14.Bölüm: Geç Kalmak

Hikayede geçen bütün olaylar, yerler, isimler hayal ürünüdür. 14.BÖLÜM GEÇ KALMAK Bir yere geç kalmak. Bir olaya geç kalmak. Birine geç kalmak. Geç kalmak bir insanı bu kadar korkutmamalıydı ama beni korkutuyordu. Çünkü her geç kaldığımda bir canımı kaybediyordum. Kaç canım kaldığını bilmiyordum. Artık buna bir son vermem gerekiyordu. Bir keresinde rüyamda kardeşimin ölü bedeni bir ağaçta asılıydı ve üstü kanlar içindeydi ama hiçbir yerinden yara almamıştı büyük ihtimal asılı olduğu için ölmüştü. Şu anda da belki de ölümle savaş veriyordu. Onun yanında olmam gereken yerde karşımdaki binayı izliyordum. Hakan bunun içindeydi. Şirkete giriş yaptığımda hiç kimseyi önemsemeden metal dedektörden geçip asansöre doğru yürüdüğüm sırada bana seslenen güvenliği kulak ardı ettim. Kimse beni geri çeviremeyecek, engel olmayacaktı. Çağırdığım asansör geldiğinde kapıları açılıp içindekiler inip ben içine bindim ve Hakan’ın olduğu kata, yirmi birinci kata bastım. Asansörün kapıları kapanırken bana doğru gelen güvenliğe baktığımda hepsi oldukları yerde durdular. Yüzümde ne gördüklerini bilmiyordum. Asansörlerin kapıları kapandı. Asansörün kapıları açıldığında indim ve hızlı adımlarla Hakan’ın odasına doğru yürürken önüme iki adam çıktı, durdum. Büyük ihtimalle aşağıdan haber vermişlerdi. İkisi de sırıtıyordu. İkisi de aynı anda üzerime yürümeye başladıklarında derin bir nefes aldım. Hakan’ın işini bitirip kardeşimin yanına gitmem gerekiyordu. Bana ihtiyacı vardı. Nefesimi geri verdiğim gibi sağ bacağımı kaldırıp, sağ tarafımdaki adamın karnına vurduğumda sol taraftaki adam bana yumruk atacağını anladığım esnada yumruğunu tuttum ve adamın yüzüne yumruğumu indirdim. O yere düştüğü sıra üzerine çıkıp yumruklamaya devam ettim. Gömleğimin ense kısmından tutulup geriye doğru çekildiğimde zorla adamın üzerinden kalktım. Arkamı dönerek gömleğimden asılan kişiye baktığımda bakışlarımız buluştuğu an ona da kafa attım. İlk alnını tuttu ve ben ona bakarken yavaşça geriye doğru gidip yere serildi. Önüme dönüp hedefimdeki odaya yürümeye başladım. Koridorun sonuna gelip sola döndüğümde işte hedefimdeki oda tam karşımdaydı. Odanın önüne geldiğimde durdum. Kapının kolunu tuttuğumda aşağı indireceğim sırada arkamda hissettiğim hareketlilikle tuttuğum kapının kolunu sıktım. Kardeşime yetişmem gerekiyordu. Gözlerimi kapatıp derin bir nefes aldığımda kapının kolunu bıraktım. Gözlerimi açıp arkamı döndüğümde karşımda beni izleyen adamlara baktım. Bana yakındılar, altı kişiydiler. Başımı iki yana salladım. İşim kolay olmayacak gibi gözüküyordu. Adamların içindeki en iri yapılı olan bana doğru gelirken sağ uç tarafta olan cılız adama doğru bir adım atıp sol el bileğiden tutup ters çevirdim. Kolunu sırtına yasladığımda kendisini önüme kalkan olarak aldım ve bana doğru gelen iri yapılının hazırladığı yumruğu önümdeki kalkanım yerken adamın başı öne doğru düştü. Bende el mecbur adamı bıraktım. Adam yüz üstü yere uzandı. Bu sefer diğer adamlarda yavaştan üzerime gelmeye başladıklarında önde bana yakın olana bir adım attığımda sol elimi yumruk yapıp çenesine vurdum. Sanki hiçbir şey olmamış gibi bana bakarken sağ yanağıma aldığım darbeyle birlikte duraklayıp bana vurana baktım. Ağzıma dolan metalik tatla birlikte adamın yüzüne tükürdüm. Bana vuran adamın yüzü kanlandığında elleriyle silmeye başladığında bu sefer ben ona yumruk attım. Karşımdan gelen adamın yumruk yaptığı elini görünce hemen öne doğru eğilerek yumruğundan kaçtım. Yumruk yaptığı sağ kolunun altından geçip ceketinin diplerini tutup havaya kaldırdım ve başına dolandığımda sendelemeye başladığında bu sefer ellerini arkaya, bana doğru savurmaya çalıştı ama nafileydi. Ceketin uç kısımlarını boynuna doladığımda sıkmaya başladım. Bize doğru gelen bir diğer adamı görünce elimin altında duran adamı ona doğru attım. İkisi bir yere düştüğünde sırtımda hissettiğim darbeyle nefesim kesilirken öksürdüm. Ağzımdan akan kanı görünce yere tükürdüm. Arkamı döndüğümde adamın elinde tuttuğu tahta beyzbol sopasını gördüm. Beyzbo…