1.Bölüm

Bazı geceler sadece düşüncelerimiz arasında boğuluruz ya işte yine o gecelerden biri o kadar yorgun olmama rağmen gözüme uyku girmiyor yaşadığım her şey tek tek tekrarlanıyor zihnimde ve bu tekrar kalbimi sıkıştırıyor sanki saatlerce koşmuşum gibi ama hayır sadece yatakta uzanıyorum,anılarla baş etmeye çalışıyorum işte bu döngülerle uyanık kalıyorum Yine uykusuz bi güne uyandım maalesef sabaha karşı artık bedenim isyan etti herhalde çünkü nasıl uyudum hatırlamıyorum,annemin uyandırmasıyla zaten hafif olan uykum hemen açıldı ve lavaboya girdim elimi yüzümü yıkamak için aynaya baktığımda yine mor gözaltılarıyla karşılaştım şaşırmadım genellikle böyle uyanıyorum allahtan makyaj çok yapmaktan zevk alıyorum yoksa nasıl baş ederdim bu yorgun yüzle bilmiyorum Annem çay koyarken mutfağa girdim evimiz öyle büyük bi ev değil 2 oda bi salon ama bize yetip artıyor bile anneme gidip arkadan sarıldım ve yanağına kocaman bi öpücük kondurdum "Günaydın sultanım yine masayı donatmışsın" diyip masaya oturdum annem hemen cevap verdi " Ay napim böyle hamarat kızım yok ki biz daha uyanmadan kahvaltı hazırlasın" "Ama anne biliyorsun erken kalkmak benim için zor " "Ay tamam tamam hadi başlayalım daha dükkanı açıcam,biliyorsun ayşe ablanın kızı evleniyor o yüzden ayşe'ye ve diğer komşular elbise için bekliyorlar işim çok anlıyacağın" Annem öyle diyince hızlı hızlı yedik çünkü gerçekten işi oluyor bu zamanlarda ,annem terzi küçük bi dükkanı var mahallede herkes birbirini tanıdığı için anneme geliyorlar hep o yüzden işleri yoğun oluyor ama asla şikayet etmiyoruz çünkü küçük dükkanla tek başına bi kız çocuğu büyüttü onla ne kadar gurur duysam. Annemle evden çıktık aynı anda o dükkana doğru giderken bende durağa doğru yürüdüm ve gelen otobüse bindim hastane çok uzak değildi o yüzden yolum çok uzu sürmedi bide kulaklık takınca zaman hızlı aktı. Hastaneye varınca direk hemşire dinlenme odasın gittim orada hastanede en yakın arkadaşım olan melekle karşılaştım "Günaydın çiceğim" dedim "Günaydın balım hadi çantanı bırak da mesai başlamak üzere " diyip çıktı bende odada olan küçük dolapların oraya gidip kendi dolabıma çantamı koydum, ihtiyacım olan eşyaları aldım isimliğimi takıp çıktım bakalım bugün bizi neler bekliyor... ~ Evet ilk bölüm bitti farkındayım kısa ama giriş bölümü olarak düşünün İlk hikayem umarım beğenirsiniz yıllardır yazma hevesim vardı zaten bi Kitap kurduyum ama hep korktum ama şuan yazıyorum umarım beğenirsiniz yorumlarınızı bekliyorum Beğeni ve yorum yaparsanız sevinirim 💖