9. Bölüm: Duru

Kaybettiğimiz her şey bize aitse geri döner. Ne olmuştu, nasıl hastaneye gelmiştik hatırlamıyordum ama hastaneye geldiğimizde ilik nakli için Miran’dan kan alındığını hatırlıyorum. Şimdi ise sonuçları bekliyorduk, Duru bana sarılarak uyumuştu. “Yoruldun mu?” Miran bana hüzünle baktı. “Benim suçum.” Dedim ve derin bir nefes verdim. “Bu aralar hep iş odaklı oldum, Defne şirket yeni, Defne şirket batabilir bu gibi şeyler yüzünden kızımı ihmal ettim, Miran ben kızıma anne olamadım.” Gözlerim dolmuştu, Duru’nun başını nazikçe yastığa koyup odadan çıktım. Göz yaşlarım daha çok içimde kalmadı, süzüldü gözlerimden. "Senin bir suçun yok Defne, uzun zamandır Duru'yu biliyordum ama gelemedim çoğu olacak şeylerden korkup kızımın hayatını riske attım." Miran gözyaşlarımı sildi ve dayanamayıp ona sarıldım. "Geçecek mi Miran?" Diye sordum korkarak. "Her şey geçecek, minik civciv." Dedi ve daha sıkı sarıldı. "Minik civciv olabilmek için baya büyüdüm." Hüzünle birleşik gülümsemeyle. "Benim gözümde minik civcivsin küçük hanım." Dedi ve üzerimize gelen doktora baktık. "Merak etmeyin ilik uyuştu bundan sonra ameliyat ve Duru'nun azmine kalan bir durum var. Genel anestezi vericez, bağışıklı sıfırlanacak sonra Miran beyden aldığımız kök hücreleri Duru'ya nakil edicez. Bu durumdan sonrası Duru'ya bağlı yoğun bakımda kalacak. Miran bey siz içinde normalde iki seçewneğimiz vardı ama durum acil olduğu için sizi en az 30 en fazla 60 dakika anestezi altında tutucaz kemik iliğinizi kemiğinizden çekicez bu durum sonraında ağrılarınız olabilir, bunun için sizlerden belgeler imzalatıcaz ve sizi kısa operasyona alıcaz." Derin bir nefes verip Miran'a baktım. "Kızım için çekeceğim ağrı umrumda olmaz, sadece kızımın iyiliği benim için önemli." Dedi ve ağlamaya başladım. "Uyanmama veya ölme riski var mı?" Diye sordum korkarak. "Tabii, her ameliyatın riski var ama bu ameliyat kızınızın gücüne bağlıdır. Ameliyat sonrası 10-20 gün riskli geçer, Miran beyin verdiği ilik Duru'nun bedeninde savaş açabilir ama bunlar sadece olma ihtimali olan şeyler Defne. Duru'nun ner kadar güçlü bir kız olduğunu biliyorsun bu yaşına kadar bu hastalık ile savaştı ona uyacak iliği babası verecek şimdi bunun için mutlu ol. Ha bi de Duru babası geldi diye mutludur ve daha çok savaşır." Dedi ve gülümsedi doktorumuz. "Teşekkür ederim Cevdet içimi rahatlattın." Dedim ve Cevdet bana gülümsedi. “Hemşire hanım Miran bey’in hazırlanmasında yardımcı olur musunuz?” Dedi kadına ve Miran bana baktı. Dayanamayıp ona sarıldım o da bana sarılınca kokusunu içine çektim. “Teşekkür ederim.” Gülümsediğini hissettim o an kalbimde. “Kızımız için olan her şey benim görevim bunu unutma.” Benden ayrıldı ve Parla yanıma geldi. “Sana sinir oldum hep, şu an yeğenimi kurtaracak tek kişi de sensin ve bunun için bile seni affedip barışabilirim, Duru’nun iyi olması her şeyden daha önmeli.” Dedi ve gülümsedi Parla. “Geçmiş geçti Parla artık her şey sıfırlandı. Neyse ben gidiyorum, yeğenin iyileşecek yeniden teyze diye o enerjisiyle sana sarılacak.” Dedi Miran ve gitti. “İyileşecek emin ol, tüm ihtimalleri o beyninden sil Duru inat eder yaşar, o senin kızın Defne! Unutma fırtına esmeden dalgalar şiddetlenmez.” Gülümsedim. “Ben fırtına o benim dalgam.” Dedim ve odaya baktım. Onu da hazırlıyorlardı, götüreceklerdi. Gözlerini açtığını gördüğümde direkt odaya girdim, gözleri gözlerime değdiğinde bana derinlerde acı çekiyor gibi baktı. “Anneciğim iyileşeceksin, baban bizi iyileştirecek.” Dedim ve elini öptüm yanağıma koydum. “Babam iyi olacak mı?” Diye sorduğunda Parlaya baktım. “Merak etme baban da senin kadar iyi olacak, ama şunu bil babanın iyi olması senin elinde, sen iyileşirsen o da iyileşir biliyor musun?” Diye sordum ve göz yaşlarıma dokundu. “Ağlama anne, ben çok güçlüyüm biliyoysun.” Dediğinde güldüm. “Biliyoyum küçük prenses.” Dedim ve gülümsedim. Kokusunu içime çekerek öptüm onu. “Defne hanım biz Duru’yu götürüyoruz, veda vakti.” Dedi hemşire. “Aşkım bak şimdi gideceksin ve iyileşip geleceksin tamam mı?” Dedim v…