarla gitti.adam bana dönüp beni süzdü süzdü süzdü..... uzun bir sure bana baktı.ben ise arkamı dönüp odaya girdim.gercektende fazla kıyafet yoktu ve hepsi erkek kiyafetiydi.5 dakikalık bir arama sonucunda üstüme fazla bol olmayan bir alt ve bol bir tişört buldum.en azından koşmami engellemeyecek kadar bollardi.onlari hızlıca giydim.odada pencere yoktu ama koridorda bir tane vardı.ama koridorda adamda vardı.onu bir şekilde etkisiz hale getirmem gerek.dusun düşün ne olabilir......tabi ya.burasi bir yeraltı insanının yeri nasıl aklıma gelmez.adamlarin her yerinde bir silah vb.olmali.hemen önümdeki kıyafetlerin ceplerini yokladım.birincisi boş,ikinci boş üçüncü....evet be bunda bir şey buldum bir şişe büyük ihtimalle eter.simdi adamı bayıltıp camdan kaçabilirim.tam o sırada kapının önünden gelen ses gözlerimi devirmeme sebep oldu. -Daha ne kadar bekleyeceksin? Hızlı olmalıyım.cepte eter var ama bez yoktu.mecbur elimize dokucez artık.sisenin kapağını acipybir kaç damla elime döktüm.fazla dökmemem lazım çünkü kaçarken yanlışlıkla bende koklayabilirim.kapiya doğru yavaş yavaş yürümeye başladım. -Burada doğru düzgün kıyafet olmadığı için biraz uzun sürdü,dedim yaklaşırken.kapiyi açtım.adam bana doğru döndü ve konusmaya başladı. -Kiyafet bulabildiğine şükret s- Sözünü yüzüne bastırdigim elim kesti ve adam yere yığıldı.sikinti olan şu .adam iri yarı yapılı bir adam olduğu için yere düşerken çok fazla ses çıkarmıştı.agzimdan bir küfür savurup hızla pencereyi açmaya koyuldum.kapinin önünde hareketlenmeler oluyordu ve bu beni daha çok strese sokuyordu.cam ise inadina açılmıyordu.en sonunda pes ettim ve yerdeki adamın belin…