İlk Gece 🌙

Aslı ile Aras içeri girdikten sonra kapı kendi kendine kapandı. Aslı korkuyla kapıya baktı. “Aras kapı neden kapandı?” Kapının yanına gidip açmayı denedi fakat kapı açılmadı. Aras “Rüzgardandır” diye geçiştirdi. Salona girdiklerinde eski bir radyo gördüler. Fişi takılı değildi fakat Aras radyoyu incelerken cızırtı sesi çıktı. Sonra dediki”Bu evde yalnız değilsiniz.” Radyo bir anda sustu. Koridordan sesler geldi. Aslı ve Aras sesin geldiği yöne ilerlediler. İçeride eski bir ayna vardı. Aslı aynaya baktı ve bir an duraksadı. “Aras… Bu aynada bir gariplik var.” “Bakayım” dedi Aras. Aynaya baktı. İlk başta bir şey görmemişti fakat daha dikkatli bakınca arkalarında bir gölge belirdi. Aras hızla arkasını döndü. Ama orada kimse yoktu. Aslı yerde eski bir kitap fark etti. “Bu da ne?” dedi. Daha dikkatli bakınca bunun bir günlük olduğunu anladı. Aras ilk sayfayı çevirdi. Sayfada eski bir tarih yazıyordu. Altında ise bir kaç cümle vardı. “Bu ev de bir şeyler ters gidiyor. Geceleri sesler duyuyorum. Aynaya bakmamam gerekiyor ama nedenini hâlâ bilmiyorum.” Aslı günlüğü Aras’ın elinden aldı. “Daha fazla sayfa yok mu?” dedi. Sayfaları çevirdi fakat diğer sayfalar yırtık ve kopmuştu. Tam o sırada yukarıdan yine sesler gelmeye başladı. Tak… Tak… Tak… Aslı günlüğü kapattı. “Bence burada bir şeyler oluyor…” dedi. Aras günlüğün son sayfasını çevirdi. Son sayfanın ortasında tek bir cümle vardı. “Aynaya dikkat edin.” Aynada ikisi de görünüyordu. Ama arkalarında bir gölge vardı.