7.Bölüm: Gerçek

7.BÖLÜM GERÇEK Odanın içine ilk adımımı attığımda herkes ayağa kalktı. Hepsinin tek tek yüzlerine baktığımda hepsinin yüzünde endişe ile korku vardı. Orta masanın en başındaki sandalyeye yürüyüp kendime doğru çekerek oturdum. Vücudum yorulmuştu. Kriz işte böyleydi saniyesine adamı öldürebilirdi. Diğerleri de oturduğunda derin bir nefes aldım. “Bugün Ali Sayar’ın yanına gittim. Zaten biliyorsunuz. Biraz konuş-” Sözümü bölen Mert oldu. “İnsan bir haber verirdi.” “Korkuttun bizi.” Diyen Berkti. “Ya o adam sana bir şey yapsaydı biz ne yapacaktık, nasıl bulacaktık seni?” Burak ayağa kalkıp ellerini beline koydu. “Caner öyle bir bağırdı ki kesinlikle yukarıdaki mahalledekiler duymuştur.” Berk dalga geçercesine konuştu. “Bence adam buna bir şey yaptı.” Başımı Mert’e çevirdim. “Bence de yoksa niye krize girsin ki birden?” Caner’in sorusuyla ona baktım. “O adam sana ne yaptı Onur?” Soruyu soran Burak’la başımı ona çevirdim. Hepsi aynı anda konuşurken sol elimle alnımı ovaladım. Şu an hiçbir sesi kaldıramıyordum. “Bir durun be!’’ Sert çıkan sesimle birlikte hepsi suspus oldu ve bakışlarını bana çevirdiler. “Anlatıyorum bi dinleyin. Ona beni nereden tanıdığını sorduğumda bana babamın can dostu olduğunu söyledi.” İlk tepkiyi veren Berk oldu. “Oha!” “Hadi oradan!” Burak şaşkınlıkla ağzını eliyle kapattı. “Şaka yapıyorsun.” Mert’e baktığımda başımı iki yana salladım. “Sonradan her şeyi açıklamaya başladı. Hakan’ın ilk ona gidip sözleşme imzalamak istediğini, imzaladıktan sonradan sözleşmeyi bozanın Hakan olduğunu ve bunun sonucunda Hakan’ın onu bitirmek için bir şeyler yapacağını anlamış Ali Sayar. Aldığımız dosyada kendi hakkında yazılan şeyleri kendi uydurduğunu söyledi ama Hakan’ın hakkındaki şeylerin hepsi doğru. Bu dosyanın varlığını Hakan’ın kulağına uçurmuş.” “O zaman o notun altına neden senin adını yazmış?” “Ali Sayar, Hakan’ı araştırırken bizi bulmuş.” “Nasıl yani? Hakan bizi gizlemek için her şeyi yapmamış mıydı, Ali Sayar bizi nasıl bulmuş?” “Bir şekilde bizi bulmuş ama sadece isimlerimizi diğer bilgilerimize sahip değil. Sakin olabilirsin Berk.” “Hayır o konuda sıkıntım yok, gelip şu an beni alabilir polisler hiç sıkıntı yapmam. Benim takıldığım nokta Hakan nasıl bir gücün arkasında saklanıyor ki bizim gibi adamlara ihtiyaç duyup gizliyor?” “Hatırlatırım hepimiz arananlar listesindeyiz bunu yapan kim biliyor musunuz?” Burak’ın dediği şeyle birlikte hepimiz ona baktık. Kaşlarım çatıldı. Doğru diyordu, içimizde hacker olarak Berk ve Canerden daha iyisi yoktu. Az çok bizde bir şeyler biliyorduk ama onlar ayrı seviyedeydi ve asla açığımız yoktu. Birden bir sabah haberlere baktığımızda bizden bahsediyorlardı. Fakat yüzlerimizi medyada veya ekranlarda gösterilmemişti. “Ne diyorsun sen?” Diye sordum. “Hakan. Hakan elinde bir koz tutuyor ve bu da o.” Şaşkınlıkla arkama yaslandığımda diğerleri tepkilerini ortaya döktü. “Şerefsiz.” “Orospu çocuğu.” “Piçe bak.” Hiç aklıma gelmemişti. Sol elimi saçlarıma daldırıp karıştırdım. İşler çıkmaza gidiyor gibi bir haldeydi. Bizi de mahvetmek için an kolluyordu. “Arananlar listesini ortadan kaldırmamız gerekiyor.” Burak hariç diğerleri başını olumlu şekilde salladı. Onlara karşılık Burak başını iki yana salladı. “Denedim. Sisteme girmeye çalıştım ama dosyamızla alakalı bir şey yok. Sisteme yüklememişler, elden verilmiş gibi.” Hepimiz yine şaşırırken ne yapacağımı düşünüyordum. Dosya Hakan da mıydı yoksa emniyet müdüründe miydi? İkisi arasında gidip geliyordum ama Hakan da olması daha yüksekti çünkü öyle büyük bir kozu elinde tutardı, başkasına vermezdi. Düşüncelerimi bölen Mert olmuştu. “Şimdilik o konuyu kapatalım. Onur anlatmaya devam et.” “Peki.” Tam ağzımı açmış konuşacakken Caner ortaya atladı. “Neden krize girdin?’’ Caner’e baktım. Gözlerinin içinde hala endişe vardı. Ona bakarken konuştum. “Çünkü ona annemizin nasıl öldürüldüğünü anlattım.” O an herkes sessizleşti. Bunu beklemiyor gibiydiler. Sessizlik sürerken bakışlarım Caner’in üzerindeydi. Hiçbir duygu yoktu gözlerinin içinde. Sessizliğ…