36.Bölüm: Geç Tanışma

Hikayede geçen bütün olaylar, yerler, isimler hayal ürünüdür. 36.BÖLÜM GEÇ TANIŞMA Koşuyordum. Bir ormanın içindeydim. Başımı havaya kaldırdığımda gökyüzündeki gri bulutları gördüm. Koşmaya devam ederken neyden kaçtığımı, peşimde kim olduğunu bilmiyordum. Öylece yere düşmüş sarı yaprakların üzerine basıp gidiyordum. Rüzgar sert ve soğuk esiyor, her yüzüme vurduğunda nefesimi kesiyordu. Ormanlık alandan çıktığımda hızımı yavaşlatıp etrafıma baktım. Uçuruma gelmiştim. Nefes nefese uçurumun kenarına doğru yürürken burasının bana tanıdık geldiğini fark ettim. Uçurumun kenarında durduğumda aşağıya baktım. Sis ve duman aşağıyı görmemi engelliyordu ama aşağıdan gelen sesle birlikte orada bir deniz olduğunu anladım. Her dalga taşlara vuruyordu ve çıkan ses kulaklarıma doluyordu. Arkamı döndüğümde karşımda gördüğüm manzarayla nefesimi tuttum. Mine, sevdiğim kadın, eşim tam karşımda dizlerinin üzerinde duruyordu arkasında ise bir adam vardı. Elinde bir silah. Başımın arkasında hissettiğim sertlikle durakladım. Yavaşça arkamı döndüğümde Hakan’ın o iğrenç yüzünü gördüm. Elindeki silahı aldığımda sırıtarak bana baktı ve o an konuşmaya başladı. “Doğumunu göremeyeceğin çocuğunun haberini almıştım. Evet, Onur baba olacaksın ama çocuğun sana baba diyemeyecek çünkü öleceksin.” O an Hakan beni silah tuttuğum kolumdan tutup kendiyle beraber uçurumdan aşağı çekmişti. Ben baba olacaktım. Denizde düştüğüm an nefesim kesildi. ☀️☀️☀️ Denizin içindeydim ve yukarıya doğru yüzmeye çalışıyordum. Deniz çok dalgalıydı ondan dolayı fazla hareket edemiyordum, beni engelliyordu. Bir kere daha kendimi yukarıya çekmeye çalıştığım esnada ayak bileğimde hissettiğim elle durmak zorunda kaldım. Başımı eğip aşağı baktığımda gözleri açık, alnından akan kanlar yüzünü kaplamış halde bana bakan Hakan’ı gördüm. Bacağımı hareket ettirip bırakması için çabalarken ciğerlerimdeki oksijen bitmek üzere olduğunu hissediyordum. Hala çabalıyordum ama Hakan beni inatla aşağı doğru çekiyordu. Ağzımdan kaçan havayla birlikte başımı aşağı eğip Hakan’a baktım. Yönümü aşağı doğru çevirip Hakan’ı yakalarından tuttuğumda bir anda sağ omzumda hissettiğim acıyla durakladım. Başımı çevirip oraya baktığımda kanımın yukarıya doğru çıktığını gördüm. Kanım denize karışıyordu. Tekrar Hakan’a baktığımda karşımda yoktu. Sağıma soluma baktığımda artık nefessizlikten dayanamıyordum. Yukarıya doğru çıkmak için kollarımı hareket ettireceğim esnada sağ kolumda hissettiğim acıyla durakladığımda her yer kırmızı olmuştu. Yukarıya çıkmak için çabaladığımda denizin kana bulandığını fark ettim. Deniz, kendi kanıma bulanmıştı. Gözlerim kapandığında kendimi denizin içine bıraktım. Kendi kanımın içinde ölüyordum. Kendi kanımın içinde boğulmuştum. ☀️☀️☀️ Denizin üstündeyim. Etrafımda hiçbir şey yoktu ta ki arkamı dönüp uçurumu görene kadar. Uçurumun başını görmeye çalıştım ama göremiyordum. Burnuma gelen kokuyla birlikte başımı denize eğdiğimde denizin kanla kapandığını gördüm. Deniz kanlanmıştı. Bir anda yüzüme sıçrayan suyla yani kanlı suyla birlikte denizin içine daldım. Karşımda iki kişi vardı ve birbirlerini tutuyorlardı. Birinin elinde silah vardı ve bir anda gelen dalgayla birlikte karşımdaki ikili ayrıldı. Biri bir tarafa diğeri bir tarafa gitmişti ama artık denizin içini de göremiyordum çünkü denizin içi de kanla kaplanmıştı. Denizin üstüne çıkmak için hareketlendiğim esnada bir anda ayağımdan çekildiğimde en dibe doğru gittiğimi hissettim. Ayağımdan çekenin kim olduğunu bilmiyordum ama karşımda beliren Hakan’la birlikte durakladım. Sırıtarak bana bakıyordu. “Doğmamış çocuğunu göremeden öleceksin. Sana baba bile diyemeyecek.” Elimi ileri doğru uzatıp Hakan’ı boynundan tuttuğumda sıkmaya başladım ama o hareket etmeden sadece gülümsüyordu. “Baba olduğunu ölürken öğrendin nasıl hissediyorsun?” Kahkaha attığında elimin altındaki boynunu daha da sıktım ama sanki ona etki etmiyordu. “Sen hiçbir zaman baba olamayacaksın.” Bir anda elini kaldırıp boynumu tuttuğunda elimin altındaki boynu biraz daha sıktım ama b…