35.Bölüm: Uyanış

Hikayede geçen bütün olaylar, yerler, isimler hayal ürünüdür. 35.BÖLÜM UYANIŞ "Hayatım sanki şurada bir şey var.” “Sana kaç kere söyleyeceğim hava soğuk içeriye girer misin? Bebeğimiz üşüyecek!” Genç adam sitemli bir şekilde dümen kısmından karısına baktı. Bu havada neden denize açıldıklarını bilmiyordu ama tek bildiği bir şey vardı o da denize açılmak isteyenin karısı olduğuydu ve karısının bu isteğini kıracak biri değildi. “Tuğrul şurada biri var.” Tuğrul karısının gösterdiği yere baktı. Uçurumun bulunduğu yerdeki kayalıklara vurmuş, su üstüne çıkmış bir beden vardı. Tuğrul’un kaşları çatılırken dümeni o tarafa çevirdi. Normalde böyle şeyleri görmezden gelirdi ama içinden bir ses o tarafa gitmesi gerektiğini söylemişti. Kayalara fazla yaklaşmadan tekneyi durdurduğunda dümen kısmından inip teknenin kıç kısmına ilerledi. Karısı da yanına geldiğinde ilk ona baktı. Omuzlarına aldığı şala sıkıca sarılmıştı. Başını önüne çevirip suyun üstünde, yüzü gözükmeyen adama baktı. Ölmüş olma ihtimalini düşündü. Eğildi ve adamı ters şekilde koltuk altlarından tutup kendime doğru çekmeye başladı. Adamı denizden çıkardığında onu yere yatırdı. Yanı başına diz çöktüğünde ilk önce nabzını kontrol etti. Tuğrul parmak uçlarına atan bir şey hissetmeye çalıştı ama hissedemedi. Hemen kalp masajına geçti. Üçüncü tura başladığında otuz kere kalp masajı yaptıktan sonra suni teneffüs uyguladığında biraz bekledi sonra tekrar uygulandığında geri çekilip bekledi ama hiçbir şey olmadı. Tekrar nabzını kontrol ettiğinde parmaklarının ucunda hissettiği zayıf atışla gülümsedi ama adam nefes almıyordu. Kaşları çatıldı. Adam bir anda öksürdüğünde ağzından çıkan suyla Tuğrul hemen adamı yan çevirdi. Adamın ağzından çıkan suyla adamı tekrar sırt üstü yatırdığında adam gözlerini açmamıştı. Hızlıca ayağa kalkıp adamın koltuk altlarından tutup biraz daha içeriye doğru çekti. Adamı bırakıp dümen kısmına çıktı. Dümeni çevirip tekneyi çalıştırdığında hızlıca rıhtıma doğru sürmeye başladığı esnada cebindeki telefonu çıkartıp rehbere girdi. Aradığı kişiyi bulup üzerine bastığında telefonu kulağına dayadı. Telefon ikinci çalışta açıldı. “Buyurun Tuğrul Bey.” “Acil bir oda hazırlasınlar sana doktor. Birini getiriyorum.” Tuğrul aramayı sonlandırıp bu sefer en güvendiği adamı aradı. Birinci çalışta açıldı. “Yahya hemen bir oda hazırlat doktora söyledim haberi var yardımcı olsunlar. Rıhtıma beraberinde adam getir.” “Tamam.” Tuğrul aramayı sonlandırıp son hızla rıhtıma doğru sürmeye devam etti. Rıhtıma geldiklerinde onu bekleyen adamlarını görünce rıhtıma yaklaştı ve tekneyi durdurup dümen kısmından aşağı indi. Denizde buldukları adamın yanına geçtiğinde karısını adamın başında dikilir halde gördü. Bakışlarını karısının üzerinden çekip tekneyi rıhtıma bağlayan adamlarına baktı sonra Yahya’yı aradı gözleri. “Yahya nerede?” “Buradayım.” Yahya o sırada tekneye binmiş tam Tuğrul’un karşısında durmuştu. Yahya çok fazla cüsseli bir adamdı ve Tuğrul ile aynı boydaydılar. “Bu adamı arabaya taşı, bizimle gelecek.” Yahya başka bir adama el işaretiyle gelmesi için işaret verdiğinde gelen adam yerde yatan adamın ayak kısmına geçti. Yahya da yerde yatan adamın baş kısmına geçtiğinde tam eğilip kollarından tutacağı esnada genç kadın konuştu. “Sağ kolundan darbe almış. Büyük ihtimalle omzunda sıkıntı olabilir koltuk altından tutmayın.” Tuğrul ve diğerleri genç kadına baktığında o devam etti. “Sağ elinde kurumuş kan izi var.” Yahya adamı yarı oturur pozisyona getirip sol tarafına geçtiğinde adamın kolunu tutup kendi omzuna attı ve yavaşça ayağa kalktı. Adamı arabaya yerleştirdiklerinde herkes arabalara binmiş yola koyulmuşlardı. Şehirden uzak ormanlık alanın içindeki iki katlı büyük malikaneye geldiklerinde arabalar bahçenin ortasındaki süs havuzunun etrafında dolanıp evin kapısının önünde durduklarında arabadan ilk Tuğrul ve karısı indiğinde Yahya adımı arabadan çıkarmış eve doğru yürüyordu. Evin içine girdiklerinde direk ikinci kata çıkıp adamı hazırladıkları odaya getirdiğinde ilk doktorla b…