ihanet | 2

playlist, boy epic, scars kaderimizde olacağımız kişi reddemeyiz. "Ama suçlarınız sizi tanrıdan ayırdı. Günahlarınızdan ötürü onun yüzünü göremez, sesini işitemez oldunuz. Çünkü elleriniz kanla parmaklarınız suçla kirlendi. Dudaklarınız yalan söyledi. Diliniz kötülük mırıldanıyor. -Kutsal Kitap Gergin bir şekilde odamdan çıktığımda istemsiz bir şekilde geçmişi aklıma getirerek kendimi üzmüştüm, merdivenleri hızla inip bahçeye çıktım ve dudaklarım aralandı, güneş batmıştı ama bahçe sayısız ışıklarla süslenmişti ateş böcekleri de gelmişti, her şey canlıydı yaşıyor gibiydi... Bazı koruyucular kadın erkek karışık zırhlarıyla gelmişti, bazıları ise şık cübbelerini giymişti, meleklere özgü semboller ve atalarımızın heykelleri yer değiştirmişti. İki tahtımız vardı biri şatoda diğeri ise burada en büyük bahçemizdeydi, şatoda ki daha görkemli olsa da önemli olan babamdı o gittiği her yere bulunduğu her yere gücünü ve liderliğini götürürdü annem ise yanı başındaydı her zaman ki gibi gülümsüyordu. Arcane ile yüz ifadeleri çok benzerdi, Arcane tüm yakışıklılığını anneme borçluydu kalkık kaşlar, kavisli bir çene o kadar savaş görmesine rağmen hala güzel ve biçimli bir burnu vardı. En azından hayat'a suratında küçümseme ifadesiyle birlikte gelen Mazu gibi değildi. Arcane'in gözleri bal rengindeydi tıpkı annem gibi, annemin şefkatli bakışlarına karşılık Arcane'inkiler her zaman nefretle parlardı tahminimce burada olmayı sevmiyordu. Ne istediğini bir kez bile sormamıştım ona oysa ki küçükken ona hayran olduğumu hatırlardım onun gibi olmak istediğimi şimdi bu düşünce ne zaman aklıma gelse midem bulanıyor. "Belki bir gün Skeld'i buraya davet edebilirim ha?" Pruel'in kuş cıvıltılarını andıran sesini duyduğumda gülümsedim ve Arcane ve Mazu'nun zihnimde ki varlıklarını görmezden geldim. "Onu istediğin zaman görüyorsun zaten hem burası onun için tehlikeli olur biliyorsun yabancıları pek sevmezler." Summer alçak sesle anlayışla konuşuyordu onunla. "Gizlice sokarız!" hemen aralarına girip, Pruel'in kulağına fısıldadım. "Küçük buzdan adamı kim taşıyacak sen mi?" dedi Summer gülerek. "Hayır sen taşıyacaksın." Dedim yüz ifademi ciddi tutmaya çalışarak sonra duraksadım. "Neden onu buraya getirmek istiyorsun?" Summer ve ben aynı anda kardeşimizin yüzüne baktık ikimizde merak ediyorduk. Pruel küçük omuzları aşağı yukarı indirip kaldırdı çilleri bahçede ki ışıklar yüzünden hareket ettikçe parlıyordu. "Evimi göstermek istiyorum, yemekleri falan..." sustu ve sesini alçaltıp sadece bizim duyabileceğimiz bir tona indirdi. "Belki Mazu'yu çığlık atarken buzdan bir heykele çevirir. Arcane'in de şeyini dondurabilir." Güldü ve yüzü ışıl - ışıl oldu. Summer ve ben aynı anda birbirimizin yüzüne baktık ve kahkahayı patlattık. O kadar güldük ki yere düşmemek için birbirimize tutunmak zorunda kaldık. Pruel'de bizim gibi gülüyordu o kadar çok sesli gülmüş olmalıyız ki Mazu tepemizde dikilirken bile devam ettik. "Kesin şunu." Mazu gülmemizden rahatsız olduğunu ekşi yüz ifadesinden belli ediyordu yılanları andıran yeşil gözleri sinirle kısılmıştı. Üçümüzün de yüzünde ki son gülümseme izleri yüzlerimizden silinirken Mazu'yu umursamadan yol değiştirdik istemsiz bir şekilde Pruel'i arkamıza almıştık aynı anda. Mazu elbette bunu kendisine saygısızlık olarak algılamış ve siyah elbisesinin eteklerini tutarak koşuşturmaya başlamıştı omuzumun üzerinden ona soğuk bakışlarımı gönderirken dudaklarım yukarı doğru kıvrıldı asla bizim gibi mutlu olamayacaktı ne olursa olsun, Arcane'e istediği kadar yalakalık yapabilirdi. Summer'a döndüm benim elbisemin renginde altın işlemelerle dolu kendine has olan takımlarından giymişti. Saçlarını yukarı doğru taramıştı ve yakışıklı yüzü kızların durup sürekli ona dönüp bakmasını sağlıyordu. Fark ettiğimi anladığında gülümsedi ve bana göz kırptı sonra Pruel'e baktım turuncu bir tunik giymişti ve pantolon yerine turuncu bir şort vardı altında, kıvırcık saçları karışık duruyordu ama çok sevimliydi. "Bence gayet iyi gözüküyoruz çocuklar." Ellerimi iki y…