3.KOMŞU

3.KOMŞU Sabahattin Ali'nin dediği gibi: "Belki de yeni başlangıç yapmanın tam vaktidir. Şu hikaye zımbırtısı nasıl başlıyordu? Biri şehre mi giderdi, şehre mi gelirdi? Ben şehrin ta kendisi olmuştum. Şırnak’a gerçekten tam anlamıyla geldiğimi bu herif sayesinde anlıyordum. Sinirle gözlerimi yumdum ve başımı kapıya yasladım, sakinleşmek için ona kadar mı sayılıyordu? Gözlerimi açıp karşımda dikilen adama baktım, sırıtıyordu. İnci gibi dişin var anladık. Başımı yukarı kaldırdım, güzel Rabbime seslendim. Binlerce seçenek varken neden bu adam mesela? İşte ne bileyim zengin aşiret ağasının oğlu, yeni atanmış bir öğretmen? Hani sempatik bir Baytar bey?? O da mı yok ya! “Yani alt katta Yakışıklı, sempatik bir Baytar bekliyordum ben.” Hiç çekinmemiştim, içimde tutmaktan patlayacaktım. Başını iki yana salladı, “Baytar kısmını çıkarırsan dileğin kabul oldu.” Histerik bir gülüş attı yüzüme karşı. “Yine siz yani Şefim?” Alayla üzerine bastırarak söylediğim ‘Şefim’ kelimesinden rahatsız olmasını istiyordum ama o her seferinde daha fazla sırıtıyordu. Hani gece gündüz bu adamı mı görecektim ben? “İnanır mısın, Seni bugün tanıdım ama bir gün göremesem özlerim, biterim.” Gözlerini kısarak bana baktı, alaycı ses tonu hiç sekmiyordu. Bakışlarında yine o küçümseyen hâl vardı. Göz devirdim yalnızca, nefesimi tüketemezdim. Yüz ifadesi ciddileşti, “Kazım Müdür gönderdi. Yardım lazım mı, bak dedi. E, lazım mı bir şey?” Yok olman lazım canım? Dünya üzerinde kibarlık yaparken kaba davranmaya çalışan tek canlı olmalıydı. Vasıfsız şey ne olacak? Hayır Şef olmuş insan olamamış ayı. Yüzüne öylece baktım, neye bakıyordum? O da bana bakıyordu. Cevap vermem gerekiyordu sanırım. Niye mal gibi adamın suratına bakıyordum peki? Yakışıklıydı. İnanılmaz yakışıklıydı... Baybars dirseğin kapıya yasladı, eliyle ritim tutmaya başladı. “E, lazım mı bir şey?” Başını hafif eğip yüzüme bakınca silkelendim. “Yok- demeye kalmadan İrem'in yanına pata küte gelişi, tüm her şeyi ağzıma tıkmıştı. Gelmek için mücadele ederken kolilere takılıp nerdeyse düşüyordu ama yine de bağırdı. “Ay var!” O kadar fazla can havliyle gelmişti ki yer apışıp kalmamak için kolumu tuttu. Dehşet dolu bakışlarla arkadaşıma baktım. Rezil olduk yemin ederim, Allah'ım ne günah işledim? İrem Baybars’ı görünce başını bana yaslayıp sırıtmaya başladı, erimişti resmen. O Kadar sırıtıyordu ki Baybars’ta bunu komik bulup sırıtmaya başlamıştı. Baybars neşe dolu bir sesle, “İrem? Kızım ne kadar büyümüşsün!?” “Evlenecek kadar.” Dedi ciddi bir şekilde, yürümüyor adeta koşuyordu canım arkadaşım. Baybars güldü, utanmış mıydı bu herif? Utanınca tüm sevimsiz hali kaybolmuştu. “Baban resmini göstermezse tanıyamazdım.” İrem haplanmış gibi neden Baybars’a bakıyordu, bu kızın sarışın ve yakışıklı zaafı bizi mahvetmişti. Bakışları yavaşça bana kaydı. “O meşhur şefsin,” Dedi sonunda. Kesin saçmalayacaktı bakışlarından anlamıştım. Elini omuzuma attı, iyice bana sokuldu. “Biz şefleri severiz, yani Asena sever. Öyle değil mi Asena?” dirseği ile beni öyle bir itekledi ki nefesim kesildi. Böğürüm de hissettiğim acıya rağmen gülümsedim. Kahpe kader.... İrem yine çöpçatanlık peşindeydi, başta Baybars’a aşık olan bakışları benim için miydi? Çenesini kapatsa iyi olacaktı ama susmak bilmiyordu. “Canım arkadaşım ya!” Diye coşkuyla sırtımı sıvazladı. “Şef aşağıya şef yukarıya diye yedi başımızı!” Baybars’a doğru yaklaştı. “O seksi sarışın şef sen misin? Asena sarışınlara bayılır, ne demişler esmerin-” İrem’in susacağı yoktu bu yüzden çaktırmadan arkadan cimcikledim, İrem boncuk gözlerini belertip çığlık attı. Daha fazla konuşmaması için başından tutup omuzuma bastırdım. “Canım arkadaşım ya!” Üst üste koluna vurdum. “ Ne kadar komik şakaları var bir görseniz, Acun geçen sene Yetenek Sizsiniz'e çağırdı! Yok dedi, Şırnak’ta doktor olacağım diye tutturdu." İrem'in kolunu çürütmeye niyet edermiş gibi sıvazlıyordum ama hakkediyordu. Baybars benim bu tuhaf hallerimi komik bulmuş olacak ki samimi bir şekilde yüzüme bakarak gülüyordu, samimi...…