42.Bölüm: Acı Seçim
Yazar: Sümeyye

Hikayede geçen bütün olaylar, yerler, isimler hayal ürünüdür. 42.BÖLÜM ACI SEÇİM Elimdeki kalemi yan tarafa koyduğumda imza attığım yere baktım. Dosyayı kapatıp oturduğum yerden kalktığımda ceketimi aşağı çekip dosyayı elime aldığımda yanında oturan Erdem Kara’ya baktım. Sözleşmeyi imzalamıştık artık ortaktık. Erdem de oturduğu yerden kalktığında elimde tuttuğum dosyayı ona uzattım o da elindeki dosyayı bana uzattığında aldım ve elimi uzattım. Tokalaşıp kameralara baktığımızda flaşlar aynı anda patlamaya başladı. Ellerimizi ayırdığımızda kameralara döndük. Flaşlar patlayıp duruyordu ve artık hem etrafı siyah noktalar olarak görüyordum hem de başım ağrımaya başlamıştı. “Erdem Bey bu ortalık size nasıl hissettirdi?” “Şu an kendimi herkesten daha güçlü hissediyorum çünkü arkamda artık Aksoy soyadına sahip birisi olacak.” Gözlerim Caner’i bulduğunda göz devirdim ve tekrar ona baktığımda gülümsedi. Onun yanındaki dostlarıma baktığımda Berk elleriyle boğazını sıktı. Mert memnuniyetsiz yüz ifadesiyle birlikte Erdem’e bakıyordu. Burak’a baktığımda o da bana bakıp elini kaldırıp başının hizasına çıkartarak yuvarlak bir şekilde sallamaya başladı. Deli olduğunu söylüyordu. “Onur Bey ilk defa inşaat sektörüne katıldınız ve bu çok konuşulan Kara İnşaat ile oldu. Bu ortaklığa sizi iten şey ne oldu?” Gözlerimi dostlarımdan ve kardeşimden çekip konuşan kişiyi bularak ona baktım. Bir erkek muhabirdi. “Bana sunulan karlı sözleşmeleri neden reddedeyim? Siz, size sunulan çok büyük bir haberi elinizden kaçırmazsın değil mi?” Sustuğumda erkek muhabir dikkatle beni dinliyordu, başını aşağı yukarı salladı. “İşte bende bu büyük teklifi kaçıramazdım. Bu sözleşme iki tarafın işine yarayacak.” Başımı çevirip Erdem’e baktım. “Değil mi Erdem Bey?” “Evet, çok iyi yarayacak.” “Aileleri birleştirmeyi düşünüyor musunuz?” Kadın muhabirin sorusuyla kaşlarım çatıldı ve konuştum. “Nasıl yani?” “Bildiğimiz kadarıyla Erdem Bey’in torunu Filiz Hanım bekar. Hazır bu ortaklık yaşandı neden aileleri birleştirmiyorsunuz? Filiz Hanım’la çok yakışırsınız.” Evli olduğumu herkes biliyordu neden üzerime oynanıyordu? Dikleştiğimde gözlerim bir an Burak’ı bulduğunda şaşkınlıkla bana bakıyordu. Şirketin içinde Filiz ismini duymak istemiyordum. Gözlerimi Berk’ten çekip Caner’e çevirdiğimde o da bana bakıyordu. Şu an bu soru bana değil Caner’e sormaları gerekiyordu. Caner gözlerini kaçırıp başka yöne baktı. Omzumun üzerinden arkamdaki Gökhan’a baktım. Elimi ona doğru uzattığımda elinde tuttuğu siyah dosyayı bana uzattı. Elinden dosyayı alıp tekrardan karşımdakilere baktım. “Hazır burada toplanmışken iki şeyi daha da duyurmak ve kutlamak isterim.” O sırada toplantı salonun kapısının açıldığını görünce Tuğrul ve Filiz içeri girmişti. “İtalya’da ki şirketi,” Caner’e baktım. “Caner, kardeşim bir dakika buraya gelir misin?” Caner şaşkınlıkla bana bakarken Mert, Berk ve Burak onu oturduğu yerden zorla kaldırdığında Caner ceketini düzeltip bana doğru yürümeye başladı. Yanıma geldiğinde gülümsedim ve karşımdaki kişilere baktım. “İtalya’da ki şirketi kardeşim Caner’e veriyorum. Bundan sonra Caner İtalya’da ki şirketimizin müdürü.” Elimdeki dosyayı açıp herkes görebilecek şekilde tuttum. Dosyayı kardeşime uzattığımda şaşkınlıkla bana bakıyor ve anlam vermeye çalışır bir haldeydi. Tuğrul’a baktığımda başını çevirip yanındaki Filiz’e bir şeyler söyledi ve Filiz bize doğru gelmeye başladı. “Elbette ki bu iki aile birleşecek.” Erdem’e baktığımda o da şaşkınlıkla bana bakıyordu. Filiz gelip dedesi Erdem’in yanında durduğunda karşımdaki kişilere baktığımda hepsi şaşkın bir haldeydi. “Kardeşim Caner ve Filiz Hanım yakında nişanlanacak.” Kardeşime dönüp sarıldığımda hala şaşkındı ama yine de sarıldı. Kulağıma doğru fısıldamaya başladı. “Abi ne yapmaya çalışıyorsun?” “Bütün ilgiyi sana çeviriyorum. Azıcık şımarman için.” Geri çekildiğimde gülümsedim ve kolumu omzuna atarak kalabalığa döndük. Fotoğraflarımız çekilirken gözlerim Tuğrul’u buldu. O da bunu beklemiyor gibiydi. Beni derin bir şekilde ara…