16. Bölüm: Beyaz

Uzatılan eli reddedersen suçlu sen olursun. (1 Ay Sonra) “Duru nerede?” Diye sordum makyajım yapılırken. “Buradayım anne.” Dedi ve gülümsedim. “Anneciğim saçını bozma olur mu?” Diye uyardım. “Tamam anne, ben ne zaman giyineceğim?” Diye sordu ve Parla Duru’nun yanına gitti. “Annenin az işi kaldı, gidip elbisemi gidicem sonra annene yardım ederim en sonda sana yardım ederim olur mu prenses?” Dedi Parla ve hazırlanmaya gitti. Bu gece kına gecem vardı yarın ise sevdiğim adamla resmen evleniyordum. Makyajım bittikten sonra Parla’nın yardımıyla giyinmiştim, Parla gülerek bana baktı. “Benim zamanımda gelinlik bakman iyi oldu, bak nasıl da hemen seçtik.” Dedi ve gülümsedim. “Gerçekten ya, o kadar kolay oldu ki özel dikim yaptık.” Dedim gülerek. “Yarına gelinliğinde hazır değil.” Dedi ve suratım mutluluk doluyken bir anda hüzne boğuldu. “Anne telefonun.” Dedi Duru ve çıkıp telefonumu aldım, Miran görüntülü arıyordu. “Hazır mısınız?” Diye sordu. “Sayılır sadece Duru kaldı.” Dedim ve Miran bana o an dünyaları verdi. “Bunu hatırlıyor musun? Parla ile gelinlik bakarken giydiğin gelinlik, bunu aldım demin.” Dedi ve şaşırarak Parla’ya baktım. “Sana fotoğrafı atma demiştim!” Parla gülümsedi ve biraz uzaklaştı. “Çok yakışmıştı ve sana lazım olacağına emindim.” Dedi ve gülümsedim. “Teşekkür ederim Miran.” Dedim ve gülümsedi. “Kızıma ve bebeğime iyi bak annesi.” Dedi ve öpücük gönderdi, bende ona karşılık verip telefonu kapattım. Zaman geçti ve ben şu an Miran’la kol kola salona çıkış yapıyordum. Hayalini kurduğum yerdeydim ama hayalini kurduğum şekilde değildi, ne annem vardı yanımda ne babam ve ne bir akrabam Miran’ın annesi çok memnun değildi ama babası çok mutluydu bizi destekliyordu. Biz ilk dansımıza başlamıştık Miran ise gözlerimin içine bakıyordu sanki bana bir şey olacak diye korkuyordu. “Bana bir şey olmayacak merak etme.” Miran başımı omzuna yasladı ve kulağıma konuştu. “Benim ilk hamileliğim, korkmam doğal.” Dedi ve güldüm. “Doğumu sezaryan mı istersin normal mi?” Diye sordum. “Sen değil ben hamileyim sanki.” Dedi ve güldüm. “Benim 2. Hamileliğim merak etme bir şey olmayacak, bir kaç ay sürecek sonra gecelerimiz zehir olacak ablasına benzerse.” Dedim ve şarkı bitince ayrıldık. Gece o kadar oynadık ki kınam yakılmıştı, kınamı yakan Parla olmuştu ve ben ona sarılıp ağlamıştım hormonlardan. Gece Parla ve Burhan bizimle kalmıştı Duru’yu uyutur uyutmaz bahçede oturup sohbet ettik. “İnanmıyorum ciddi misin?” Diye sordum. “Ya sana belli etmedik ama kızı orada yolacaktım.” Dedi Parla. “İnanılmaz bir şey ya.” Dedim ve Miran yüzüme baktı. “Hadi yatalım çok yoruldun.” Miran’ın elini tutup odamıza çıktık ikimizde pijamalarımızı giydik, ben Miran’ın koynuna girip huzur dolu bir uykuya daldım. Gözlerimi açtığımda yanımda Miran’ı değilde bir kahvaltı gördüm, gülümsedim ve tepside ki notu elime aldım. ‘Güzelim bugün karım oluyorsun, bebeğimizi aç bırakma.’ Gülümsedim ve kahvaltımı yaparken gözlerim karşımda duran gelinliğe değdi, bugün en mutlu günlerimden 3. olandı her şey o kadar tersti ki, anne olduktan sonra eş oluyordum ve eş olurken de karnımda bebeğim vardı. Kahvaltım biter bitmez aşağı indim Parla hazırlıklar yaparken Duru’da ona yardım ediyordu. “Anne uyandın, kardeşim de uyandı mı?” Dedi karnıma elini koyup. “Uyandı bebeğim, siz ne yapıyorsunuz?” Diye sordum? “Düğünde verilecek hediyelikler varmış anne, onları kontrol ediyoruz.” Dedi ve güldüm. “Aferin size. Parla hazır mı her şey, neye yardım edeyim?” Parla elini karnıma koydu. “Sen al bu miniği oturun.” Elini karnımdan çekti ve Duru’nun yanağını sıktı. “Bu minik bana yardım eder, herkese bir minik yeter.” Dedi Parla ve elimi omzuna koydum. “3’üncü bir minik gelir belki.” Diyip göz kırptım. Parla bana ters ters bakarken ben koltukta uzandım. “Bizimkiler nerede?” Diye sordum? “Hazırlanmak için çıktılar, onlar salona gidecekmiş son şeyleri ayarlayıp biz alacaklarmış.” Dedi ve yanıma gelip oturdu. “Yoruldum ama yeğenim için her şeye değer.” Dedi Parla. “Özür dilerim.” Dedim ve gözlerim dold…