Bölüm 1 — Siyah Arabanın Gelişi

Yağmur, şehrin kirli sokaklarını gece boyunca dövüyordu. İstanbul’un en eski mahallelerinden biri, sanki karanlığın içine gömülmüş gibiydi. Sokak lambaları titriyor, kaldırım taşlarının arasında biriken sular neon ışıkları yansıtıyordu. Mira, kafeyi kapatmak üzereydi. Yirmi iki yaşındaydı. Sessiz görünürdü ama içinde sürekli savaşan bir taraf vardı. İnsanlara güvenmezdi. Çünkü çocukluğundan beri öğrendiği tek şey, insanların bir gün mutlaka değişeceğiydi. Kasayı kapattığı sırada dışarıda siyah bir araba durdu. Motor sesi bile diğer araçlardan farklıydı. Ağır. Tehlikeli. Mira perdeyi hafifçe araladı. Arabanın kapısı açıldı. İçinden uzun boylu bir adam indi. Siyah takım elbise. Siyah eldiven. Yağmura rağmen kusursuz duran saçlar… Ama en dikkat çekici şey gözleriydi. Soğuk. Ve öfkeli. Adam kafeye doğru yürüdü. Mira’nın kalbi sebepsizce hızlandı. Kapı açıldığında küçük zil sesi duyuldu. Adam içeriyi kısa bir bakışla süzdü. Ardından gözlerini Mira’ya çevirdi. “Kapandık,” dedi Mira sertçe. Adam cevap vermedi. Yavaşça cebinden eski bir fotoğraf çıkardı ve masaya bıraktı. Fotoğrafta küçük bir kız vardı. Ve yanında… Mira’nın yıllardır görmediği annesi. Mira’nın nefesi kesildi. “Bu fotoğrafı nereden buldun?” Adam sonunda konuştu. “Annen ölmeden önce bunu korumamı istedi.” Mira donup kaldı. “Sen kimsin?” Adam birkaç saniye sustu. “Adım Aras Karahan.” Bu ismi duyduğu an Mira’nın yüzündeki renk çekildi. Karahanlar… İstanbul yeraltı dünyasının en tehlikeli mafya ailesi. Hakkında anlatılan hikâyeler bile insanların sesini düşürmesine yetiyordu. Mira geri çekildi. “Buradan çık.” Aras yaklaşmadı. Sadece ona baktı. “Eğer bu gece benimle gelmezsen, sabaha kadar yaşayamazsın.” Tam o sırada dışarıdan silah sesi duyuldu. Cam paramparça oldu. Mira çığlık atarken Aras bir anda onu yere çekti. Kurşun kafanın geçtiği yerden geçti. Dışarıda fren sesleri yankılandı. Aras’ın yüzü karardı. “Bizi bulmuşlar.” “Kim?!” Aras belinden silahını çıkarırken gözlerini kapıya dikti. “Senin neden hâlâ hayatta olduğunu öğrenmek isteyen insanlar.” Kapının dışından ağır adımlar yaklaşmaya başladı. Ve Mira ilk kez, hayatının aslında hiç bilmediği bir karanlığın içinde olduğunu anladı…