7. Bölüm “Benden Başkası Dokunamaz 𓃬”

“Ağabey !” Ne? Gözlerimi hızla Zarya’ya çevirirken söylediği kelime beni şaşkına çevirmişti. Ona baktığım anda benim arkama tamamen konsantre olmuş şekildeydi ve göz bebekleri büyümüştü. Göz bebeklerinin büyümesi yüksek ihtimalle alkoldendi, onu hafif bulanık görüyordum ama arkama dikkatli şekilde bakması… Sandalye de kendimi çevireceğim sırada çoktan biri beni tutup çevirmişti. Karşımda Varkan duruyordu. Sinirli gözlerle kardeşine bakarken kolumu tutup beni ayağa kaldırdı. İstemsiz bir şekilde gülmeye başlamıştım. Şu anda oyun gibi gelmişti bu bana. Sanırım içkiler etkisini gösteriyordu. Masada dolu bardağı hızla alıp onu da fondip yapmak üzerdeyken Varkan’ın bardağa vurmasıyla bardağın yere düşüp kırılması bir oldu. “Ne yapıyorsun sen ya?” Diye bağırırken barmenin Varkan’ı tutmasını beklemiyordum. Varkan sinirli bir şekilde barmenle konuşurken beklemediğim bir anda Varkan barmene kafa atmıştı. Küçük bir çığlık firar ederken dudaklarımdam Yağız da Zarya’yı tutmuştu bile. “Bırak beni seni canavar” Diye bağırıp onu itmeye çalışırken beni kendiyle beraber kapıya doğru sürüklemeye başlamıştı. Kafam baya kötüydü. Arkama dönüp Burnunu tutan barmene üzgün bir şekilde bakarken Varkan’a karşı öfkem yükselmişti. Hızlı bir şekilde beni bir çuval gibi arabaya atarken bağırıyordum. “Ne yapıyorsun sen? Kendini ne sanıyorsun?” Varkan da sürücü koltuğuna geçerken bana kötü kötü bakıyordu. Lanet…. “Derdin en senin Varkan?” Beni umursamayışı sindirimi bozmuştu. “Sana diyorum.” Yine beni duymuyordu. Derin bir nefes alıp dişlerimi sıktım. Madem beni takmıyordu, tamam o halde. Gözüm o kadar kararmıştı ki… Hızla direksiyonu tutup sağa kırdım. Varkan bağırarak arabayı toplamaya çalışırken beni koluyla geri ittirdi fakat ben tekrar atılmış ve direksiyonu bu sefer kendime doğru sola çevirmiştim. Aniden frene basmasıyla torpidoya yapışmam bir oldu. El frenini çektiğinde ise geriye doğru yaslanmıştım. Elimi başıma koyarken Varkan sım sıkı bir şekilde direksiyonu tutuyordu. “Sen salak mısın?” Diye bağırmıştım başımı ovuştururken “Gerizekalı kafamı patlatıyordun.” Tamamiyle hissizdim ve gülmem geliyordu sebepsizce. Beklemediğim bir anda arabanın kapısını açıp arabadan indi ve ardından kapıyı kapattı. Neden indi ki? Kaşlarımı çatarak onu izlerken cebinden sigara paketini çıkarıp paketinden de bir sigara sarmasını dudaklarına götürdü. Şimdi şu an sigaramı içecekti? Dışarıda kar yağıyordu lan. Buz gibiydi hava. Kaputa yaslanıp bana arkasını döndüğünde yumruk olan elini görebiliyordum. Bu adam çok garip bir adamdı. İçinde bir şeylerle savaş verdiği kesindi ama ne olduğunu göremiyordum. Çok karmaşık bir yapıya sahipti. Hiç beklenmedik bir anda çıkıp gelmesi, barmenciğime kafa atması, nedendi? Gözlerimi kapatıp başımı arkaya attım. Eski Veyra olsaydı sanırım salya sümük ağlardı ama şu anda ben bundan etkilenmiyordum bile. Belki alkolün etkisi diyebilirdik ama bu alkolün etkisi olamazdı. Alışmıştım; Acıya, üzüntüye, hayal kırıklığına, kötülüğe ve kötü olan her şeye. Kapadığım gözlerimin hemen ardında ailemi görüyordum. Ailemi ilk kez beni aldatan eski sevgilimle tanıştırdığım an gözlerimin önüne gelmişti. Onunla 3 yıldan uzun bir ilişkimiz vardı ve tanışma kararı almıştık, sanki ciddi bir durum varmış gibi. Onu görür görmez babam resmen direk hayır demişti. Aileler her şekilde hissediyordu iyiyi kötüyü. Anneme bakmıştım, annem yapıcıydı. O babamı dünya üzerinde yumuşatabilen tek varlıktı. Onaylamıştı beni ve babama cilve yapmaya başlamıştı. Kadın her zaman bir şey isterken cilve yöntemini kullanmalıydı çünkü erkekler buna hayır diyemiyordu. Ve sonra… Aniden kapımın açılmasıyla gözlerimi açtım. “İn!” Dedi düz bir şekilde. Duygusuzdu, hiç bir duygu ibaresi yoktu. Suratına baktım ne diyorsun der gibi. “İn, kaçmak mı istiyorsun, ölmek mi istiyorsun yol senin.” Düz sesi cümlesini bitirmişti. Araba kapısından geçebileceğim kadar bir aralık bırakmıştı kendisiyle kapı arasında. Gerçekten gitmeme izin verecek miydi? Gözlerimi kırpıştırıp yeşil harelerine baktım. Boştu…